Άννα Παναγιωταρέα

Η αλήθεια είναι ότι σε τόσο κρίσιμες συζητήσεις, όπως αυτή για τον εκλογικό νόμο, δεν βλέπεις στη Βουλή έδρανα αδειανά. Είναι και μια εικόνα που σε κάνει να σκέπτεσαι ότι τουλάχιστον για τα σοβαρά οι βουλευτές είναι σοβαροί.

Το 1988 σε μια συνέντευξη που είχα πάρει από τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Τοργκούτ Οζάλ -ο πρώτος που επιχείρησε δειλό άνοιγμα φιλοευρωπαϊκής πολιτικής- η διατύπωση της απάντησής του στο ερώτημά μου: «Πότε θα αποχωρήσουν τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής από την Κύπρο» ήταν εξαιρετικά σαφής: «Ποτέ! Δεν πήγαν για να φύγουν. Πήγαν για να προστατέψουν […]

Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι από εκείνους τους πολιτικούς που προκαλούν έναν διαρκή οίκτο -αν μου επιτρέπεται η έκφραση- κάθε φορά που εμφανίζεται δημόσια. Από το διάγγελμα, με σκηνικό το ήρεμο λιμανάκι του Καστελλόριζου, από όπου προσκόμισε το ΔΝΤ στην Ελλάδα ως θεραπεία πάσης νόσου και πάσης μαλακίας, ως την άνευ αντικειμένου επίσκεψή του στον κ. […]

Τη συνέντευξη του Τούρκου πρέσβη στην Αθήνα την ακούσαμε. Θα μου επιτρέψετε να την κάνω σαφέστερη: Αν κυβερνούσαν Σαμαράς-Βενιζέλος, ο κ. Κερίμ Ουράς θα τολμούσε να κάνει τις ακόλουθες υποδείξεις; «Δεν έπρεπε να δοθεί άδεια προσγείωσης στο ελικόπτερο». «Να τελειώσει γρήγορα αυτή η υπόθεση -η έκδοση των οκτώ- για να μην προκαλέσει αντιδράσεις στην τουρκική […]

Υπάρχει διεθνές ΜΜΕ που δεν άφησε υπονοούμενα για το πραξικόπημα στην Τουρκία; Όλες οι μεγάλες εφημερίδες γράφουν για «γιαλαντζί» πραξικόπημα.

Oι No borders ήρθαν από τη Φρανκφούρτη. Ποιοι είναι; Κανείς δεν ξέρει. Το σύνθημά τους, «Η κυκλοφορία των διεθνικών αγώνων ενάντια σε κράτος, εθνικισμό, πατριαρχία και κεφάλαιο», δείχνει την ιδεολογική τους ταυτότητα.

ΑΠO ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ, ποτέ άλλοτε ο πολιτικός χρόνος δεν φάνηκε τόσο πυκνός, παρεκτός στο πεντακάθαρο ‘89, όταν η Δικαιοσύνη είχε λόγο. Και πάλι έτσι δεν ήταν. Με την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου δεν παίρνουμε ανάσα να σκεφτούμε τi ζήσαμε από τις 25 Ιανουαρίου 2015 ως σήμερα.…

Ο υπουργός που κήδεται της δημόσιας υγείας επιμένει να εμφανίζεται σε δημόσια νοσοκομεία για να βγάλει «δεκάρικους». Κοτζάμ υπουργό και αρνούνται να τον ακούσουν; Αναιδείς! Θα μπορούσε να τους θάψει τρία μέτρα κάτω από τη γη, αλλά ποιον να πρωτοθάψει…

Εντεκα χρόνια πέρασαν από τότε που η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Siemens κατεγράφη στη σύγχρονη πολιτική ιστορία ως μέγα σκάνδαλο διαφθοράς. Ομως, ούτε αυτή τη φορά βρήκε τον δρόμο της χαμένη κάπου ανάμεσα στο υπουργείο Εξωτερικών και στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Εις μάτην την περίμεναν οι δικαστές στέλνοντας μηνυματάκια στον κ. Κοτζιά. Χάθηκε η μετάφραση σαν […]

Από εποχής Νίκου Κωνσταντόπουλου, προέδρου του Συνασπισμού, είχε ξεκινήσει το αριστερό ρεφρέν: «Τα ΜΜΕ δεν μας παίζουν γιατί είναι διαπλεκόμενα με την κυβέρνηση και αυτή απαγορεύει τη συμμετοχή μας.

Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, είναι ωσεί παρών. Στην ουσία δεν τον χωράει ο τόπος. Η επιθυμία του για φυγή είναι κατανοητή.

Ζούμε σε μια Ελλάδα, όπου ο Νταβούτογλου την κέρασε ένα κουλούρι. Ο Ρέντσι τής χάρισε μία γραβάτα -της ιταλικής προεδρίας- και οι Κινέζοι ένα ποδήλατο. Έχουμε μάλλον κάνει λάθος στην ερμηνεία των δώρων ως… «δώρων»!

Έπρεπε να καθίσει ο πολιτικός κουρνιαχτός των εντυπώσεων και των αποριών από την αποκαλυπτική συνέντευξη του μεταβατικού προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, ώστε να γίνει η αξιολόγησή τους με ψυχραιμία.

ΤΟ ΒΡΑΔΥ της 24ης Φεβρουαρίου 1975, οι πολίτες, που έβλεπαν το πρόγραμμα της κρατικής τηλεόρασης, είδαν ξαφνικά να πέφτει σήμα «έκτακτης επικαιρότητας» και να εμφανίζεται ο υπουργός Αμυνας, Ευ. Αβέρωφ, φορώντας… σμόκιν. Βγήκε από το δείπνο της γαλλικής πρεσβείας για να ανακοινώσει ότι είχαν συλληφθεί τριάντα επτά αξιωματικοί οι οποίοι ετοίμαζαν πραξικόπημα. Ηταν το περίφημο […]

Εκεί που η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου ως αμέριμνη κοκκινοσκουφίτσα παίρνει το καλαθάκι της και πάει εκδρομή, νάσου πετάγεται ο σύμβουλος Γκαλμπρέιθ, αποκαλύπτοντας ότι και ο μεγάλος λύκος ήταν στο κόλπο του Plan b. Ο μεγάλος λύκος έδωσε την εντολή και σ’ αυτόν παρέδωσαν το σχέδιο.

Η αντιπολίτευση έχει επικεντρωθεί στον εκλογικό νόμο. Ισως γιατί δεν σχετίζεται μόνον με την επαύριο των εκλογών -που χάνει πανηγυρικά το δίδυμο Τσίπρα-Καμμένου-, αλλά και με το μέλλον των μελών του Κοινοβουλίου. Αντιλαμβανόμαστε την αγωνία τους.

Ένας χρόνος χρειάστηκε για να δούμε το τηλεοπτικό ξεκατίνιασμα υπουργών οι οποίοι όμνυαν στο όνομα Βαρουφάκη. Το πρωθυπουργικό asset, είπαν, θερμοπαρακαλούσε την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου να συνεχίσει το Μνημόνιο το οποίο είχε υπογράψει η κυβέρνηση Σαμαρά!

Στις 5 Ιουλίου 2015 οι Ελληνες έπρεπε να απαντήσουν στο ερώτημα που έθετε το δημοψήφισμα:

Αν η Ελλάδα δεν βρισκόταν επί ξυρού ακμής, η κυβέρνηση των Τσίπρα-Καμμένου θα ήταν η χαρά εντόπιων και ξένων ΜΜΕ. Μόνον ένα από τα θέματα που δημιουργεί στο 24ωρο μπορεί να καλύψει την ειδησεογραφία μίας εβδομάδας.

Την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές δεν έχει ψηφιστεί ακόμη ως νόμος η παράδοση της εθνικής περιουσίας στους δανειστές για 99 χρόνια. Ούτε ο «κόφτης» (μηχανισμός δημοσιονομικής διόρθωσης) που, αυτόματα, θα κόβει τις δαπάνες.