Απόψεις

Η ανείπωτη εθνική τραγωδία, που συνιστά το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην ιστορία της χώρας, οφείλεται σε εγκληματικά λάθη και παραλείψεις που δεν ανήκουν μόνο σε έναν άπειρο σταθμάρχη στη Λάρισα, ο οποίος ξέχασε να γυρίσει το κλειδί. Το απίστευτο είναι ότι εν έτει 2023 στο σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας τα πάντα λειτουργούν χειροκίνητα και ότι δηλαδή η ασφάλεια των επιβατών των αμαξοστοιχιών κρέμεται κάθε φορά από μία κλωστή, αφού εξαρτάται από το αν ένας εργαζόμενος θα βάλει το τρένο στη σωστή ή τη λάθος ράγα..

Η Ελλάδα θρηνεί για τα θύματα της τραγωδίας στα Τέμπη. Και ο πόνος είναι μεγάλος για όλους μας. Συμπαραστεκόμαστε στο πένθος των οικογενειών των θυμάτων γιατί νιώθουμε ότι ήταν δικά μας παιδιά, δικοί μας γονείς, δικά μας αδέλφια όσοι επιβάτες είχαν την ατυχία να βρεθούν στις δύο αμαξοστοιχίες, που συγκρούσθηκαν μετωπικά το μοιραίο βράδυ της Τρίτης..

Οι καταστροφές είναι σαν τους εμφυλίους. Ευκαιρία να διευθετηθούν παλιοί λογαριασμοί. Η σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών στα Τέμπη δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Στις πρώτες ώρες μετά το δυστύχημα, ναι μεν ο Αλέξης Τσίπρας είπε «Τούτη την ώρα που μετράμε ακόμη τους νεκρούς μας και πενθούμε δεν θέλω να μιλήσω για ευθύνες. Αυτά θα τα πούμε στην ώρα τους», αλλά λίγες ώρες αργότερα, όταν ο υπουργός Μεταφορών Κώστας Καραμανλής είχε παραιτηθεί, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν άντεξε να το παρακολουθεί χωρίς να παίρνει θέση και είπε: «Ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει, επίσης, πολύ καλά ότι η συζήτηση για τα αίτια της τραγωδίας δεν θα αποφευχθεί με την παραίτηση του υπουργού του, αλλά καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική. Στην ώρα της, όμως, όχι την ώρα του πένθους»..

Και τι να πεις, βλέποντας λυγισμένες, σαν χαρτί, λαμαρίνες και ανάμεσά τους ένα μπλε αθλητικό παπούτσι, την κόκκινη ζακέτα στη λάσπη; Ξεκινάς από «το ανθρώπινο λάθος» που έθεσε «το τέρμα» στη διαδρομή της ζωής, πενήντα επτά ανθρώπων. Δεν πρόλαβαν να τη χαρούν. Η ζωή από τον θάνατο, ένα δευτερόλεπτο. Ωστόσο, για να γυρίσεις από αυτό άδικο «τέρμα» προς τα πίσω, να μη χαθείς στον λαβύρινθο των ευθυνών και να πεις τα πάντα με το όνομά τους, τότε ακόμη και οι λέξεις δυσκολεύουν..

Η καθολική εκκλησία βαρύνεται με πολλές αμαρτίες και σκάνδαλα, ιδίως οικονομικής φύσης. Ομως αυτή τη φορά η Σύνοδος των επισκόπων της Σικελίας, μιας περιφέρειας του ιταλικού Νότου, που έχει γονατίσει από τη λιτότητα, ξεσπάθωσε με την ορμή… Τζόκερ κατά της απληστίας του πολιτικού κόσμου και γενικά κατά της έξαρσης των κοινωνικών ανισοτήτων, που απειλεί την ίδια τη Δημοκρατία..

Οταν οι ευρωπαϊκές χώρες ανακάλυπταν ότι τα μέσα σταθερής τροχιάς προσφέρονται για φιλική αντιμετώπιση των αναγκών της καθημερινής μετακίνησης του πολίτη, για φτηνή μεταφορά προϊόντων, για τουριστική ανάπτυξη, οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα έδειξαν, διαχρονικά, μια αδικαιολόγητη περιφρόνηση για το μέσο..

Εδώ και δεκαετίες πληρώνουμε ακριβά το βαθύ κράτος. Το πληρώνουμε με ανθρώπινες ζωές που θυσιάζονται. Το πληρώνουμε με δισεκατομμύρια ευρώ. Το πληρώνουμε με την καθημερινή ταλαιπωρία..

Το 1985 ξεκίνησα τη δημοσιογραφική μου καριέρα από την οικονομική εφημερίδα «Εξπρές» καλύπτοντας το ρεπορτάζ του υπουργείου Μεταφορών. Μία από τις πρώτες έρευνες που μου ανατέθηκε από τους αρχισυντάκτες ήταν να ασχοληθώ με την κατάσταση που επικρατούσε στον ΟΣΕ..

Το κακό χάλι των ελληνικών σιδηρόδρομων, με σήμα κατατεθέν την τραγωδία των Τεμπών, είναι λογικό να κλονίσει την εμπιστοσύνη του επιβατικού κοινού στο θεωρούμενο ασφαλέστερο και «οικολογικότερο» μέσο μεταφοράς, το τρένο. Δυστυχώς, τα νέα δεν είναι ευχάριστα ούτε για τους φίλους του αεροπλάνου. Οι οποίοι συχνά διακωμωδούν τις φοβίες ορισμένων συνανθρώπων μας..

Πλανάται στην ατμόσφαιρα. Φαίνεται σαν σκιά που έρχεται. Ακούγεται το ποδοβολητό του. Σήμερα τελειώνει το τριήμερο του πένθους για την τραγωδία των Τεμπών. Και από αύριο αρχίζει ένας αμείλικτος πολιτικός πόλεμος. Η «ύλη» είναι μεγάλη και οι επικείμενες εκλογές είναι το προσάναμμα..