Ο Πούτιν δήλωσε επίσης ότι «οι επιθέσεις της Ουκρανίας εναντίον πολιτικών στόχων δεν μπορούν να επηρεάσουν την κατάσταση στο μέτωπο» ενώ νωρίτερα είχε τονίσει πως τα ουκρανικά πλήγματα με drones έχουν σκοπό να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα. «Οι επιθέσεις κατά μη στρατιωτικών υποδομών — ποιος είναι ο στόχος τους; Να αποσταθεροποιήσουν την κοινωνία εν μέσω μιας τόσο μαζικής επίθεσης όταν ολόκληρη η Δύση εργάζεται για λογαριασμό τους και αυτά τα drones καταφθάνουν σε τεράστιους αριθμούς, προκειμένου να δημιουργήσουν ένα κλίμα αβεβαιότητας σχετικά με τις ενέργειες των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων», τόνισε. Ο Πούτιν δήλωσε επίσης ότι οι ρωσικές δυνάμεις βρίσκονται κοντά στο να αναλάβουν τον έλεγχο της Κοστιαντίβκα, του νότιου άκρου της λεγόμενης ζώνης οχυρών στην περιοχή του Ντονέτσκ, την οποία η Μόσχα έχει απαιτήσει από το Κίεβο να παραδώσει.
Τι προέβλεπε το προσχέδιο συμφωνίας της Κωνσταντινούπολης
Καθεστώς Ουδετερότητας: Η Ουκρανία θα έπρεπε να τροποποιήσει το Σύνταγμά της, ώστε να καταστεί μόνιμα ουδέτερη χώρα και να αποκλείσει την ένταξή της στο ΝΑΤΟ.
Διεθνείς Εγγυήσεις: Ανταλλάσσοντας τη μη ένταξη στο ΝΑΤΟ, το Κίεβο θα λάμβανε εγγυήσεις ασφαλείας από διεθνείς δυνάμεις (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Κίνα, Ρωσία). Σύμφωνα με το προσχέδιο, εάν η Ουκρανία δεχόταν επίθεση, οι εγγυήτριες χώρες θα έπρεπε να την υπερασπιστούν.
Περιορισμός Ενόπλων Δυνάμεων: Προβλεπόταν ο σοβαρός περιορισμός του ουκρανικού στρατού σε συγκεκριμένο αριθμό στρατευμάτων, αρμάτων μάχης και άλλου στρατιωτικού εξοπλισμού, προκειμένου η Ουκρανία να μην είναι σε θέση να επιτεθεί στη Ρωσία.
Το Ζήτημα της Κριμαίας: Το προσχέδιο ανέφερε την πρόθεση των δύο πλευρών να επιλύσουν το ζήτημα της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης εντός 10-15 ετών μέσω διμερών διαπραγματεύσεων, με τη δέσμευση ότι το θέμα δεν θα λυνόταν με στρατιωτικά μέσα.
Αποναζιστικοποίηση: Στο κείμενο συμπεριλαμβάνονταν ρωσικές απαιτήσεις για περιορισμό της εσωτερικής πολιτικής και νομικής κατάστασης της Ουκρανίας, τις οποίες το Κίεβο θεωρούσε προσβλητικές για την κυριαρχία του.

