Ολοι γνωρίζουν ότι η πρωτεύουσα της Αργεντινής είναι το Μπουένος Αϊρες. Ομως, λίγοι ξέρουν πως όταν οι Ισπανοί κατακτητές ίδρυσαν την πόλη, της έδωσαν μια ονομασία που περιείχε 18 (!) λέξεις.
Συγκεκριμένα, την αποκαλούσαν Ciudad de la Santísima Trinidad y Puerto de Nuestra Señora de la Virgen María de los Buenos Aires! Την ισπανική… τάση υιοθέτησε και ο Δήμος Κορδελιού – Ευόσμου Θεσσαλονίκης, ο οποίος με περισσή χαρά -άραγε γιατί;- γνωστοποίησε ότι έδωσε «αγώνα» και τελικά κατάφερε να συμπεριληφθεί και η περιοχή του Ελευθερίου στο όνομα.
Ετσι, πλέον θα αποκαλείται Δήμος Ελευθερίου – Κορδελιού – Ευόσμου!
Μάλιστα, η διοίκηση του δήμου φρόντισε να προσδώσει στην εξέλιξη διαστάσεις ιστορικού γεγονότος, κάνοντας λόγο για «αποκατάσταση μιας ιστορικής αδικίας» και για «δικαίωση» μιας προσπάθειας που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2024. Μόνο που, όσο κι αν η ονοματολογία μπορεί να έχει συμβολική αξία για τους κατοίκους μιας περιοχής, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί το σημαντικότερο πρόβλημα του δεύτερου μεγαλύτερου πληθυσμιακά δήμου της Βόρειας Ελλάδας.
Διότι οι πολίτες του Κορδελιού και του Ευόσμου έχουν πολύ πιο… πεζές, αλλά και πολύ πιο επείγουσες απαιτήσεις από τη δημοτική τους αρχή. Περιμένουν να μπορούν να κυκλοφορούν στους δρόμους χωρίς να κάνουν… σλάλομ ανάμεσα στις αμέτρητες λακκούβες. Περιμένουν να περιοριστούν τα σαμαράκια, που σε αρκετά σημεία μοιάζουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. Περιμένουν μια διαφορετική εικόνα στην κεντρική πλατεία, όπου η άναρχη κατάσταση εξακολουθεί να δημιουργεί προβλήματα. Περιμένουν καλύτερη καθαριότητα, περισσότερους χώρους στάθμευσης και, κυρίως, συγκεκριμένες παρεμβάσεις που θα κάνουν την καθημερινότητά τους ευκολότερη.
Αυτά είναι που ενδιαφέρουν τον πολίτη. Προτάσεις, χρονοδιαγράμματα, έργα και λύσεις. Οχι πανηγυρισμοί επειδή προστέθηκε ακόμη μία λέξη στην ονομασία του δήμου και ανακοινώθηκε ότι θα δημιουργηθεί και νέο λογότυπο για να… χωρέσει το Ελευθέριο. Η διοίκηση ενός μεγάλου δήμου κρίνεται πρωτίστως από το αποτύπωμά της στους δρόμους, τις πλατείες, τις γειτονιές και την καθημερινότητα των κατοίκων. Και εκεί, το ζητούμενο δεν είναι να μεγαλώσει ο τίτλος, αλλά να μικρύνει ο κατάλογος των προβλημάτων.
Διότι, με τόσες λέξεις πλέον, ο τίτλος του δήμου αρχίζει πράγματι να θυμίζει ισπανικό σίριαλ. Μόνο που οι κάτοικοι δεν περιμένουν το επόμενο επεισόδιο της ονοματολογίας. Περιμένουν το επεισόδιο όπου θα εμφανιστούν -επιτέλους- οι λύσεις.
