«Οταν ένα κόμμα μείνει τόσες μέρες στην επικαιρότητα, κάποιοι θα το θυμηθούν για να το πουν στους δημοσκόπους. Και όλο και κάποιοι θα μείνουν και για τις εκλογές. Το ερώτημα είναι ποιοι; Εφόσον δεν θα είναι νεοδημοκράτες, αφού στο συνέδριο συμφώνησαν ότι δεν θα συνεργαστούν με τη Ν.Δ., από κάπου άλλου έρχονται. Δεν έρχονται από το κόμμα, αλλά από τον καναπέ και είναι αυτοί που δεν ήθελαν τον Μητσοτάκη, αλλά δεν ήθελαν να στηρίξουν κάποιο άλλο κόμμα από αυτά που βρίσκονται αριστερά του ΠΑΣΟΚ. Είναι αρκετοί; Οχι. Περιστασιακοί ψηφοφόροι που δύσκολα θα συσπειρωθούν».
Οσο για τα υπόλοιπα κόμματα, αυτή που θα τσιμπήσει ψήφους το επόμενο διάστημα είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Στον αχαρτογράφητο χώρο του αντισυστημισμού κερδίζει όποιος «τα λέει». Για τη Ζωή η δίκη για τα Τέμπη είναι μία σκηνή θεάτρου που της επιτρέπει κάθε φορά να «τα λέει». Χωρίς περιορισμούς και ταξικές διακρίσεις. Οσο εύκολο είναι να «τα λέει» στον Μητσοτάκη τόσο εύκολο είναι να τα πει και στην πρόεδρο του δικαστηρίου αλλά και την αστυνομικό που ελέγχει τις κάρτες της εισόδου στην αίθουσα. Μερικοί πολιτικοί ζορίζονται να παίξουν τον ρόλο του κακού. Επίσης, μέχρι να καταλάβεις τον ρόλο που παίζουν μερικοί χρειάζεται χρόνος.
Κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η Μαρία Καρυστιανού δεν έχει το χάρισμα του timing. Αυτό που έχουν κάποιοι μεγάλοι ηθοποιοί που ξέρουν πότε θα αφήσουν ένα δευτερόλεπτο πριν πουν την καλή ατάκα και πότε θα βιαστούν να την πουν γιατί τα φώτα της δημοσιότητας είναι επάνω τους αλλά θα στραφούν στον συμπρωταγωνιστή τους.
Η Καρυστιανού γρήγορα κατάλαβε ότι στην αίθουσα ενός δικαστηρίου η Ζωή είναι αχτύπητη. Οτι θα έχανε την ευκαιρία που της έδινε η δημοσιότητα των πρώτων ημερών της δίκης. Στη δεύτερη λοιπόν συνεδρίαση του δικαστηρίου ανακοίνωσε τη δημιουργία του δικού της κόμματος. Τι θα είναι; Κατά πάσα πιθανότητα μία παραλλαγή της Νίκης με μπόλικο Βελόπουλο. Πατρίς, Ορθοδοξία, οικογένεια. Δηλαδή μεταφρασμένο στα ρωσικά страна, Pravoslávie, семья. Ετσι για να υπάρχει αν χρειαστεί.
Το site «Ξεκινάμε», που ήταν το αρχικό όνομα που ανακοίνωσε για το κίνημά της η Καρυστιανού, δεν έχει και πολλά. Ενα ηλεκτρονικό περιστεράκι με ένα κλαδί στο ράμφος, δύο φωτογραφίες της Μαρίας των Τεμπών και κάτι πολιτικά κειμενάκια επιπέδου Βουλής των εφήβων. Επίσης, μία εναέρια φωτογραφία από την περσινή συγκέντρωση για τα Τέμπη, σαν να ήταν οπαδοί της Καρυστιανού.
