Η Μάρω Κοντού έφυγε από τη ζωή, αλλά αφήνει μία τεράστια κληρονομιά πίσω της με τους ρόλους της. Ο κόσμος την αγάπησε βαθιά και την αποχαιρετά με συγκινητικά μηνύματα.
Η ταινία «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα», στην οποία πρωταγωνίστησαν η Μάρω Κοντού και ο Γιώργος Κωνσταντίνου, έχει μείνει στην ιστορία, όπως φυσικά και το σπίτι του «ζεύγους» στην Πλάκα.
Το δίπατο κτίριο στην οδό Τριπόδων, το οποίο χρησιμοποιήθηκε μόνο για τα εξωτερικά γυρίσματα της ταινίας (τα εσωτερικά ήταν σε στούντιο), στέκει αγέρωχο μέχρι σήμερα, έχει κριθεί διατηρητέο και αναμένεται να μετατραπεί σε χώρο πολιτισμού…
Σήμερα, λοιπόν, έξω από το σπίτι στην Πλάκα, κάποιος άφησε μερικά λουλούδια κι ένα συγκινητικό σημείωμα στο οποίο αναφερόταν το εξής: «Καλό παράδεισο κυρία Κοκοβίκου».
Μάρω Κοντού: Το συγκινητικό «αντίο» της Finos Film
Με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό βίντεο αφιερωμένο στις πιο εμβληματικές στιγμές που έζησε η Μάρω Κοντού στον ελληνικό κινηματογράφο, η Finos Film αποχαιρέτησε τη σπουδαία ηθοποιό, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών.
Διαβάστε Επίσης
Το αφιέρωμα συγκεντρώνει αγαπημένες σκηνές από τη λαμπρή καλλιτεχνική της διαδρομή, τιμώντας τη σημαντική παρακαταθήκη που άφησε πίσω της.
Αντίο σε μια μεγάλη Κυρία.
Η Μάρω Κοντού ήταν ο ορισμός της φινέτσας, της θετικής ενέργειας, της καλοσύνης και της δύναμης. Μια γυναίκα που συνδύαζε την ευγένεια με την πυγμή, και το ταλέντο με την εργατικότητα, κερδίζοντας την αγάπη του κόσμου από την πρώτη κιόλας εμφάνισή της στο πανί, το 1954, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια του Εθνικού Θεάτρου.
Μια βουβή εμφάνιση, στην ταινία «Χαρούμενο Ξεκίνημα» της Φίνος Φιλμ, ήταν αρκετή για να σε μαγνητίσει με τη γοητεία, τη λάμψη και το ελαφίσιο βλέμμα της, και να εξελιχθεί σε μια λαμπερή καριέρα 70 ετών.
Η Μάρω Κοντού δεν μπήκε τυχαία στην καρδιά μας. Με ρόλους που έγραψαν ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, με το χαμόγελο, το ταλέντο και την αξεπέραστη κομψότητά της, έγινε μια από τις πιο αγαπημένες πρωταγωνίστριες του ελληνικού σινεμά.
Η πιο κομψή Ιταλίδα από την Κυψέλη θα συνεχίσει να λάμπει μέσα από τις ταινίες της και να μας κλείνει πονηρά το μάτι κάθε φορά που θα την ξανασυναντάμε στη μεγάλη οθόνη.
