Απόψεις

ΠΟΙΟΣ είναι ο Βερναρδάκης που καλούσε χτες τους πολίτες να κατέβουν, στις έξι το απόγευμα, στην πλατεία Συντάγματος; Δεν είναι ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ; Καλεί τους πολίτες να διαμαρτυρηθούν επειδή η ΤΡΑΙΝΟΣΕ έχασε τον δημόσιο χαρακτήρα της και «τάσσεται αναφανδόν υπέρ του δημόσιου χαρακτήρα των συγκοινωνιών»; Μάλιστα..

Η ενόχληση βγαίνει αυθόρμητα. «Μα καλά, ακούνε τι λένε; Τι είναι αυτά που ρωτάνε; Λίγος σεβασμός, βρε παιδιά». Ηταν θέμα χρόνου να χαθεί η μπάλα..

Δεν υπάρχει πολιτικο-επικοινωνιακή διαχείριση στις τραγωδίες. Τι να πουν οι κυβερνήσεις και τα κόμματα, όταν άνθρωποι θρηνούν το χαμό των ανθρώπων τους..

Η θλίψη από τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη σκεπάζει τη χώρα, όλοι είμαστε συγκλονισμένοι από τις απώλειες δεκάδων ανθρώπων, μεταξύ των οποίων νέα παιδιά, σε ένα ταξίδι ρουτίνας..

«Σκάστε, σήμερα ουρλιάζουν οι μανάδες» βροντοφώναξε μία θεία ενός φοιτητή που σώθηκε, απευθυνόμενη στους πολιτικούς και καλό είναι το μήνυμά της να το πάρουν όλοι. .

Η τραγωδία στα Τέμπη είναι ανείπωτη. Τα περισσότερα θύματα, νέοι, φοιτητές που επέστρεφαν στη Θεσσαλονίκη μετά το τριήμερο. Ο πόνος για όλες τις οικογένειες αβάσταχτος..

Σήμερα δεν είναι μέρα καλών ειδήσεων για την Ελλάδα. Μια κακή μοίρα μοιάζει να μας συνδέει με την Τουρκία, αφού κάθε της μεγάλη καταστροφή ακολουθείται εδώ από μια μικρότερη, όπως το 1999. Δεν φταίει βέβαια το kader (πεπρωμένο) της ερντογανικής πονηριάς, αλλά εγκληματικά ανθρώπινα λάθη και πολιτικές παραλείψεις. Στο επώδυνο αυτό κάδρο ξεχωρίζει σιγά σιγά μια λεπτομέρεια που απειλεί να εξαπλωθεί..

Οσο αναπόφευκτη κι αν ήταν η παραίτηση του Κ. Καραμανλή, άλλο τόσο αξιέπαινη είναι. Μετά την απερίγραπτη τραγωδία των Τεμπών, ο παραιτηθείς υπουργός έκανε το αυτονόητο. Αίροντας τις «αμαρτίες» δεκαετιών. Και τις διαχρονικές παθογένειες ενός κράτους που πασχίζει να γίνει κράτος..

Αν η έκφραση «πάμε και ό,τι βγει», όπως δήλωσε επιβάτης ότι άκουσε -σε διάλογο μηχανοδηγών- λίγη ώρα πριν από τη σύγκρουση, αφορούσε στη διαδικασία επανεκκίνησης της αμαξοστοιχίας, αποτελεί τον κώδικα που «ξεκλειδώνει» το μέγεθος της τραγωδίας, που μαύρισε τις ψυχές των Ελλήνων. Ρώσικη ρουλέτα με τους 350 επιβάτες φέρνει η φράση «πάμε κι ό,τι βγει»….

Ο,τι και να πούμε θα είναι πολύ λίγο. Ο,τι και αν υποστηρίξουν ότι έγινε, είναι πολύ αργά. Η αδιανόητη τραγωδία στα Τέμπη, 20 χρόνια μετά από μια επίσης αδιανόητη τραγωδία στην ίδια περιοχή, αποκαλύπτει πως ακόμα σε αυτό τον τόπο πρέπει κάποιοι να θυσιαστούν για να αλλάξει το σύστημα..