Σχεδόν τρία χρόνια μετά την τραγωδία του υποβρυχίου Titan, η Christine Dawood μίλησε για πρώτη φορά με συγκλονιστικές λεπτομέρειες για την απώλεια του συζύγου της Shahzada και του γιου τους Suleman, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους μαζί με τους υπόλοιπους επιβαίνοντες κατά την κατάδυση προς τον Τιτανικό.
Όπως αποκάλυψε, χρειάστηκαν εννέα μήνες μέχρι να της επιστραφούν τα λείψανά τους, περιγράφοντας πως οι σοροί επέστρεψαν «σε μορφή πολτού» μέσα σε «κουτιά παπουτσιών». Μιλώντας στη Guardian ανέφερε: «Όταν λέω σορούς, εννοώ τον πολτό που είχε απομείνει. Ήρθαν μέσα σε δύο μικρά κουτιά, σαν κουτιά παπουτσιών».
Σύμφωνα με την ίδια, η αμερικανική Ακτοφυλακή πραγματοποίησε εξετάσεις DNA για την ταυτοποίηση των λειψάνων, ενώ εξήγησε πως μέρος των υπολειμμάτων ήταν αδύνατο να διαχωριστεί. «Δεν υπήρχαν πολλά που μπόρεσαν να βρουν. Έχουν ένα μεγάλο σωρό που δεν μπορούν να διαχωρίσουν, όλο με αναμειγμένο DNA, και με ρώτησαν αν ήθελα και από αυτό. Αλλά είπα όχι, αυτό που ξέρετε είναι ο Suleman και ο Shahzada».
Η Dawood μίλησε και για τον τρόπο που διαχειρίζεται το πένθος, αναφέροντας πως διατηρεί ακόμη στο σπίτι το μεγάλο μοντέλο του Τιτανικού από Lego που είχε φτιάξει ο γιος της, ενώ συχνά επισκέπτεται το δωμάτιό του για να νιώθει κοντά του. Όπως είπε, βιώνει διαφορετικά την απώλεια παιδιού και συζύγου, παραδεχόμενη πως μόλις τώρα αρχίζει να επεξεργάζεται πραγματικά τον χαμό του άνδρα της.
Αναφέρθηκε επίσης στην προσπάθειά της να προστατεύσει την κόρη της από τη δημοσιότητα, ώστε να μη στιγματιστεί ως «το κορίτσι που έχασε τον πατέρα και τον αδελφό του στο Titan».
Ξεχωριστή σημασία είχε για εκείνη μια συμβουλή που έλαβε από στέλεχος της καναδικής Ακτοφυλακής: «Η εκ των υστέρων σκέψη δεν θα σε βοηθήσει, οπότε μην πέσεις σε αυτή την παγίδα. Το ότι το ξέρεις τώρα… δεν σημαίνει ότι το ήξερες πριν». Όπως εξήγησε, τα λόγια αυτά τη σημάδεψαν, ειδικά επειδή είχε παραχωρήσει στον γιο της τη δική της θέση στην αποστολή.
Διαβάστε Επίσης
Παρά τη συντριβή, δηλώνει πως βρίσκει κάποια παρηγοριά στο γεγονός ότι οι αγαπημένοι της πέθαναν σε «χιλιοστά του δευτερολέπτου», χωρίς να υποφέρουν.
Η ίδια άσκησε κριτική και στην OceanGate για τη διαχείριση της κρίσης, λέγοντας πως όσο συνεχιζόταν η αναζήτηση υπήρχε κλίμα άρνησης, ακόμη και δραστηριότητες πάνω στο πλοίο που της φάνηκαν αδιανόητες.
Για την αποστολή, που κόστιζε 250.000 δολάρια ανά άτομο, σχολίασε με πικρία: «Ήταν ένα σωρό λεφτά», ενώ πρόσθεσε: «500.000 δολάρια για δύο θέσεις! Με τόσα χρήματα, θα περίμενα να αγοράσω σπίτι».
