Ένα διήγημα κάθε ημέρα – Μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά από την Αντωνία Παυλάκου
Εχουν περάσει πια σχεδόν εξήντα χρόνια από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στο περίφημο νότιο κηπάριο της μεγάλης μας πλατείας στην Καλαμάτα να βαδίζει προχωρημένο σούρουπο της Κυριακής με ακουμπισμένο το χέρι στη χούφτα του πατέρα.
