Το πρόβλημα της ακρίβειας είναι υπαρκτό και σοβαρό, όμως δεν επιλύεται με κομματική σπέκουλα και λαϊκισμούς. Σε μεγάλο βαθμό είναι εισαγόμενο, ξεκίνησε από την επανεκκίνηση της παγκόσμιας οικονομίας μετά τη διετή παράλυση λόγω της πανδημίας και έλαβε εκρηκτικές διαστάσεις μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, όταν οι τιμές ενέργειας και δημητριακών εκτινάχθηκαν στα ύψη.
Γράφει ο Πάνος Αμυράς*
Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει το ζήτημα της ακρίβειας χωρίς να χάνει τον βασικό στόχο της οικονομικής της πολιτικής, που είναι η επιστροφή στην επενδυτική βαθμίδα, η οποία θα απελευθερώσει επενδυτικά κεφάλαια και κυρίως θα εξασφαλίσει απρόσκοπτη χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η Ελλάδα διέθεσε 43 δισεκατομμύρια ευρώ για να στηρίξει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ένα από τα μεγαλύτερα πακέτα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, και όμως η αξιωματική αντιπολίτευση πάντα έβρισκε τις ενισχύσεις «λειψές», μετά από κάθε ανακοίνωση μέτρων έκανε «ρελάνς» ζητώντας ακόμη περισσότερα.
Την ίδια τακτική ακολουθεί ο Τσίπρας στο θέμα της ακρίβειας, δεν μπορεί να χωνέψει πως ο «πορφυρογέννητος» Μητσοτάκης καταφέρνει να μειώνει φόρους που η «πρώτη φορά Αριστερά» είχε αυξήσει με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον ΕΝΦΙΑ, αλλά και πως εκεί που βρίσκεται στη «γωνία» καταφέρνει να εξασφαλίζει πόρους για τη στήριξη των αδυνάτων.
«Μειώστε το ΦΠΑ, αλλιώς θα πουν το ψωμί ψωμάκι», κάλεσε προχθές την κυβέρνηση ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μετά τη συνάντηση που είχε με το προεδρείο της Ομοσπονδίας Αρτοποιών, ενώ η Κουμουνδούρου χαρακτήριζε εκ των προτέρων «ψίχουλα» τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού.
Διαβάστε Επίσης
Ο Τσίπρας νοιάζεται τώρα για την τιμή του ψωμιού και το ΦΠΑ, αλλά μαζί με τον Τσακαλώτο δεν είχαν κανένα πρόβλημα το καλοκαίρι του 2015, στο πλαίσιο της περήφανης διαπραγμάτευσης, να αυξήσουν το ΦΠΑ από το 13% στο 24% για τα τρόφιμα εις υγείαν των κορόιδων.
Ηταν τότε που ως υπουργός Παιδείας ο Νίκος Φίλης εμφανιζόταν εξοργισμένος με την αντικυβερνητική προπαγάνδα και αναρωτιόταν στα κανάλια «πόσα μακαρόνια τρώει ο κόσμος για να βγάλουμε αύξηση 10%, το 10% είναι 6 λεπτά, για αυτό συζητάμε», προκειμένου να δικαιολογήσει την αύξηση που δεν ήταν 10% αλλά για την ακρίβεια 11%, όσο και ο φουσκωμένος συντελεστής ΦΠΑ στα βασικά είδη διατροφής.
Το 2015, όταν η υπόλοιπη Ευρώπη έτρεχε με ανάπτυξη και εμείς μπαίναμε ξανά σε ύφεση, οι αυξήσεις φόρων ήταν «επιβεβλημένες», στο πλαίσιο της «επανάστασης» κατά των δανειστών,, «Δεν θα πέσει η κυβέρνηση για δυο πακέτα μακαρόνια», έλεγαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα διαμαρτύρονται για την ακρίβεια, λες και δεν υπάρχει παγκόσμια ενεργειακή κρίση ή πόλεμος στην Ευρώπη.
Τα ίδια ακούμε και για τα καύσιμα. «Τρίχες» η μείωση της τιμής της βενζίνης κατά 22 λεπτά, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ την 1η Ιανουαρίου 2017 προχωρούσε σε αύξηση του φόρου κατά 10 λεπτά. Τότε όμως τα ρεζερβουάρ γέμιζαν με υπερηφάνεια για την κυβέρνηση της Αριστεράς, τώρα οι μειώσεις του Μητσοτάκη είναι αστείες, αν και μεγαλύτερες από εκείνες που αποφάσισε ο Μακρόν στη Γαλλία. Για αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι καθηλωμένος στο 23%.
Συνολικά, η κυβέρνηση δείχνει ότι έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων, αφουγκράζεται τις ανάγκες της κοινωνίας και δρα με σύνεση και στα όρια των δημοσιονομικών αντοχών. Δεν είναι τυχαίο ότι ο υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας, είναι ένας πολιτικός από τη Φθιώτιδα που κάθε Σαββατοκύριακο παρέα με τον πατέρα του συζητάνε με τους αγρότες και τους μικρομεσαίους, και υπολογίζει κάθε αύξηση στο ψωμί, στα μακαρόνια ή στα λιπάσματα χωρίς να στέκεται αφ’ υψηλού όπως οι προκάτοχοί του.
Ο Πάνος Αμυράς είναι διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr
