Η νίκη αυτή κράτησε ζωντανές τις ελπίδες του 39χρονου να κατακτήσει τον όγδοο τίτλο του στο All England Club, ισοφαρίζοντας το σχετικό ρεκόρ, και το 25ο Grand Slam τρόπαιό του, το οποίο θα τον φέρει στην κορυφή της λίστας όλων των εποχών των πρωταθλητών μεγάλων τουρνουά.
Ο Τζόκοβιτς, που έφτασε στην 15η συμμετοχή του σε ημιτελικό του Wimbledon, μπορεί να βρίσκεται στη δύση της λαμπερής καριέρας του και να αντιμετωπίζει ερωτήματα σχετικά με τις δυνάμεις του που… εξασθενούν τα τελευταία χρόνια, όμως το νούμερο επτά του ταμπλό έδειξε ότι παραμένει απόλυτα ανταγωνιστικός, με μια εμφάνιση στο Centre Court που ξεσήκωσε τους φιλάθλους.
Ο 39χρονος Σέρβος κέρδισε έναν αντίπαλο κατά 14 χρόνια μικρότερό του σε πέντε σετ στους προημιτελικούς ενός Grand Slam. Μετά από πέντε ώρες και 15 λεπτά κυνηγούσε με πάθος κάθε χτύπημα προς τη ρακέτα του, ενώ τα σερβίς του έφταναν τα 122 μίλια την ώρα. Μπορεί αυτό να ακούγεται «παράδοξο», αλλά αυτός είναι ο Νόβακ Τζόκοβιτς, ο κάτοχος 24 Grand Slam που απέχει μόλις έναν μεγάλο τίτλο από το ρεκόρ όλων των εποχών, ίσως ο κορυφαίος που έπαιξε ποτέ το άθλημα.
«Το να μπορείς να βγεις εκεί έξω και να παίξεις τένις αυτού του επιπέδου σε αυτή την ηλικία… δεν είναι φυσιολογικό. Πραγματικά δεν είναι φυσιολογικό», δήλωσε ο Λέον Σμιθ, αρχηγός της ομάδας Davis Cup της Μελγάης Βρετανίας, στο BBC 5 Live.
«Ξέρω ότι έχει αφιερώσει μια ζωή στο σώμα του, αλλά για να το πετύχει αυτό, ο όγκος της δουλειάς που δεν βλέπουμε πρέπει να είναι εκπληκτικός. Είναι απίστευτο. Αξίζει όλο τον σεβασμό που εισπράττει», τονισε.
«Παρακολουθώ αυτόν τον τύπο εδώ και 20 χρόνια και ξανά και ξανά, στις πιο μεγάλες στιγμές, αποδίδει», δήλωσε ο πρώην νούμερο ένα της Βρετανίας, Τιμ Χένμαν, στην τηλεόραση του BBC. «Αυτή είναι η απάντηση που όλοι έχουμε μάθει να περιμένουμε από τον Νόβακ Τζόκοβιτς».
Ο Τζόκοβιτς είναι ο τελευταίος παίκτης που έχει απομείνει από την εποχή των «Big Three». Χρειάστηκε η απόσυρση του Ρότζερ Φέντερερ και του Ραφαέλ Ναδάλ για να συνειδητοποιήσουν κάποιοι πόσο ξεχωριστός είναι ο Τζόκοβιτς και πόσο τυχερό είναι το τένις που τον έχει.
Πέρα από την αντιπαλότητα γενεών μεταξύ του Γιάνικ Σίνερ και του Κάρλος Αλκαράθ, το ATP Tour δυσκολεύεται να βρει παίκτες που να διεκδικούν τα Grand Slam ή να καθηλώνουν το ευρύ κοινό. Ο Τζόκοβιτς είναι αυτός που ακόμα τα βάζει με τους νεότερους. Κέρδισε τον Σίνερ στο Australian Open στη Μελβούρνη και πήρε σετ από τον Αλκαράθ στον τελικό. Έκανε αυτό που οι άλλοι δεν μπορούν – κέρδισε και τους δύο παίκτες τα τελευταία χρόνια, παρόλο που εκείνοι θεωρητικά έχουν με το μέρος τους τη νιότη, τη δύναμη και την ταχύτητα.

Ένας εξαντλημένος αλλά πανευτυχής Τζόκοβιτς δήλωσε στη συνέχεια ότι «κέρδισε αυτόν τον αγώνα με μια ρακέτα και πολλή καρδιά».
«Είναι συναρπαστικό να συμμετέχεις σε έναν τέτοιο επικό αγώνα που κράτησε πάνω από πέντε ώρες», δήλωσε ο Σέρβος στους δημοσιογράφους. «Ήταν ένας από τους καλύτερους αγώνες στους οποίους έχω συμμετάσχει στο Wimbledon. Δεν θυμάμαι να έχω παίξει τόσο πολύ. Ίσως ο τελικός με τον Ρότζερ Φέντερερ το 2019 να πλησιάζει σε χρόνο και διάρκεια. Αλλά ήταν πραγματικά εξαιρετικά ισορροπημένο. Θα μπορούσε να το είχε πάρει ο καθένας. Ο Φέλιξ έπαιξε σε υψηλό επίπεδο. Έπεσε λίγο η απόδοσή του σε αυτό το σούπερ tie-break. Εκμεταλλεύτηκα όλες τις ευκαιρίες μου, έμεινα δυνατός και έβγαλα τα σωστά χτυπήματα. Αυτό ήταν αρκετό», είπε ο Σέρβος τενίστας, σημειώνοντας πως «το κοινό παρακολουθούσε τον αγώνα όρθιο, ιδιαίτερα τα τελευταία 30 λεπτά. Αντιλήφθηκαν επίσης πόσο ξεχωριστή ήταν η στιγμή, καθώς δίναμε μάχη και με την απαγόρευση κυκλοφορίας (curfew), λίγα λεπτά πριν από τις 11 μ.μ.», λόγω του καύσωνα.
Όταν ρωτήθηκε αν εκπλήσσεται από το επίπεδό του, ο Τζόκοβιτς είπε: «Ναι και όχι. Φαντάζομαι ναι, για το γεγονός ότι σε αυτό το στάδιο μπορώ ακόμα να μάχομαι με αυτούς τους νεαρούς που είναι 15 χρόνια μικρότεροί μου, και ότι μπορώ να τους κερδίζω στο πιο οριακό δυνατό σκορ. Με μια έννοια, είναι πραγματικά μια ευχάριστη έκπληξη. Αλλά ταυτόχρονα, έχω πάντα τις υψηλότερες προσδοκίες από τον εαυτό μου. Μπορώ να γίνω πολύ αυτοκριτικός, πολύ σκληρός με τον εαυτό μου. Αλλά προσπαθώ να απολαμβάνω στιγμές σαν αυτή».
Το ερώτημα τώρα είναι πόσο θα του κοστίσει αυτή η προσπάθεια απέναντι στον Σίνερ στους ημιτελικούς. Πέρυσι, ο Τζόκοβιτς λύγισε στο τέλος του προημιτελικού του και η κίνησή του περιορίστηκε για το υπόλοιπο του τουρνουά. Ο Σίνερ, ο οποίος είχε και ο ίδιος έναν τραυματισμό στον αγκώνα, το εκμεταλλεύτηκε και κέρδισε στα τρία σετ. Μετά από αυτό, ο Τζόκοβιτς δήλωσε ότι η πραγματικότητα της ηλικίας και των τραυματισμών «με χτύπησε αυτή τη στιγμή, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, όπως ποτέ άλλοτε».
Έφτασε στα ημιτελικά και των τεσσάρων Grand Slam πέρυσι, έχοντας από έναν μικροτραυματισμό σε κάθε αγώνα. Στο φετινό Australian Open, επωφελήθηκε από μια πρόκριση χωρίς αγώνα (walkover) και μια εγκατάλειψη κατά τη διάρκεια του ματς στον δρόμο του προς τα ημιτελικά, όπου κέρδισε τον Σίνερ.
Όμως ο αγώνας των πέντε σετ εναντίον του Σίνερ εξάντλησε τον Τζόκοβιτς στον τελικό εναντίον του Αλκαράθ, με αποτέλεσμα να υποχωρήσει μετά από ένα κυρίαρχο πρώτο σετ.
Ο Τζόκοβιτς θα έχει δύο ημέρες για να ανακάμψει – αλλά ανεξάρτητα από αυτό, έχει παίξει τον μεγαλύτερο αγώνα του τουρνουά μέχρι στιγμής, ενώ ο αντίπαλός του δεν έχει χάσει σετ στους τελευταίους τέσσερις γύρους.
«Δεν ξέρω τι φέρνει το αύριο. Θέλω ακόμα να κάνω τουλάχιστον ένα ακόμα βήμα παραπάνω», είπε ο Τζόκοβιτς. «Αλλά αυτό ήταν εξίσου καλό με έναν τελικό για μένα. Έδωσα ό,τι είχα».

