Πάνος Αμυράς

Η ημέρα προσφέρεται για σενάρια και προβλέψεις. Εχουμε και λέμε λοιπόν: Στις ευρωεκλογές του 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πρώτο κόμμα με 26,5% ενώ η Νέα Δημοκρατία είχε λάβει 22,7%.

Οι δημοσκοπήσεις που έχουν στα χέρια τους οι επιτελείς του Μαξίμου δεν πρέπει να είναι καλές. Όχι ότι αυτές που δημοσιοποιούνται είναι καλύτερες.

Την προηγούμενη εβδομάδα ο πρωθυπουργός ταυτίστηκε πλήρως με τον Πολάκη. Προχθές στο Αιγάλεω ήταν αγκαλιά με τον Θύμιο Λυμπερόπουλο και τον Σπίρτζη, που κάλεσε τους ταξιτζήδες να γίνουν εκλογικά κέντρα του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς για να προκόψουν, όπως οι φαρμακοποιοί με τον Λουράντο το 2014.

«Εγώ δεν χάνω από αυτόν». Η φράση αυτή έχει ακουστεί πολλές φορές στο Μαξίμου από «ανίκητους» που τελικά εγκαταλείπουν το πρωθυπουργικό τους γραφείο. Η αλαζονεία και η υποεκτίμηση των δυνατοτήτων του αντιπάλου είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν πολιτικούς που βρίσκονται σε αποδρομή.

Επί τρεις μέρες το Μαξίμου είχε ζαλίσει τον κόσμο για τη νεοφιλελεύθερη επέλαση του Μητσοτάκη, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και το υποχθόνιο σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας για την εξάντληση των εργαζομένων με 7ήμερη εργασία μέχρι τελικής πτώσης.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξέρει καλό μπάσκετ και γνωρίζει ότι η νίκη δεν είναι μόνο αποτέλεσμα αγωνιστικών τακτικών αλλά και ψυχοσωματικών διεργασιών.

Με τους πολλούς ή με τις ελίτ; Αυτό, μάλιστα, είναι ένα πολιτικό ζήτημα που ζητάει απαντήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα χάσει τις εκλογές γιατί πήρε πολλά από τους πολλούς και άφησε ανέγγιχτες τις ελίτ.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος θριαμβολογούσε προχθές στη Βουλή επειδή θα μειώσει τον ΦΠΑ από το 24% στο 13% σε εστίαση και τρόφιμα. Πρόκειται για τον πολιτικό, ο οποίος στις πλατείες των αγανακτισμένων διέγραφε χρέη και έσκιζε Μνημόνια.

Οι «ραφτάδες» του Μαξίμου έχουν φορέσει στον πρωθυπουργό την αόρατη «στολή» του πετυχημένου στην οικονομία και ο κ. Τσίπρας, όπως ο βασιλιάς του κλασικού παραμυθιού του Αντερσεν, καμαρώνει μπροστά στο λαό.

Οσοι παρακολούθησαν προχθές την εκρηκτική συνεδρίαση στη Βουλή έβγαλαν το συμπέρασμα ότι η υπόθεση με το κότερο χάλασε τα σχέδια του Μαξίμου και αποσταθεροποίησε τον κ. Τσίπρα.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Τα χρήματα που «μοιράζει» ο Τσίπρας δίκην Μαυρογιαλούρου, λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές, δεν βγήκαν από την οικονομία, δεν είναι αποτέλεσμα ανάπτυξης, ούτε προϊόν δημοσιονομικής ευχέρειας.

Βλέποντας τον Αλέξη Τσίπρα να ξιφουλκεί κατά της διαπλοκής και των ελίτ, μιλώντας στο μικρό κλειστό γήπεδο του Νομού Ξάνθης προκειμένου να μοιάζει με «λαοθάλασσα» η συγκέντρωση των 300 φίλων του ΣΥΡΙΖΑ, καταλάβαμε ότι και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει καταλάβει πως η πολιτική του κλεψύδρα εξαντλείται.

Τυχερός ο Μητσοτάκης. Έχει έτοιμες δηλώσεις για την επομένη των ευρωεκλογών. Δεν χρειάζεται να δουλέψουν λογογράφοι, το κείμενο είναι έτοιμο από το 2014.

Στην κυβέρνηση έχουν πανικοβληθεί από τις δημοσκοπήσεις που έχουν στα χέρια τους και κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο.

Τρεις εβδομάδες πριν από τις κάλπες για την ανάδειξη ευρωβουλευτών, δημάρχων και περιφερειαρχών το πολιτικό τοπίο έχει πάρει πλέον μη αναστρέψιμα χαρακτηριστικά.

Η δημοσιογραφική έρευνα του Αλέξη Παπαχελά που προβλήθηκε στον Σκάι ήταν συγκλονιστική γιατί για πρώτη φορά ακούστηκαν τα ηχητικά ντοκουμέντα που αποκάλυψαν το χάος μεταξύ των κρατικών υπηρεσιών, την απουσία στοιχειώδους συντονισμού μεταξύ των αρχών και την προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών από την πλευρά της κυβέρνησης.

Όταν το 2014 η Ελλάδα κατέγραφε τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης και οι πολίτες πίστευαν ότι τα χειρότερα είχαν περάσει ανεπιστρεπτί, ο κ. Τσίπρας πετούσε κορώνες για «Μερκελιστές, ματωμένα πλεονάσματα και ανάπτυξη για λίγους».

Μπήκαμε πλέον στο μήνα των εκλογών και οι πολίτες ζητούν απαντήσεις για τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους. Η ατζέντα ταιριάζει απόλυτα στη Νέα Δημοκρατία και αυτό έχει γίνει αντιληπτό από το Μέγαρο Μαξίμου, που με διαρροές τις τελευταίες ημέρες επιχειρεί να στήσει ένα κλίμα παροχών.

Σε λιγότερο από ένα μήνα οι πολίτες θα οδηγηθούν στις κάλπες για να εκλέξουν δημάρχους, περιφερειάρχες και φυσικά ευρωβουλευτές.

Το Πάσχα ανήκει στις κωμοπόλεις και στα χωριά της περιφέρειας. Η έξοδος των αστών για την πασχαλινή περίοδο ουσιαστικά είναι η ανάγκη για το ετήσιο προσκύνημα στις ρίζες τους. Οι καφενέδες και τα τσιπουράδικα αναστενάζουν από το συναπάντημα γενεών, φίλων και συγγενών.

Το 2015 έσκιζε μνημόνια και έστελνε τη μαντάμ Μέρκελ σπίτι της. Πουλούσε ελπίδα απέναντι στους «νενέκους» και αξιοπρέπεια κόντρα στους «Γερμανοτσολιάδες».