Γράφει ο Γιάννης Ευαγγελίδης

Με απλά λόγια, θάφτηκε η καταγγελία της Γαλλίας ότι στις 10 Ιουνίου γαλλική φρεγάτα, η οποία βρισκόταν σε αποστολή του NATO, παρενοχλήθηκε από τουρκικά πλοία, όταν επιχείρησε να επιθεωρήσει εμπορικό πλοίο με σημαία Τανζανίας, για το οποίο υπήρχαν υπόνοιες πως μεταφέρει παράνομο οπλισμό στη Λιβύη. Σύμφωνα με αξιωματούχο του Οργανισμού που επικαλείται το διεθνές πρακτορείο, «η έρευνα ολοκληρώθηκε γρήγορα, χωρίς να αποδώσει κατηγορίες». Το ΝΑΤΟ δηλαδή έβαλε το θέμα «κάτω από το χαλί», παρότι ξέρει πως η Αγκυρα παραβίασε το εμπάργκο για εξοπλιστικές προμήθειες στη Λιβύη.

Το ζήτημα υπογραμμίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το ΝΑΤΟ με την Τουρκία, η οποία βρίσκεται, επίσης, σε αντιπαράθεση με την Ελλάδα, αλλά ακόμα και με τις ΗΠΑ. Οταν η ηγεσία του ΝΑΤΟ παίρνει αυτήν τη θέση στην καταγγελία της Γαλλίας, η οποία είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ενωσης και μία από τις ισχυρότερες της Συμμαχίας, δεν είναι διόλου παράδοξο που ακολουθεί παρόμοια τακτική και στις ελληνοτουρκικές διαφορές, κρατώντας ίσες αποστάσεις, παρότι γνωρίζει την τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα.

Η επιλογή του ΝΑΤΟ να κρατήσει την Τουρκία στο πλευρό του, εξαιτίας της στρατιωτικής της υπεροχής και της στρατηγικής της θέσης, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν ξένοι διπλωμάτες που επικαλείται το Reuters, δίνει και την εξήγηση για τη στάση που τηρεί. Γι’ αυτό και ο Ερντογάν διαρκώς αποθρασύνεται, μην έχοντας κανένα πρόβλημα να παρενοχλεί γαλλικές φρεγάτες, να προκαλεί στο Αιγαίο και την Κύπρο, να παραβιάζει το εμπάργκο όπλων, να προμηθεύεται στρατιωτικό εξοπλισμό από τη Ρωσία, να κάνει ό,τι θέλει στη Συρία κ.ο.κ.

Απέναντι στην πειρατική δράση του Ερντογάν και τη στάση ουδέτερου παρατηρητή του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα, που είναι αξιόπιστος σύμμαχος και εταίρος, αντιπαρατάσσει τις διπλωματικές της κινήσεις για τη διαμόρφωση ισχυρών συμμαχιών στη Μεσόγειο και βλέπει τη λύση περισσότερο μέσα από την Ευρώπη.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής