Συνεπαρμένος από την αγωνιστικότητα που επέδειξε -εννοείται ενώπιον τηλεοπτικών και φωτογραφικών καμερών- κατεβάζοντας από τα δημόσια σχολεία της Πάτρας τις «διαφημιστικές», όπως τις ονόμασε κατά τη διάρκεια του πρόσφατου δημοτικού συμβουλίου, πινακίδες που «μνημόνευαν τις ληστρικές τέσσερις συστημικές τράπεζες», ίσως και να προχωρούσε και σε άλλες, εκτός έδρας, ενέργειες.

ΑΛΛΩΣΤΕ, για τον ίδιο και τους συντρόφους του, η ιστορία είναι γνωστό πως άρχισε να γράφεται από το 1917 και, δυστυχώς, η πλήρης διαμόρφωσή της, τουλάχιστον στην ελληνική επικράτεια, ανακόπηκε εκεί ψηλά στον Γράμμο και το Βίτσι. Διαφορετικά -σε αντίθεση με ό,τι συνέβη στις χώρες όπου επικράτησε ο κομμουνισμός και κυρίως στην ίδια τη μητέρα πατρίδα, τη Σοβιετική Ενωση- οτιδήποτε έφερε τη ματωμένη σφραγίδα του πλούτου και της ολιγαρχίας θα είχε γκρεμιστεί με το ίδιο πάθος που γκρεμίστηκαν τα σταλινικής αισθητικής αγάλματα του Λένιν και των λοιπών με την πτώση του ανατολικού μπλοκ. Ετσι, με την πελετίδειο άποψη, θα είχε γκρεμιστεί ο σημαντικότερος αρχιτεκτονικός και ιστορικός πλούτος της χώρας, από τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα, πνευματικών, εκπαιδευτικών και νοσηλευτικών ιδρυμάτων.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ξεκίνησε με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, για τη δημιουργία του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου» για την ανακαίνιση και αναβάθμιση 2.500 σχολικών μονάδων της χώρας με πόρους 250 εκατ. ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, στα οποία προστέθηκαν, με πρωτοβουλία της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών, 400 εκατ. ευρώ, μέρος των οποίων διατέθηκαν για την ανακαίνιση οκτώ σχολείων της Πάτρας. Κατά τη διάρκεια του δημοτικού συμβουλίου για την επικύρωση της αποκαθήλωσης των αναμνηστικών πινακίδων -«που μνημονεύουν αυτούς που πίνουν το αίμα του λαού»- μέλη της αντιπολίτευσης Ωρα Πατρών επεσήμαναν στον δήμαρχο πως είχε παραστεί και φωτογραφηθεί στα εγκαίνια της παράδοσης των ανακαινισμένων σχολείων. Θέτοντάς του το ερώτημα πως αφού δεν συμφωνεί με τη χορηγία των εχθρών του εργάτη που τα «έχτισε» -γιατί η τιμή μόνο στον άγνωστο εργάτη ταιριάζει, όπως τόνισε- αν θα επιστρέψει στις τράπεζες τη χορηγία, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι ο δήμος από καταθέσεις στις τράπεζες ετησίως εισπράττει από τόκους 1,7 εκατ. ευρώ!

ΤΗΝ ΩΡΑ που ο Πελετίδης ξήλωνε τις πινακίδες του εθνικού προγράμματος στην Πάτρα, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ευλογούσε στην Κωνσταντινούπολη τη διάσωση του ιστορικού Ζωγράφειου Λύκειου -130 ετών- δωρεά του εν Παρισίοις μεγαλοτραπεζίτη Χρηστάκη Ζωγράφου. Σύμφωνα με μελέτη του ΕΜΠ και του Πολυτεχνείου της Κωνσταντινούπολης, δεν θα μπορούσε να αντέξει μεγάλο σεισμό και η Ενωση Ελληνικών Τραπεζών έσπευσε να χορηγήσει 800.000 ευρώ. Εργο το οποίο, όπως μου δήλωσε βαθιά συγκινημένος ο παλαίμαχος διευθυντής του, Γιάννης Δερμιτζόγλου, ολοκληρώθηκε και χάρις στη βοήθεια των τουρκικών υπηρεσιών, του υπουργείου Πολιτισμού και της εργολαβικής εταιρίας μόλις σε 2,5 μήνες κατά τη θερινή περίοδο του 2025. Και επειδή για τους πολλούς η ιστορία δεν αρχίζει από το 1917, πόσω μάλλον στην πατρίδα που γέννησε τον θεσμό της χορηγίας, να θυμίσουμε πως στην αρχαία Αθήνα ήταν διά νόμου υποχρεωτική για τους 120 πιο εύπορους συγκριτικά πολίτες από την καθεμία από τις δέκα φυλές της Αθήνας.

Υ.Γ.: Ρεκόρ υπομονής η παρακολούθηση της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου. Δήμαρχε, εκτός από πινακίδες, ξήλωσε αμέσως και το σύστημα «Προσβασιμότητα σε όλους» γιατί κυριολεκτικά στραβώθηκα από τις ανορθογραφίες!