Μία εγκληματική αμέλεια και αδιαφορία της στιγμής μπορεί να βυθίσει στο πένθος οικογένειες και να σημαδέψει για πάντα τον τόπο
Δεν είχαν περάσει παρά λίγες μόνο ώρες από την τραγική είδηση ότι δύο πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους στη μάχη με τις φλόγες στο Ρέθυμνο. Ολη η Ελλάδα παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα την τιτάνια μάχη που έδιναν οι πυροσβεστικές δυνάμεις, χιλιάδες κάτοικοι και επισκέπτες απομακρύνονταν με ασφάλεια σε ακραίες συνθήκες, το 112 στρίγγλιζε στα κινητά. Ομως, πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν καταλαβαίνουν. Οπως οι άνθρωποι της διπλανής αυλής, που αποφάσισαν να κόψουν μέταλλα με χρήση τροχού σε μέρα με δείκτη επικινδυνότητας 4, ή όπως οι ανέμελοι ταξιδιώτες που άναψαν καπνογόνα στη συναυλία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου στο Ηράκλειο.
«Δύο άτομα κάηκαν δίπλα μας. Σας παρακαλώ, σεβόμαστε τους δύο ανθρώπους του Ρεθύμνου», είπε με βαθιά ενσυναίσθηση ο τραγουδιστής, κάνοντας έκκληση στην ευαισθησία αλλά και στην κοινή λογική. Στη λογική που λείπει από εκείνους που δεν μπορούν να καταλάβουν τις συνέπειες των πράξεών τους. Εκείνους που συνεχίζουν αγροτικές εργασίες απαγορευμένες στις παρούσες συνθήκες, που ανάβουν κάρβουνα για να κάνουν μπάρμπεκιου ενώ ο αέρας λυσσομανά από πάνω τους, που πετούν αναμμένα τσιγάρα και αφήνουν πίσω τους στάχτες και αποκαΐδια.
Το είχαμε γράψει και πρόσφατα, στις αρχές Ιουλίου, όταν ένας πατέρας και ο 12χρονος γιος του βρήκαν τραγικό θάνατο επειδή κάποιος πέταξε αναμμένο τσιγάρο στον επαρχιακό δρόμο στο Δερβένι. Δεν θέλει πολλά για να συμβεί η τραγωδία. Ενα μικρό φυτίλι αρκεί για να τινάξει στον αέρα μια ολόκληρη μπαρουταποθήκη. Μία εγκληματική αμέλεια και αδιαφορία της στιγμής μπορεί να βυθίσει στο πένθος οικογένειες και να σημαδέψει για πάντα τον τόπο. Οπως έγινε στο Μάτι, όπως έγινε στο Ωραιόκαστρο, όπως γίνεται τώρα στα δεκάδες μέτωπα που μαίνονται σε διάφορες περιοχές της χώρας. Τα στοιχεία είναι αδιάψευστα: Από τις 221 συλλήψεις που έχουν πραγματοποιηθεί φέτος, οι 195, δηλαδή το 88%, αφορούν πυρκαγιές από αμέλεια.
Και σαν να μην φθάνουν οι ατομικές ευθύνες, έχουμε και τις παραλείψεις δήμων και συλλογικών φορέων. Ανεξέλεγκτες χωματερές, αμάζευτα κλαδιά από καθαρισμούς οικοπέδων, πλημμελείς έλεγχοι. Και όλα τα παραπάνω μαζί, σε συνθήκες ακραίας κλιματικής κρίσης, όπου η φράση «σε φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα» δεν υφίσταται πια. Μπροστά μας απλώνεται ένας δύσκολος Αύγουστος. Ας μην τον κάνουμε δυσκολότερο.
