Τα επιστημονικά δεδομένα για τα υδάτινα αποθέματα δεν αφήνουν περιθώρια για εφησυχασμό. Η λειψυδρία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές, αποτέλεσμα των μειωμένων βροχοπτώσεων και χιονοπτώσεων.
Oμως, η κλιματική αλλαγή είναι ένα δεδομένο που δεν αλλάζει, σε αντίθεση με τη στρατηγική διαχείρισης των υδάτων, που αποτελεί επείγουσα μεταρρυθμιστική ανάγκη. Η κυβέρνηση έχει συγκεκριμένο σχέδιο και στόχους, με την υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου για τα ύδατα να είναι μία από τις 25 μεγάλες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του χρόνου.
Η ολιστική διαχείριση των υδάτινων πόρων, οι οργανωτικές παρεμβάσεις που θα γίνουν και τα έργα που πρέπει να προχωρήσουν με ταχείς ρυθμούς σε όλη τη χώρα αποτελούν προτεραιότητα και ταυτόχρονα μονόδρομο για την προστασία του πολύτιμου δημόσιου αγαθού. Από τη μία, υπάρχουν δράσεις που πρέπει να γίνουν άμεσα για να αντιμετωπιστούν βραχυπρόθεσμες επείγουσες ανάγκες και, από την άλλη, πρέπει να δρομολογηθούν πράξεις με μακροπρόθεσμο ορίζοντα για τις μεγάλες προκλήσεις των επόμενων 30 ετών.
Πρόκειται για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλες οι χώρες της Μεσογείου, με την Ευρώπη να είναι η ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρος παγκοσμίως. Στην Ελλάδα, τα στοιχεία είναι κρίσιμα. Τα υδάτινα αποθέματα έχουν μειωθεί σχεδόν 60% την τελευταία πενταετία, ενώ η έκταση της λίμνης του Μόρνου, που είναι ο κύριος υγρός τροφοδότης της πρωτεύουσας, βρίσκεται στη χαμηλότερη τιμή της τελευταίας 10ετίας.
Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει σε ριζική αλλαγή του μοντέλου διαχείρισης των υδάτων στη χώρα προς ένα πιο λειτουργικό σύστημα, με μεγαλύτερη αποδοτικότητα και περισσότερες επενδύσεις, και με την αξιοποίηση των σύγχρονων νέων τεχνολογιών. Ταυτόχρονα απαιτείται μία εκστρατεία ενημέρωσης της κοινωνίας των πολιτών.
