Η Νταράγια, ένα προάστιο της Δαμασκού που αποτέλεσε «οχυρό» της αντιπολίτευσης για χρόνια, το περασμένο καλοκαίρι ανακαταλήφθηκε από το συριακό στρατό.
Έκτοτε μια εύθραυστη εκεχειρία συμφωνήθηκε από τις δύο πλευρές στην περιοχή που αποτελεί πλέον μία από τις πολλές πόλεις- φαντάσματα της εμπόλεμης χώρας και ακροβατεί ανάμεσα στο φόβο και την ελπίδα. Και ενώ οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται και οι εικόνες φρίκης από τη Συρία εξακολουθούν να κάνουν το γύρο του κόσμου, συγκινητικές ανθρώπινες ιστορίες βλέπουν επίσης το φως. Μία από αυτές είναι και η είδηση για την υπόγεια βιβλιοθήκη της Νταράγια, ένα ησυχαστήριο που κατάφεραν να φτιάξουν οι κάτοικοι της πολιορκημένης πόλης, μαζί με τους αντάρτες, μέσα στο χάος και τη βία. Ψυχή του όλου εγχειρήματος, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του CNN, είναι ο 14χρονος Αμτζάντ, ο οποίος πήγαινε τακτικά στη βιβλιοθήκη, διάβαζε με τις ώρες και κατέγραφε τα βιβλία που άλλαζαν χέρια.
Οι… εθελοντές βιβλιοθηκάριοι συγκέντρωσαν κάθε είδους βιβλία, πολλές φορές μέσα από τα ερείπια και τα βομβαρδισμένα κτίρια, και κατάφεραν να φτιάξουν μια όαση. Σήμερα η βιβλιοθήκη δεν υπάρχει, παραμένει όμως σημείο αναφοράς για τους κατοίκους της Νταράγια, που σήμερα ζουν κατά κύριο λόγο σε προσφυγικούς καταυλισμούς, εντός και εκτός Δαμασκού.
Το ίδιο και ο Αμτζάντ, ο βιβλιοθηκάριος της πόλης που κατάφερε να μάθει ακόμη και τη μητέρα του να διαβάζει. «Μου άρεσε τόσο αυτό το μέρος. Μάθαινα πράγματα. Μπορούσα να διαβάζω και να καταλαβαίνω τόσα πολλά. Πήγαινα συχνά με τους φίλους μου. Εκλαψα την τελευταία φορά που βρέθηκα στο χώρο της βιβλιοθήκης. Την αγαπούσα τόσο πολύ…», λέει.
Νατάσα Παυλοπούλου
Διαβάστε Επίσης
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
