«Δεν είστε κυβέρνηση Αθηνών, είστε κυβέρνηση Βερσαλλιών». Είπε ο Τσίπρας, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Ανάλογα ακούγαμε το... 1980. Τότε που τα στελέχη ΠΑΣΟΚ, με δυναμική διακυβέρνησης, δήλωναν «παιδιά του λαού» και διακωμωδούσαν «το ρω της κουκουνάρας» του Ράλλη, διότι «η προφορά του αποκάλυπτε το αριστοκρατικό της καταγωγής του». Μέγα θέμα. Μπήκαν στη Βουλή το ´81 φορώντας ζιβάγκο και αμπέχονα, τρώγοντας σε ταβερνάκια, κυκλοφορώντας και με μηχανάκια. Ολα αυτά τους πρώτους 18 μήνες.
Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα
Σιγά σιγά αφαιρέθηκαν τα ζιβάγκο, χάθηκαν τα αμπέχονα και μπήκαν κουστουμιές Μιλάνου και γραβάτες ωσαύτως. Ξεκίνησαν οι διακοπές στον ΑΣΤΕΡΑ της Βουλιαγμένης, που το καλοκαίρι του ´83 νόμιζες ότι ήταν η κατασκήνωση του ΠΑΣΟΚ. Λίγο αργότερα ήρθαν και τα σκάφη και η ευχή «να μην τελειώσει ποτέ αυτό το καλοκαίρι», το οποίο όμως είχε θύματα από σεισμό. Ηρθαν οι έξοδοι στις ακριβές πίστες, οι προσκλήσεις στα «καλά σπίτια« και οι μετακομίσεις από τα τριάρια. Εις μάτην ο Λιβάνης προσπαθούσε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, που τα έβλεπε ο κόσμος απορώντας πού χάθηκε το σύνθημα του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία…
Και ήρθε μετά από 35 χρόνια στην εξουσία η πρώτη φορά Αριστερά. Αντε πάλι αμπέχονα ως ταυτότητα λαού, άντε μηχανάκια και τριαράκια ως ταυτότητα πρωθυπουργική στους «Financial Τimes». Και ύστερα εμφανίστηκαν τα λουμπουτέν και τα Alexander McQueen και τα πούρα και τα σκάφη και οι αποκαλύψεις για τεράστιες περιουσίες και παχυλούς τραπεζικούς λογαριασμούς των στελεχών. Η εικόνα που έδινε, στα μέσα του 2018, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του ήταν η σφοδρή επιθυμία της αστικοποίησής τους. Και βρέθηκαν επώνυμοι και δη καθηγητές θεωρούμενοι ως «φιλελεύθεροι» που αρθρογράφησαν για τον «άλλον ΣΥΡΙΖΑ».
Μετά ήρθε η συντριβή. Και επί 17 μήνες παρακολουθούμε την ταχεία διολίσθηση του ΣΥΡΙΖΑ στο 2014. Τώρα επιχειρούν να επανέλθουν στο 2014. Οι πλούσιοι ΣΥΡΙΖΑίοι βουλευτές είναι σε δεύτερο πλάνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε σεμνά και ταπεινά ότι «εδώ και κάμποσα χρόνια είναι γνωστό ότι ο Αλέξης Τσίπρας μένει στη Λαυρεωτική».
Χρειάστηκαν τρεις μέρες, με επίμονα ερωτήματα, για να αποδεχθεί ότι ναι μεν μένει τα καλοκαίρια στη Λαυρεωτική, αλλά χειμώνα μετακόμισε σε βίλα, πάνω στο κύμα, κοντά στο ναό του Σουνίου. Και πάλι επίμονα ερωτήματα ώσπου να δηλώσει ότι το ενοίκιο 500 ευρώ το προξένησε ταβερνιάρης. Το πιστέψατε; Οχι. Οπως δεν έπρεπε να πιστέψει κανείς ότι «κάπου στην Πελοπόννησο» παραθέριζε όταν ήταν στο σκάφος Παναγόπουλου λίγες μέρες μετά το Μάτι
Τον βεβαιώ ότι κανείς δεν θα ασχολείτο με το πού μένει, πού πάει, πώς ζει, τι ξοδεύει αν ο ίδιος δεν έστηνε σκηνικό να κρύβεται από πίσω. Τα κρύβει και κρύβεται για να εξαπατά: Οτι αυτός δεν είναι αξιωματική αντιπολίτευση Σουνίου. Αλλά Λούτσας! Γελούν και τα ψάρια Σαρωνικού.
Από την έντυπη έκδοση