ΜΟΥΡΜΟΥΡΑ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΗ
Είμαι βέβαιος ότι αυτοί που έλεγαν ότι η Ελλάδα θα καταστραφεί από τον υπερβολικό τουρισμό και το Airbnb τώρα θα πουν ότι θα καταστραφεί από τη μείωση του τουρισμού που επέφερε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Αφού στην Ελλάδα η μουρμούρα και η καταστροφολογία δεν είναι ούτε χόμπι ούτε επάγγελμα, αλλά λειτούργημα. Ρίχνει κάποιος ένα αυτοκίνητο σε ένα δέντρο και αμέσως εμφανίζονται οι αναρτήσεις στο Διαδίκτυο: «Μόνο στην Ελλάδα αυτά» και «Από τύχη ζούμε».
Ούτε από τύχη ζούμε ούτε στην Ελλάδα συμβαίνουν μοναδικά πράγματα. Απλά αυτοί που τα λένε προσπαθούν να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα απελπισίας που ο κόσμος θα σταματήσει να πιστεύει στους θεσμούς και θα εμφανιστούν οι ίδιοι σαν Μεσσίες. Ισχύει για όσους λένε γενικότητες τύπου «Θέλουμε δημοκρατία», «Θέλουμε ανεξάρτητη δικαιοσύνη» και δεν προσθέτουν τον τρόπο που θα επιτευχθούν όλα αυτά τα ωραία, εκτός από ένα «Μαζί θα τα πετύχουμε». Ταυτόχρονα το αβαντάρουν όσοι μπετόβλακες νομίζουν ότι αμφισβητώντας, όλα γίνονται σοφιστικέ.
Ολα αυτά δεν ενορχηστρώνονται από μικρά ψάρια τύπου Καρυστιανού, αλλά με τα Μέσα και τα bots που χρηματοδοτούν ξένες χώρες. Βασίζονται στη μνήμη του χρυσόψαρου της κοινής γνώμης. Λες καταστρεφόμαστε από τη λειψυδρία. Δεν σου κάθεται; Λες θα πνιγούμε από τις πλημμύρες και ανάθεμα αν υπάρχει κάποιος που θα θυμάται ότι έλεγες το αντίθετο.
Η οργή αυτών που δεν τα πήραν αλλά θα τα πληρώσουν
Η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει δύο σκάνδαλα. Ενα το predator που η δήλωση του Ταλ Ντίλιαν ότι δουλεύει μόνο για κυβερνήσεις δεν σηκώνει πολλές αμφιβολίες. Αλλά που την αμαρτία μου τη λέω, οι Ελληνες δεν έχουν και μεγάλη ευαισθησία σε τέτοιες υποθέσεις. Και φάνηκε. Δεύτερον, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που και πάλι κανένας δεν έπεσε από τα σύννεφα αλλά υπάρχει πάντα μία παράμετρος. Εκτός από αυτούς που εξοργίζονται από την παρανομία, υπάρχουν και οι άλλοι που νιώθουν σαν την πόρνη του ανέκδοτου, που ενώ οι άλλες έπαιρναν τα λεφτά, αυτή το έκανε τζάμπα. Η δεύτερη κατηγορία, που νιώθει ότι όχι μόνο δεν τα πήρε αλλά θα τα πληρώσει και από πάνω, είναι αυτή που θα αντιδράσει πιο δυναμικά.
Ο Παύλος Μαρινάκης είπε ότι τις περιπτώσεις των κατηγορούμενων βουλευτών και υπουργών η κυβέρνηση θα τις εξετάσει κατά περίσταση. Μόνο που δεν γίνεται κάποιοι να το περάσουν αβρόχοις ποσί. Δεν είναι δυνατόν να έχεις διαγράψει τον Δούκα το 2022 επειδή είπε, μιλώντας σε κομματικά στελέχη, ότι το 2007 τις αποζημιώσεις για τις πυρκαγιές τις μοιράζανε από σακούλες και να παραβλέψεις ότι σε μια εποχή ανασυγκρότησης, οι επιδοτήσεις δινόντουσαν για ψηφοθηρικούς λόγους.