Με μια απίστευτη πραότητα και απλότητα ο σπουδαίος μαραθωνοδρόμος Παναγιώτης Καραΐσκος στέλνει το δικό του μήνυμα στους νέους να πιστέψουν στον εαυτό τους και να βγουν μπροστά στον στίβο της ζωής. Τα λόγια του, άλλωστε, είναι εμπειρικά, μιας και ο ίδιος, πολύ πριν ανέβει στο πρώτο σκαλί του βάθρου, είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στον Μαραθώνιο της ζωής για τη μεγάλη του νίκη απέναντι στους δαίμονές του, τον εξαρτημένο από τις ναρκωτικές ουσίες εαυτό του.
«Ο Μαραθώνιος απαιτεί δύσκολη και επίπονη προετοιμασία, γιατί πρόκειται για μια μεγάλη απόσταση που πρέπει να τρέξεις στο… κόκκινο το σώμα και το μυαλό σου. Πρέπει να έχεις δουλέψει πολύ», λέει σήμερα στον «Ε.Τ.» της Κυριακής ο 37χρονος αθλητής που τερμάτισε πρώτος στο Καλλιμάρμαρο στον 42ο Αυθεντικό Μαραθώνιο Αθηνών καλύπτοντας την απόσταση των 42.195 μέτρων σε 2:20.08. «Ημουν πολύ καλά προετοιμασμένος. Το περίμενα πώς και πώς… Πιστεύω ότι διαχειρίστηκα την κούρσα καλύτερα από κάθε άλλη χρονιά και τερμάτισα πρώτος και δυνατός μέχρι το τέλος. Δόξα τω Θεώ!», συνεχίζει. Ο Παναγιώτης Καραΐσκος είναι από τους ανθρώπους που δεν κρύβουν και δεν κρύβονται από το παρελθόν τους. Μιλάει ανοιχτά για τη χρήση ναρκωτικών, που ξεκίνησε στην τρυφερή ηλικία των δεκαπέντε χρόνων.
Παιδικά χρόνια
Μεγάλωσε στην Πετρούπολη Αττικής και από μικρός αγαπούσε τον αθλητισμό, το ποδόσφαιρο και το τζούντο. Στην εφηβεία του, όμως, ήρθε η μεγάλη ανατροπή. Από αθλητής έγινε χρήστης. Πρώτα χασίς και στη συνέχεια ηρωίνη. Για περίπου έξι χρόνια βρισκόταν στο σκοτάδι, μακριά από κάθε ελπίδα και πίστη για το οτιδήποτε. «Οταν είσαι στη χρήση, ζεις μέσα στην απογοήτευση, νομίζεις ότι η χρήση έχει μόνο νόημα. Ομως, αυτό είναι μια ψευδαίσθηση που σου δημιουργεί η ίδια η χρήση».
Είδε εικόνες, βίωσε πράγματα και καταστάσεις που δύσκολα φαντάζεται κάποιος. Η σύλληψή του με ποσότητα ναρκωτικών, ο θάνατος ενός φίλου του από υπερβολική δόση, αλλά και η δική του παρ’ ολίγον μοιραία δόση, στάθηκαν η αιτία να πει «Εως εδώ!», να σηκώσει ψηλά το κεφάλι και να βγει και πάλι στο φως…
«Ζήτησα βοήθεια από την οικογένειά μου, αποδέχθηκα το πρόβλημά μου και αποφάσισα να αλλάξω πορεία», αναφέρει ο πρωταθλητής του Μαραθωνίου, που, έχοντας δίπλα του τους δικούς του ανθρώπους, απευθύνθηκε στο πρόγραμμα «Στροφή» του ΚΕΘΕΑ. «Τους πρώτους μήνες κοιμόμουν εκεί, γιατί ήθελα να είμαι συγκεντρωμένος στη θεραπεία μου. Οι άνθρωποι στη “Στροφή”, γενικότερα η φιλοσοφία του ΚΕΘΕΑ, με έχουν βοηθήσει σημαντικά. Σήμερα λειτουργώ με τις αξίες και τα εφόδια που πήρα από εκεί. Εχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που τα έχουν καταφέρει μέσα από το πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ», λέει χαρακτηριστικά.
Ενας φίλος…
Το τρέξιμο για τον Παναγιώτη Καραΐσκο λειτούργησε θεραπευτικά. «Το 2013, ένας φίλος μου, ο Θανάσης, ποδηλάτης, μου είπε: “Πάμε να τρέξουμε τον Μαραθώνιο της Αθήνας;”. Και με άνεση και ευκολία απαντάω: “Ναι, ρε, πάμε”, χωρίς να ξέρω τη δυσκολία, καμία επαφή. Και έτσι έγινε. Μπήκαμε στον αγώνα, ήθελα να τερματίσω, είχα βάλει στόχο. Σε όλη την πορεία ύστερα από αυτό θυμάμαι ότι έλεγα με δάκρυα στα μάτια: “Κοίτα πού ήσουν, ήσουν πρεζάκιας και τώρα είσαι εδώ και τρέχεις έναν Μαραθώνιο”», είχε δηλώσει στο παρελθόν.
Σήμερα, είναι ένας από τους καλύτερους Eλληνες δρομείς μεγάλων αποστάσεων. Και η ιστορία του δίνει δύναμη σε όλους όσοι αγωνίζονται για να ξεμπλέξουν από τα ναρκωτικά. «Το έχω περάσει, δεν είναι εύκολο. Oλα, όμως, γίνονται, είναι δυνατά. Σίγουρα θα υπάρχουν πισωγυρίσματα και αρνητικές σκέψεις, αλλά πρέπει να είμαστε δυνατοί. Oλα ξεπερνιούνται και πάμε παρακάτω…», αναφέρει.
