Μελέτη σοκ: Σενάριο παγκόσμιου πολέμου αν πεθάνει ο Πούτιν

Η εκ των κορυφαίων δεξαμενών σκέψης (think tank) με έδρα τις ΗΠΑ, η οποία διεξάγει έρευνες για λογαριασμό της αμερικανικής κυβέρνησης και του Πενταγώνου, περιγράφει μια Ρωσία υπό την πολύχρονη ηγεσία ενός πρώην μεσαίου αξιωματούχου των υπηρεσιών πληροφοριών. Μέσα από 56 σελίδες (που είναι στη διάθεση του υπογράφοντα), υπό τον τίτλο «READY FOR WAR 2030/A SCENARIO/BOLSTERING THE UK AND NATO PREPAREDNESS», παρουσιάζει πώς η Ρωσία μπορεί να εκμεταλλευτεί την πολιτική αστάθεια, τις διαιρέσεις εντός του ΝΑΤΟ και τη μειωμένη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην Ευρώπη, προκειμένου να δοκιμάσει την αποφασιστικότητα της Συμμαχίας.

Αγώνας εξουσίας

Ο θάνατος του Πούτιν πυροδοτεί αγώνα εξουσίας στο Κρεμλίνο. Ο 74χρονος Πούτιν πεθαίνει μέσα στον χειμώνα από φυσικά αίτια, αφήνοντας πίσω του ένα κενό εξουσίας. Οι ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας αναδεικνύονται νικήτριες στην κούρσα διαδοχής και έως τον Απρίλιο το Κρεμλίνο ορίζει έναν πρώην στρατηγό της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) διάδοχο του Πούτιν. Ο νέος ηγέτης κινείται γρήγορα για να εδραιώσει την εξουσία του, συμφωνώντας σε κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία στα τέλη Απριλίου του 2027, με αντάλλαγμα τη μερική άρση των κυρώσεων.

Η συμφωνία διαπραγματεύεται από τις ΗΠΑ και υποστηρίζεται από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Ωστόσο, η εκεχειρία δεν φέρνει την ειρήνη. Μέχρι τον Ιούλιο, οι διαπραγματεύσεις για μια επίσημη διευθέτηση έχουν βαλτώσει, καθώς η Μόσχα αρνείται να εγκαταλείψει τους πολεμικούς της στόχους. Η Ρωσία διατηρεί τις αξιώσεις της επί των κατεχόμενων ουκρανικών εδαφών και διατηρεί εκεί ανεπτυγμένα στρατεύματα, μετατρέποντας τη σύγκρουση σε έναν «παγωμένο πόλεμο».

Με τις συγκρούσεις μεγάλης κλίμακας στην Ουκρανία να έχουν ανασταλεί, η Μόσχα στρέφεται στην ανασυγκρότηση των Ενόπλων Δυνάμεών της. Ως τον Ιανουάριο του 2028, ο νέος πρόεδρος, μη μπορώντας να εδραιώσει τον έλεγχό του στην εξουσία, δέχεται πιέσεις από σκληροπυρηνικούς στρατιωτικούς κύκλους, οι οποίοι απαιτούν μια πιο επιθετική στάση απέναντι στο ΝΑΤΟ.

Η απάντησή του είναι η έναρξη μαζικής υβριδικής εκστρατείας εναντίον των ευρωπαϊκών κρατών-μελών της Συμμαχίας. Η Ρωσία στοχεύει στα αδύνατα σημεία του ΝΑΤΟ. Η εκστρατεία κλιμακώνεται μέσω κυβερνοεπιθέσεων, δολιοφθορών και διαταραχών στα δίκτυα επικοινωνιών, στις ενεργειακές υποδομές και σε κρίσιμους βιομηχανικούς τομείς.

Στο στόχαστρο

Το Ηνωμένο Βασίλειο καθίσταται στόχος προτεραιότητας. Ως βασικός στρατιωτικός παράγοντας εντός του ΝΑΤΟ και ως «έθνος-πλαίσιο» (framework nation) για τις δυνάμεις της Συμμαχίας στην Εσθονία, η Βρετανία είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις ρωσικές προσπάθειες για διατάραξη των στρατιωτικών επικοινωνιών, των δικτύων μεταφορών και της αμυντικής βιομηχανίας.

Τον Ιούνιο του 2029, ξεσπά μια κρίση στη Βόρεια Αμερική, η οποία αποσπά την προσοχή και τους στρατιωτικούς πόρους της Ουάσιγκτον από την Ευρώπη. Η αμερικανική κυβέρνηση θέτει την κρίση αυτή ως προτεραιότητα εθνικής ασφάλειας, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει συνεχιζόμενες εντάσεις με την Κίνα στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.

Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι δεν μπορούν πλέον να βασίζονται σε σημαντική στρατιωτική ενίσχυση από τις ΗΠΑ σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης. Η Μόσχα βλέπει την ευκαιρία της. Η Μόσχα επιχειρεί να διαλύσει το ΝΑΤΟ μέσω επίθεσης στην Εσθονία. Μέχρι το 2029, οι πιέσεις από το ρωσικό στρατιωτικό κατεστημένο αναγκάζουν τον νέο πρόεδρο να εγκρίνει σχέδια για μια περιορισμένη στρατιωτική επιχείρηση στα κράτη της Βαλτικής. Ο στόχος, αρχικά, δεν είναι η κατάληψη εδαφών, αλλά η ανάδειξη των διαιρέσεων εντός του ΝΑΤΟ και η απόδειξη ότι το Αρθρο 5 (η ρήτρα συλλογικής άμυνας της Συμμαχίας) δεν εγγυάται στρατιωτική απάντηση.

Διαδηλώσεις

Τον Μάιο του 2030, η Ρωσία αξιοποιεί τις διασυνδέσεις της εντός της ρωσόφωνης κοινότητας της Εσθονίας για να οργανώσει διαδηλώσεις στη μεθοριακή πόλη Νάρβα. Οι διαδηλώσεις κλιμακώνονται σε ταραχές, τις οποίες οι εσθονικές αρχές καταστέλλουν με τη βία. Στη συνέχεια, η Μόσχα ισχυρίζεται ότι η Εσθονία δεν είναι πλέον σε θέση να προστατεύσει τον ρωσόφωνο πληθυσμό της και στέλνει στρατεύματα πέρα από τα σύνορα, καταλαμβάνοντας τη Νάρβα και τις γύρω περιοχές.

Το Κρεμλίνο εκτιμά ότι οι κυβερνήσεις της Δυτικής Ευρώπης θα υποχωρήσουν, προκειμένου να αποφύγουν τον κίνδυνο ενός ευρύτερου πολέμου. Ο ρόλος των ΗΠΑ παραμένει περιορισμένος, αλλά οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι κινούνται για την υπεράσπιση του εσθονικού εδάφους. Ο πόλεμος επεκτείνεται στη Βρετανία και τον Βόρειο Ατλαντικό. Μέχρι τον Ιούνιο του 2030, η αντιπαράθεση έχει κλιμακωθεί σε πόλεμο πλήρους κλίμακας. Η Ρωσία επεκτείνει τη σύγκρουση στον Απω Βορρά, απειλώντας το Σβάλμπαρντ και τη Βόρεια Νορβηγία, ενώ επιχειρεί να προωθήσει τον υποβρύχιο στόλο της στον Βόρειο Ατλαντικό. Η Βρετανία καθίσταται ένας από τους κύριους στόχους της Μόσχας.

Η Ρωσία εκτιμά ότι, αν θέσει το Ηνωμένο Βασίλειο εκτός σύγκρουσης, θα ανοίξει το πέρασμα Γροιλανδίας-Ισλανδίας-Ηνωμένου Βασιλείου (GIUK Gap) για τα υποβρύχιά της, απειλώντας παράλληλα ζωτικής σημασίας ναυτιλιακές οδούς στον Ατλαντικό.

Ο πόλεμος συνεχίζεται μέχρι τον Οκτώβριο του 2030. Η Ρωσία καταλαμβάνει τμήμα της Εσθονίας πριν από την κατάπαυση του πυρός. Επειτα από μήνες συγκρούσεων, το ΝΑΤΟ εμποδίζει τη Ρωσία να επιτύχει μια γρήγορη νίκη, αλλά εγκλωβίζεται σε έναν δαπανηρό πόλεμο φθοράς. Οι ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, δυσκολεύονται να διατηρήσουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις στο πεδίο.

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑΣ «ΠΑΓΩΜΕΝΗΣ» ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ

Ενώ ο πόλεμος μαίνεται, ο νέος πρόεδρος της Ρωσίας αντιμετωπίζει αυξανόμενες πιέσεις στο εσωτερικό της χώρας, λόγω της αποτυχίας του να εξασφαλίσει μια ταχεία νίκη. Καθώς η θέση του γίνεται όλο και πιο επισφαλής, κηρύσσει την επιχείρηση επιτυχημένη, ισχυριζόμενος ότι η Μόσχα πέτυχε τον δηλωμένο στόχο της: την προστασία των ρωσικών εθνοτικά πληθυσμών. Οι ρωσικές δυνάμεις διατηρούν τον έλεγχο της Νάρβα και του μεγαλύτερου μέρους της επαρχίας Ιντα-Βίρου της Εσθονίας.

Κατάπαυση πυρός

Προτού το ΝΑΤΟ προλάβει να οργανώσει αντεπίθεση, η Μόσχα προτείνει κατάπαυση του πυρός, ελπίζοντας να αφήσει την Εσθονία ανήμπορη να συνεχίσει τον αγώνα μόνη της. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2031, η κατάπαυση του πυρός εξακολουθεί να τηρείται, αλλά οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις έχουν βαλτώσει.

Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με άλλη μια «παγωμένη» σύγκρουση, με ρωσικές δυνάμεις να κατέχουν έδαφος του ΝΑΤΟ και μια Συμμαχία της οποίας η αξιοπιστία έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα.