Οσοι αποχωρούν από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία το κάνουν για λόγους… δημοκρατίας. Για τον λόγο, δηλαδή, που υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε!
Δεν πρέπει να έχει υπάρξει άλλο κόμμα που να φυλλορροεί από στελέχη τόσο γρήγορα όσο η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού. Θα πείτε δεν έχει υπάρξει και άλλο κόμμα στο οποίο είχε «πιστωθεί» ένα εκατομμύριο κόσμος πριν καν δημιουργηθεί. Τότε που οι πολίτες κατέβαιναν στο Σύνταγμα για να συμπαρασταθούν στις οικογένειες των Τεμπών και κάποιοι νόμιζαν πως ήταν κλειδωμένοι ψηφοφόροι. Για πολλούς μήνες ακούγαμε –και κάποιοι το έγραφαν ως δεδομένο- για το μεγάλο και καινούργιο που έρχεται, για την επανάσταση από κάτω προς τα πάνω, για κάτι σχεδόν εξωπραγματικό. Τώρα είναι σαν να βλέπουμε ένα μπαλόνι να τρυπάει από μέσα.
Πριν συνεχίσουμε, να ξεκαθαρίσουμε πως ούτε να υποτιμήσουμε οποιοδήποτε κόμμα θέλουμε, ούτε να πάρουμε θέση υπέρ εκείνων που φεύγουν ή μένουν. Ομως, δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε ότι όσοι αποχωρούν από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία το κάνουν για λόγους… δημοκρατίας. Για τον λόγο, δηλαδή, που υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε! Ετσι, φτάσαμε η Μαρία Καρυστιανού, που κατηγορούσε για έλλειμμα δημοκρατικότητας μία εκλεγμένη κυβέρνηση, και μάλιστα δύο φορές και με υψηλότατα ποσοστά, να κατηγορείται τώρα από τους δικούς της για έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών και συγκεντρωτικό μοντέλο λήψης αποφάσεων!
«Εχουμε ανάγκη από απαντήσεις. Ποιος αποφασίζει; Με ποια διαδικασία; Ποιος ελέγχει ποιον; Πώς συμμετέχει πραγματικά η βάση; Πώς διασφαλίζεται η διαφάνεια; Ποια είναι τα αντικειμενικά κριτήρια επιλογής προσώπων; Και, κυρίως, ποια είναι η πραγματική θέση των πολιτών μέσα σε ένα κίνημα που δημιουργήθηκε στο όνομά τους;», είναι κάποια από τα ερωτήματα που έθεσαν οι αποχωρούντες λίγο πριν κλείσουν με δύναμη την πόρτα πίσω τους. Η απάντηση που έλαβαν ήταν μάλλον ανέμπνευστη, αφού επιστρατεύτηκαν, για μία ακόμα φορά, τα «συμφέροντα» γενικώς και αορίστως που θέλουν να χτυπήσουν το κίνημα. Δηλαδή, όποια και αν είναι η ερώτηση, «τα συμφέροντα» είναι η απάντηση.
Για να μην το κουράζουμε πολύ. Τα εσωτερικά ενός κόμματος αφορούν, σε πρώτη φάση, τα στελέχη του, όταν όμως λαμβάνουν μορφή χιονοστιβάδας που, όσο κυλάει και λιώνει, τόσο αποκαλύπτει το τοπίο πίσω της, τότε αφορούν και τους πολίτες. Οσους, δηλαδή, ενδιαφέρονται ακόμα να μάθουν αν υπάρχει κάτι άλλο σε ένα κόμμα που ονομάζεται Ελπίδα για τη Δημοκρατία-Μαρία Καρυστιανού, εκτός από το όνομα της ίδιας.
