Το παράδειγμα είναι πραγματικό: Ιδιοκτήτης ταχυφαγείου (σουβλατζίδικο) ζητά άτομο για 10ωρη εργασία, 6 ημέρες την εβδομάδα, με αμοιβή 500 ευρώ και ασφάλιση 4ώρου.
Πριν δύο χρόνια, η προσφορά αυτή ήταν αρκετή για να προσελκύσει όχι έναν, αλλά αρκετούς ενδιαφερομένους. Φέτος, δυσκολεύεται να βρει προσωπικό και αναρωτιέται γιατί. Η απάντηση είναι προφανής, αλλά μάλλον όχι για όλους.
Βλέπετε, υπάρχει ένα εργασιακό αξίωμα που δεν αλλάζει ποτέ, αντιθέτως επιβεβαιώνεται σε κάθε μεγάλη οικονομική κρίση: Οσο η ανεργία αυξάνεται τόσο συμπιέζονται οι μισθοί. Οταν, όμως, η ανεργία μειώνεται, τότε οι μισθοί αρχίζουν να αυξάνονται. Πρόκειται για μια πολύ απλή σύλληψη, που δεν διεκδικεί βραβείο ευφυούς οικονομικής ανάλυσης, παρ’ όλα αυτά προκαλεί εντύπωση ότι κάποιοι επιμένουν να μην το αντιλαμβάνονται. Η έλλειψη εργατικού δυναμικού, κυρίως εξειδικευμένου και υψηλών προσόντων, αλλά όχι μόνο, δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα των απαιτητικών αλλά κακοπληρωμένων δουλειών που κυριάρχησαν στην εποχή των Μνημονίων και αποτελούν τη θρυαλλίδα της «Μεγάλης Παραίτησης» στη μετά Covid εποχή.
Ο κλάδος του τουρισμού αποτελεί ενδεικτικό παράδειγμα, αν και έχει αρκετές ιδιαιτερότητες. Πέραν του απαιτητικού ωραρίου, των χαμηλών απολαβών (στις μη εξειδικευμένες θέσεις) και της εποχικής φύσης του, η αλήθεια είναι ότι στα δύο χρόνια που πολλές τουριστικές επιχειρήσεις παρέμειναν κλειστές λόγω των υγειονομικών μέτρων, οι εργαζόμενοι σε αυτές αναγκάστηκαν να εργαστούν αλλού για να ζήσουν. Κάποιοι άλλαξαν εντελώς επαγγελματικό προσανατολισμό, άλλοι αντιλήφθηκαν πως μπορούν να κερδίζουν τον ίδιο μισθό με «κανονικό» ωράριο και σε 12μηνη βάση. Ενδεικτική είναι η μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ (Ινστιτούτο του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων) για την περσινή θερινή σεζόν (2021), σύμφωνα με την οποία το ποσοστό έλλειψης ανήλθε σε 22% ή περισσότερες από 1 στις 5 θέσεις δεν μπόρεσαν να καλυφθούν. Οπως σημειώνουν οι μελετητές, η έλλειψη προσωπικού στην αιχμή της σεζόν υπήρχε και σε προηγούμενες χρονιές, ειδικά σε πολλά νησιά και απομακρυσμένες περιοχές, αλλά οξύνθηκε σε μεγάλο βαθμό λόγω της πανδημίας.
Φέτος, όμως, τα πράγματα αλλάζουν και παρά το αναπάντεχο του πολέμου στην Ουκρανία, η οικονομία της Ελλάδας συνεχίζει να αναπτύσσεται. Το κυριότερο; Η ανεργία συνεχίζει να υποχωρεί εντυπωσιακά τόσο με την επιστροφή σε κανονική λειτουργία πολλών επιχειρήσεων όσο και με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Νομοτελειακά αυτό οδηγεί τους εργαζομένους σε ισχυρότερη θέση διαπραγμάτευσης.
