Από τη στιγμή που ο Τζο Μπάιντεν απένειμε χάρη, με σκυμμένο το κεφάλι, στον γιο του, Χάντερ, για όλα τα πιθανά αδικήματα που διέπραξε την τελευταία 10ετία και λίγο προτού καταδικαστεί για παράνομη οπλοκατοχή και ομολογημένη φοροδιαφυγή (αθετώντας μάλιστα την παλιά του υπόσχεση να παραμείνει αδέκαστος ως το τέλος), το κλίμα στην Αμερική χειροτέρεψε.
Οι Δημοκρατικοί έχασαν το «ηθικό πλεονέκτημα» έναντι του Τραμπ και διχάστηκαν μεταξύ τους. Η δε αμερικανική κοινωνία αποδοκίμασε ηχηρά αυτή τη νόμιμη, πλην ηθικά αμφιλεγόμενη, απόφαση του απερχόμενου προέδρου. Σε εθνική δημοσκόπηση του AP-NORC, με ευθύνη του Πανεπιστημίου του Σικάγου, μόνο το 22% των ερωτηθέντων ενέκρινε την πράξη του Μπάιντεν. Το 51% την αποδοκίμασε, ενώ 18% δήλωσε κάπου στη μέση, κατανοώντας ίσως το πατρικό δράμα. Οπως με τις δικαστικές διώξεις του Τραμπ, έτσι και σε αυτή την περίπτωση οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν την υπόθεση με κομματικές παρωπίδες. Τη «γονεϊκή χάρη» Μπάιντεν αποδοκίμασε μόνο το 25% των Δημοκρατικών ψηφοφόρων έναντι 80% των Ρεπουμπλικανών.
Το πρόβλημα είναι ότι άνοιξε ο ασκός του Αιόλου και οι πολίτες θεωρούν πλέον φυσιολογική τη χειραγώγηση της Δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία. Ο Μπάιντεν θα μείνει άλλον ένα μήνα στον Λευκό Οίκο και το γραφείο του κατακλύζεται από αιτήματα για απονομή χάριτος. Από δίκαια, σοβαρά και λογικά, έως απολύτως άτοπα και εξωφρενικά. Ανάμεσα στα τελευταία το αίτημα του Μπιλ Κλίντον για απονομή … προληπτικής χάρης στη Χίλαρι, επειδή ο Τραμπ απειλούσε «να τη βάλει μέσα» στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις! Ενας Ρεπουμπλικανός βουλευτής από τη Νότια Καρολίνα κάλεσε τον Μπάιντεν να αμνηστεύσει τους καταδικασμένους για τα γεγονότα του Καπιτωλίου, «αφού έτσι κι αλλιώς θα το κάνει ο Τραμπ».
Οι μόνες σοβαρές αιτήσεις Δημοκρατικών του Κογκρέσου αφορούσαν τον Εντουαρντ Σνόουντεν («βαθύ λαρύγγι» της NSA, που κατέφυγε στη Ρωσία), τον Τζούλιαν Ασάνζ των Wikileaks και τον γηγενή ακτιβιστή, Λέοναρντ Πελτιέ, που καταδικάστηκε με ελλιπή στοιχεία για τον φόνο δύο πρακτόρων του FBI, πριν από μισό αιώνα.
