Τρία χρόνια πολέμου στην Ουκρανία, χίλιες ημέρες ασταμάτητης βαρβαρότητας. Η υπενθύμιση του ποιος πάτησε το κουμπί του πολέμου είναι, ακόμα μία φορά σήμερα, εξαιρετικά αναγκαία. Και επειδή ο πόλεμος παράγει υπερπολλαπλάσιο όγκο ειδήσεων και πληροφοριών από όσες μπορεί να επεξεργαστεί ο -ούτως ή άλλως υπερπληροφορημένος- δυτικός άνθρωπος, η υπενθύμιση γίνεται επιτακτικότερη.
Τρία χρόνια που συμπίπτουν με τη νίκη Τραμπ, ο οποίος με στόμφο έχει εκστομίσει την προεκλογική δέσμευση ότι «θα τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία», χωρίς βέβαια να πει τον τρόπο με τον οποίον θα το κάνει. Αλλά, μάλλον, κατανοεί κανείς τι έχει στο μυαλό του από τις αντιδράσεις και το πανευρωπαϊκό ξεθάρρεμα όλων των φίλων του διαταραγμένου αυτοκράτορα Πούτιν.
O Πούτιν είναι ο άνθρωπος που έχει αποδείξει ότι είναι φτιαγμένος από όλα τα υλικά ενός εφιάλτη για κάθε άνθρωπο που πιστεύει στη Δημοκρατία. Ο άνθρωπος που έχει δηλώσει δημοσίως ότι θα «φτύσει όλους τους εχθρούς του σαν ενοχλητικές μύγες από το στόμα του». Ο άνθρωπος που με τον πρώην πρόεδρο του Σουδάν, Ομάρ αλ Μπασίρ, και τον Μουαμάρ Καντάφι αποτελούν τις μοναδικές περιπτώσεις ηγετών που εις βάρος τους εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Ο άνθρωπος που κυβερνά σχεδόν 30 συνεχόμενα χρόνια, έχοντας εξαφανίσει με τον πιο βάναυσο τρόπο κάθε αντιπολιτευτική αμφισβήτησή του.
Μετά την άδεια του Τζο Μπάιντεν στην Ουκρανία για τη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, ο Πούτιν απειλεί και πάλι με Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το κάνει σχεδόν καθημερινά εδώ και χίλιες ημέρες, σκοτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους και ρίχνοντας τις ευθύνες στη Δύση. Στο ημερολόγιο της παγκόσμιας πολεμικής φρίκης ο Πούτιν ήδη υπογράφει χίλιες ημέρες. Η σημερινή πρωτοβουλία του ηττημένου Μπάιντεν -με όλες τις αντιθεσμικές αντιθέσεις που έχει- μαζί με τις εξαγγελίες του Τραμπ -μαζί με όλους τους κακούς οιωνούς για την Ουκρανία που φέρουν-, φαίνεται να συνδράμουν καταλυτικά στο γεγονός ότι ο Πούτιν σκοπεύει να κάτσει στο τραπέζι με σκοπό την ειρήνευση. Το θέμα είναι να μπορέσει και η Ευρώπη να αποδείξει για ακόμα μια φορά στην Ιστορία ότι μπορεί να αποκαταστήσει την ειρήνη. Αυτό και μόνο ενδιαφέρει τη δημοκρατική εκδοχή του πλανήτη…
