Απόψεις

Σήμερα ελάχιστα μοιάζουν να είναι ίδια με όσα ίσχυαν ως το μοιραίο βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου. Το ποτάμι της θλίψης και της οργής διαπέρασε ορμητικά και οριζόντια την κοινωνία, σαρώνοντας βεβαιότητες και προσδοκίες. Χωρίς να εξανεμιστεί το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ν.Δ. στην κυβερνησιμότητα, έχει δεχθεί πλήγμα. Το νέο κράτος που έχει δημιουργηθεί τα 3,5 τελευταία χρόνια δέχεται αμφισβητήσεις. Η καταφανής υπεροχή των υπουργών της κυβέρνησης Μητσοτάκη έναντι των προκατόχων τους δεν αμφισβητείται. Αλλά οι υπουργοί της νέας εποχής έχουν «κοντύνει»..

Σε αντίθεση με το σιδηροδρομικό δίκτυο-ζόμπι της Ελλάδας (με την ουσιαστικά μία και μοναδική γραμμή-καρμανιόλα Αθήνας - Θεσσαλονίκης, η οποία μάλιστα επιδοτήθηκε με 50 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο ως… άγονη από την ευπειθή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επ’ ωφελεία της Ferrovie Italiane, χωρίς να αλλάξει κάτι στη συνέχεια…), οι γερμανικοί σιδηρόδρομοι είναι το πιο πολυπλόκαμο και νευραλγικό δίκτυο της εθνικής οικονομίας..

Μετά την εθνική τραγωδία στα Τέμπη, άπαντες εμφανίζονται να γνωρίζουν πώς θα δοθούν λύσεις στο ξεχαρβαλωμένο μοντέλο των ελληνικών σιδηροδρόμων. Τώρα όλοι ανακάλυψαν ότι τα έργα ήταν… αιώνια. Τώρα όλοι λένε πως μπορεί να υπάρξει ολοκληρωμένο ασφαλές σύστημα τηλεδιοίκησης μέσα σε λίγους μόνο μήνες..

Οι συνδικαλιστές του ΟΣΕ ανέβασαν πανό: «Δεν φταίει ο σταθμάρχης»; Εφταιγαν… τα τρένα που «αποφάσισαν» αντί να «τρέχουν» στις δύο γραμμές-ανόδου και καθόδου να πορευτούν στη γραμμή καθόδου; Με την αντίληψη του πανό, έπρεπε τα τρένα να προσέχουν πού πηγαίνουν!.

Πολλά έχουν ειπωθεί και ακόμη περισσότερα γραφτεί για την ανείπωτη τραγωδία των Τεμπών. Οι παραλείψεις και τα λάθη του σταθμάρχη, τα κενά ασφάλειας, το αυτοματοποιημένο σύστημα που υπήρχε αλλά δεν λειτουργούσε και φυσικά η γενικότερη κατάσταση του δικτύου..

Ο πόνος πολύς για τον βίαιο και τραγικό θάνατο δεκάδων -κυρίως νέων- ανθρώπων και συμπάθεια για τη βαθιά πληγή στις ψυχές των οικείων τους..

Η Ελλάδα εξακολουθεί να κινείται υπό την επήρεια του συλλογικού σοκ για την τραγωδία των Τεμπών. Η χώρα τα τελευταία χρόνια είχε μπει σε μία πορεία προς την κανονικότητα, με την οικονομία να αναπτύσσεται, τη Δημόσια Διοίκηση να ψηφιοποιείται, το κοινωνικό κράτος να ανατάσσεται ύστερα από τη μακρόχρονη μνημονιακή περίοδο..

Την προηγούμενη εβδομάδα, πριν συμβεί η τραγωδία στα Τέμπη που μας τσάκισε κι έριξε σκοτάδι και βουβαμάρα από το ένα άκρο της χώρας μας ως το άλλο, είχα συστήσει στη νεότευκτη εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή δεν έχει εμπειρία στη διαχείριση πολιτικών θεμάτων -μάλλον επαφίεται στους υποβολείς της Κουμουνδούρου-, να διαβάσει θέσεις και δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα, ώστε να μην εμφανίζεται, με άγνοια και έπαρση, κάνοντας δηλώσεις οι οποίες ανακαλούν τις σκοτεινότερες σελίδες της διακυβέρνησής του..

Ηταν Σεπτέμβριος του 2000, όταν το «Εξπρές Σάμινα» παρέσυρε στον υγρό τάφο 81 ανθρώπους. Το πολύνεκρο ναυάγιο, το δεύτερο μεγαλύτερο στην ιστορία του τόπου μετά το «Ηράκλειο» στη Φαλκονέρα, με 224 νεκρούς, είχε βυθίσει και πάλι τη χώρα στο πένθος και την οργή. .

Η τραγωδία στα Τέμπη αποκάλυψε σοβαρά κενά και αδυναμίες δεκαετιών στη λειτουργία του σιδηροδρόμου. Οι πολίτες σοκαρισμένοι αντιλήφθηκαν ότι μόνο από τύχη δεν είχε σημειωθεί αντίστοιχο δυστύχημα τα προηγούμενα χρόνια, καθώς οι συνθήκες λειτουργίας του ΟΣΕ παραμένουν ίδιες σε βάθος χρόνου. Τα στοιχεία συντριπτικά:.