Οι κακοσχεδιασμένες ευρωπαϊκές δηλώσεις για έναρξη συνομιλιών με τη Ρωσία καταδεικνύουν σύγχυση και διδάγματα που εξακολουθούν να μην έχουν μάθει.
Η πεποίθηση ότι ο Πούτιν θα αναγνωρίσει τις απώλειές του και ότι θα διαπραγματευτεί σοβαρά με την Ευρώπη, τις ΗΠΑ ή την Ουκρανία προδίδει πόσο ρηχή είναι από την πλευρά της Δύσης η κατανόηση του πώς λειτουργεί η Ρωσία.
Δεν υπάρχει κανένα σημάδι ότι ο Πούτιν είναι διατεθειμένος να διαπραγματευτεί με οποιονδήποτε, πέρα από τις περιστασιακές συζητήσεις με την αμερικανική κυβέρνηση, πιστεύοντας ότι ο «φίλος» Ντόναλντ Τραμπ θα του προσφέρει τη νίκη στο πιάτο…
Την ίδια στιγμή, ο Πούτιν εξακολουθεί να τζογάρει στη νίκη. Αυτό καταδεικνύουν και οι πληροφορίες από την Ουκρανία ότι ο «τσάρος» του Κρεμλίνου σχεδιάζει να κινητοποιήσει άλλους 500.000 άνδρες μέχρι το φθινόπωρο, για να τους ρίξει στα πεδία της μάχης στην Ουκρανία.
Η πεποίθηση μεταξύ των Ευρωπαίων ότι ο Πούτιν θα αποδεχθεί κατάπαυση του πυρός είναι εντελώς λανθασμένη. Τέσσερα χρόνια πολέμου έχουν οδηγήσει στη -σχεδόν- πλήρη στρατιωτικοποίηση του ρωσικού κράτους και της οικονομίας. Παράλληλα, υπάρχει εντατικοποίηση της καταστολής όσων αντιδρούν και ζητούν τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Διαβάστε Επίσης
Αρχή φόρμας
Ο Ρώσος πρόεδρος δεν θέλει -και δεν μπορεί- να επιστρέψει από τον πόλεμο με… άδεια χέρια. Δεδομένου ότι ο πόλεμος έχει γίνει «το άλφα και το ωμέγα» της ρωσικής πολιτικής, ο Πούτιν δεν μπορεί ξαφνικά να ανακοινώσει ή να διαπραγματευτεί κατάπαυση του πυρός χωρίς να λογοδοτήσει για τους 1,8 εκατ. Ρώσους που σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν (ή αγνοούνται).
Για έναν ηγέτη του οποίου η εξουσία στηρίζεται στη δύναμη και τον φόβο, ο τερματισμός του πολέμου από θέση… χαμένου θα αποτελούσε υπαρξιακή απειλή.
Ο σωστός δρόμος
Αντί, λοιπόν, να τρέχουν οι Ευρωπαίοι πίσω από τον Πούτιν για… διαπραγματεύσεις, θα πρέπει να διασφαλίσουν τις συνθήκες για ειρήνη, δηλαδή τη νίκη της Ουκρανίας. Οι συνθήκες νίκης είναι γνωστές: απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων, αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας (συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας), αποζημιώσεις, δίκες για εγκλήματα πολέμου.
Επιπλέον, η Ουκρανία δεν μπορεί να αφεθεί στη μοίρα της ως… ουδέτερο κράτος, καθώς η εκδικητική Ρωσία του Πούτιν θα επιστρέψει. Η Ουκρανία πρέπει να συνεχίσει την πρόοδό της για ένταξη στην Ε.Ε. και να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ το συντομότερο δυνατόν. Η μεταφορά της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ θα λειτουργήσει ως ανάχωμα στη ρωσική απειλή για τη Δύση, αναζωογονώντας τη Συμμαχία και επιταχύνοντας την αμυντική αναγέννηση της Ευρώπης. Η ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να βρούμε έναν τρόπο για τη Ρωσία του Πούτιν να επανενταχθεί στην Ευρώπη «πεθαίνει». Ομως, αν η Ευρώπη και ιδανικά οι Ηνωμένες Πολιτείες πρόκειται να επανενωθούν για να ενισχύσουν την αμοιβαία ασφάλειά τους, βοηθώντας την πορεία της Ουκρανίας στη νίκη και την πλήρη ενσωμάτωση στην Ευρώπη, αυτός είναι ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός.
