Μετά τη δημοσκόπηση της Interview, που έδωσε στην αναγωγή 25,9% στη Ν.Δ., οι αντιδράσεις ήταν επιφυλακτικές. Η δημοσκόπηση ήταν διαδικτυακή και όχι τηλεφωνική και έγινε στο τέλος του Αυγούστου, σε μια εποχή που οι δημοσκοπήσεις δεν συνηθίζονται. Από την άλλη, το «feel bad» και όχι το «feel good factor» ήταν σαφές. Εκτός από το «κάηκε όλη η Ελλάδα», που λέγεται κάθε χρόνο, το θέμα του φετινού καλοκαιριού ήταν η ακρίβεια.
Η οποία ενίοτε ήταν φανταστική, αφού η τιμή της ξαπλώστρας δεν αφορά τη μέση οικογένεια. Πραγματική, αφού τα δωμάτια στα νησιά των Κυκλάδων είναι απλησίαστα από τα μέσα Ιουλίου μέχρι τον Αύγουστο. Εξοργιστική, αφού οι τιμές των σούπερ τουριστικών προορισμών επηρεάζουν τις τιμές των λιγότερο δημοφιλών περιοχών. Η κουβέντα, όμως, με τις τιμές στις ξαπλώστρες και τις αποδείξεις από τα εστιατόρια στα νησιά, δημιούργησε μια ατμόσφαιρα που αντί ο κόσμος να επιστρέψει ανανεωμένος από τις διακοπές του, επέστρεψε απαισιόδοξος.
Το χρηματιστήριο της ξαπλώστρας δεν πρόκειται να κρατήσει για πολύ. Εκτός αν η αντιπολίτευση πιστεύει ότι μπορεί να κρατήσει τη συζήτηση για τις ξαπλώστρες, μέχρι τα Χριστούγεννα το θέμα θα ξεφτίσει. Η ακρίβεια όμως στα σούπερ μάρκετ θα συνεχίσει να υπάρχει. Και ο Ελληνας δεν είναι Γερμανός ή Αγγλος να έχει καταναλωτική συνείδηση και να αγοράζει το ζαμπόν από το ένα σούπερ μάρκετ αλλά το τυρί από το άλλο επειδή είναι φτηνότερο.
Επίσης, η ακρίβεια στην αγορά δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί με καλάθια της νοικοκυράς ή αντίστοιχα μέτρα διατίμησης. Ο μόνος τρόπος είναι ο αυστηρός έλεγχος για την αντιμετώπιση μονοπωλιακών τακτικών. Το οποίο σημαίνει όχι μόνο την αντιπαραβολή των τιμών των σούπερ μάρκετ αλλά και τη διευκόλυνση επιχειρήσεων που θα ήθελαν να μπουν στον τομέα. Στη λογική ότι όσο περισσότερες επιχειρήσεις ενεργοποιούνται σε έναν χώρο τόσο πιο δύσκολα δημιουργούνται μονοπώλια.
Επίσης, καλές είναι οι φορολογικές ελαφρύνσεις. Πολύ καλύτερες από τα επιδόματα που πολλές φορές τα εκμεταλλεύονται κοινωνικοί κηφήνες. Μόνο που αν συνδυαστούν με αύξηση των τιμών, θα ευνοούν τους μεγάλους, στους οποίους θα καταλήξουν τα επιπλέον χρήματα. Υπάρχουν πολίτες που δεν αμφιβάλλουν ότι η οικονομία πάει μπροστά, αλλά αμφιβάλλουν αν η άνοδος τους αφορά.
«Free Palestine» και ελληνικό πανηγύρι
Τα πανηγύρια είναι αυθεντικές λαϊκές εκδηλώσεις. Ανήκουν στον κόσμο τους και όχι σε κάποιους μελετητές που θα τα διατηρούσαν μουσειακά. Σαν κάτι κινηματογραφικές λέσχες που είχε «αλώσει» το ΚΚΕ στα πρώτα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση που ήταν σαν ο κινηματογράφος να είχε τελειώσει το ‘50 με τον Αϊζενστάιν. Το πανηγύρι έχει άγραφους κανόνες. Ποια παρέα θα σηκωθεί και σε ποιο τραγούδι και ποιος είναι καλοδεχούμενος στον κύκλο της και ποιος αν δοκιμάσει να μπει θα γίνει τσαμπουκάς. Κάτι που οι Ελληνες μαχητές του «Free Palestine» στο πανηγύρι στα Κατάπολα της Αμοργού δεν είχαν καταλάβει. Με αποτέλεσμα να γίνει ένας μικρός χαμός όταν προσπάθησαν να διακόψουν το πανηγύρι για να πουν τα συνθήματά τους.
Η εισβολή των «Free Palestine» στο πανηγύρι ανήκει στην κατηγορία της αυταρχικής νοοτροπίας «θα χαίρεστε όταν χαιρόμαστε και θα κλαίτε όταν κλαίμε». Μια νοοτροπία την οποία το κράτος έχει ανεχτεί αφήνοντας την αριστερά να αποφασίζει πότε οι Ελληνες θα κλαίνε, πότε θα γελάνε και ποιες ταινίες θα βλέπουν, όπως είχε γίνει με την «Ελένη» του Γκατζογιάννη. Φυσικά οι παρεμβάσεις γίνονται στα θέατρα, στις συναυλίες. Τα πανηγύρια όμως δεν είναι ούτε παραστάσεις στην Επίδαυρο ούτε συναυλίες στη Χαλκιδική.
ΜΕΤΑ ΤΟ BREXIT, ΤO… FREXIT
Εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ανθρακα και Χάλυβα, η Ευρωπαϊκή Ενωση παρέμεινε μία οικονομική συμμαχία που ποτέ δεν μπόρεσε να αποκτήσει πολιτική οντότητα. Μετά την αποχώρηση της Βρετανίας και την εμφάνιση των «Les Essentiels» στη Γαλλία, η Ε.Ε. περνάει τη δυσκολότερη περίοδο από την εποχή της δημιουργίας της.
Ο λόγος είναι προφανής. Εδώ και δεκαετίες η Ε.Ε. αντιλαμβάνεται κάθε διεύρυνσή της σαν άνοιγμα στις αγορές. Και μόνο ότι είχε συζητηθεί η είσοδος της Τουρκίας στην Ε.Ε. δείχνει το πόσο ελαστικά αντιλαμβάνονται οι Βρυξέλλες την Ευρώπη. Επίσης, πόσο υποβαθμισμένα αντιλαμβάνονται οι ψηφοφόροι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ώστε να στέλνουν στις Βρυξέλλες διασκεδαστές του ΤικΤοκ, όπως οι Κύπριοι τον Φειδία.
Η γαλλική πολιτική συμμαχία, που διοργανώνει τις μαζικές διαδηλώσεις στις 10 Σεπτεμβρίου, εκτός από κάποιες πρωτότυπες κινήσεις, όπως την αποχή 24 ωρών από τη χρήση των ηλεκτρονικών καρτών, ζητάει μεγαλύτερη εθνική αυτονομία, στήριξη του χριστιανικού πολιτισμικού χαρακτήρα της Γαλλίας και με ηγέτη τον Ζιλιέν Μαρισιό ζητάει ένα… Frexit. Αντίστοιχο του βρετανικού Brexit.
Στην Ελλάδα αντίστοιχη κίνηση δεν υπάρχει. Η λαχτάρα του δημοψηφίσματος του 2015 έχει σταματήσει κάθε διάθεση φυγής. Μια ενδεχόμενη όμως αποχώρηση της Γαλλίας θα κλονίσει συθέμελα την Ε.Ε., με αποτέλεσμα την αμφισβήτηση σε κάθε χώρα-μέλος της.
Ροή Ειδήσεων 
