Περνώ την Πανεπιστημίου πηγαίνοντας στο γραφείο μου. Ειλικρινά, δεν με νοιάζει αν καθυστερώ πέντε λεπτά ούτε δέκα. Με νοιάζει όσα βλέπω. Είμαι βέβαιη ότι ο δήμαρχος της Αθήνας έχει καλές προθέσεις. Ηθελε το κέντρο της πρωτεύουσας φιλικό στον πολίτη και στον ξένο επισκέπτη.
Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα
Ομως θα ήθελα να ξέρω ποιοι είναι οι αρχιτέκτονες που του παρουσίασαν ως αισθητική παρέμβαση το βαμμένο κατάστρωμα της λεωφόρου Πανεπιστημίου. Και μάλιστα ποιας λεωφόρου; Εκείνης που περνά από τα μόνα εμβληματικά κτήρια του κέντρου: Τη λεγόμενη τριλογία: Ακαδημία, Καποδιστριακό και Εθνική Βιβλιοθήκη.
Αναρωτιέμαι σε ποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα είδε ο δήμαρχος τέτοια «παρέμβαση» που σχεδόν -πόσο λυπάμαι που το γράφω!- γελοιοποιεί την πόλη μας. Δεν φτάνουν όλα τα θλιβερά γκράφιτι που την έχουν κάνει τόσο άσχημη; Πρέπει και επίσημα ο Δήμος να συνεισφέρει; Στο τέλος τέλος τα μόνα μεγάλα πεζοδρόμια στην Αθήνα είναι στην Πανεπιστημίου; Προς τι αυτή η περατσάδα που διακόπτεται από την έξοδο των οχημάτων;
Χτες το πρωί είχα μια ακόμη απογοήτευση. Τα παραλληλόγραμμα κουτιά. Η πρώτη μου σκέψη είναι τι θα γίνει αν ένας ποδηλάτης πέσει επάνω τους, έτσι αιχμηρά που είναι. Αλλά δεν είναι μόνον αιχμηρά, είναι και άσχημα. Θα τον παραδεχόμουν τον δήμαρχο αν έσκαβε –ΝΑΙ, να σκάψει την άσφαλτο- και να φυτέψει στο χώμα θάμνους και δέντρα, αν υπήρχε μελέτη κηποτεχνική, που ΔΕΝ υπάρχει. Και ξέρω ότι θα φανεί περίεργο αυτό που θα γράψω αλλά ο Δήμος Βόλου δίνει μαθήματα διαχείρισης, αξιοποίησης, ανάδειξης δρόμων, λεωφόρων και πλατειών. Γέμισε λουλούδια και φιλικές πλατείες ο Βόλος και χαίρεσαι να διασχίζεις στην πόλη.
Αλλά τα παραλληλόγραμμα κουτιά είναι γλάστρες! Και οι γλάστρες υποτίθεται ότι έχουν λουλούδια. Αλλά οι γλάστρες στην Πανεπιστημίου δεν έχουν λουλούδια. Εχουν διάφορες πρασινάδες. Και είναι φυτεμένες όπως έτυχε. Δεν υπάρχει εικόνα ομοιομορφίας. Δεν αποτελούν σύνολο αλλά είναι σαν να βρήκε κάποιος τσάμπα τα φυτά και τα έχωσε στα κουτιά που είναι από λαμαρίνα. Αλήθεια, τα καημένα αυτά πώς θα ποτίζονται μέσα στους 38 βαθμούς που βράζει το κέντρο.
Διαβάστε Επίσης
Είχε προηγηθεί η απογοήτευσή μου απ’ τα τεράστια κυκλικά «τζακούζι» έξω από το Public. Πόσο χώρο αφήνουν για τον διερχόμενο πολίτη; Είναι ανάγκη να γίνει τόσο μπανάλ η Αθήνα επειδή πρέπει ντε και καλά να γίνει «έργο» και να φαίνεται; Θέλει έργο ο δήμαρχος; Δεν ασφαλτοστρώνει τη Σόλωνος που καθώς την περνάς νομίζεις ότι πας… σαφάρι από τις λακκούβες; Δεν ξέρω τι στοιχίζει η… υποβάθμιση του κέντρου της πρωτεύουσας. Είναι το τελευταίο που θα συζητούσα, αν έβλεπα ότι γινόταν όμορφο. Σκέφτομαι ότι γλάστρες-κουτιά, τζακούζι και λοιπά, πόσες χιλιάδες κιλά μπογιάς μπορούσαν να είναι, πόσα μεροκάματα για να βαφτούν τα κατεστραμμένα κτήρια της Αθήνας, να τριφτούν τα μάρμαρα… Μα, τι κρίμα!
Από την έντυπη έκδοση
