Η Ελευθερία Πλευρίτου είναι η καλύτερη αρχηγός που θα μπορούσε να έχει η παγκόσμια πρωταθλήτρια, Εθνική ομάδα πόλο των γυναικών. Το μαρτυρά η καριέρα της που είναι γεμάτη τίτλους. Τόσο με τον Ολυμπιακό στον οποίο αγωνίστηκε επί 13 συνεχή χρόνια και κατέκτησε 24 ευρωπαϊκούς και εγχώριους τίτλους, πριν μεταγραφεί πέρυσι στην oυγγρική Φερεντσβάρος, όσο και με τα γαλανόλευκα σκουφάκια. Mόνο με την Εθνική ομάδα μετράει 14 μετάλλια (6 χρυσά, 3 ασημένια και 5 χάλκινα) από τις κορασίδες μέχρι τις γυναίκες. Στην κορυφή από την πρώτη της επαφή με το νερό. Οι δύο αδερφές της, η Βάσω (επίσης παγκόσμια πρωταθλήτρια φέτος) και η Μαργαρίτα, έχουν επίσης να επιδείξουν μεγάλη καριέρα στο πόλο. Το DNA της οικογένειας… φοράει μαγιό.

Η Ελευθερία συνδέει ιδανικά την προηγούμενη με την τρέχουσα γενιά. Στα 28 της χρόνια, είναι πιο ώριμη από ποτέ, ηγέτις όνομα και πράγμα. Λίγες ώρες αφότου ύψωσε στη Σιγκαπούρη το τρόπαιο της παγκόσμιας πρωταθλήτριας, μίλησε στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής και ξεκαθάρισε πως η κατάκτηση του Παγκοσμίου είναι μόνο η αρχή. Τα καλύτερα βρίσκονται μπροστά μας!

Είσαι παγκόσμια πρωταθλήτρια εδώ και μερικές ώρες. Το συναίσθημα είναι ακόμη φρέσκο. Πώς θα το περιέγραφες και πώς έζησες τον τελικό με την Ουγγαρία;

Το συναίσθημα θα μείνει φρέσκο για πολύ καιρό φυσικά διότι αυτό που καταφέραμε είναι πολύ μεγάλο. Είμαι πολύ χαρούμενη και πάρα πολύ υπερήφανη για την ομάδα μου. Ηξερα ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και πράγματι παίξαμε πολύ καλά στον τελικό. Ημασταν κυρίαρχες σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Ημασταν σταθερά μπροστά στο σκορ και φαινόταν πως εμείς θα ήμασταν οι νικήτριες. Είχαμε όλα τα στοιχεία που μπορούν να κάνουν τη διαφορά σε άμυνα κι επίθεση. Είμαι πολύ ευτυχισμένη γιατί επιτέλους οι κόποι μας ανταμείβονται.

Τον Απρίλιο κατακτήσατε το Παγκόσμιο Κύπελλο, τώρα ήρθε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Αν και είναι ακόμη μακριά, ο μεγάλος στόχος είναι η κατάκτηση ενός μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες, το 2028;

Μέχρι τους Ολυμπιακούς έχουμε τρεις ακόμη μεγάλες διοργανώσεις. Δύο ευρωπαϊκά κι ένα παγκόσμιο, επομένως έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας. Αυτές οι κατακτήσεις μάς έχουν βοηθήσει πολύ να χτίσουμε την αυτοπεποίθησή μας ώστε να καθιερωθεί η ομάδα στα μετάλλια. Το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Κίνα ήταν μόνο η αρχή, μας βοήθησε πάρα πολύ στην αυτοπεποίθηση και νομίζω ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο και σε αυτή τη διοργάνωση που κατακτήσαμε τώρα. Εννοείται πως θέλουμε πολύ και θα κάνουμε τα πάντα για να πάρουμε μετάλλιο στο Λος Aντζελες και ιδανικά το χρυσό. Θέλουμε όμως να δουλέψουμε με γνώμονα το άμεσο μέλλον. Κάνοντάς το αυτό θα βάλουμε τις βάσεις και για μακροπρόθεσμες διοργανώσεις.

Βλέπουμε μία νέα εκδοχή της Εθνικής, με νέα πρόσωπα, με νέο προπονητή, τον κ. Χάρη Παυλίδη. Πώς βλέπεις εσύ την ομάδα και ποιες είναι οι διαφορές που εντοπίζεις; Είναι και θέμα ψυχολογίας;

Ξεκάθαρα είναι θέμα ψυχολογίας. Είναι η 14^η χρονιά μου στην Εθνική ομάδα. Κάποτε ήμουν η πιο μικρή και πλέον είμαι η πιο μεγάλη. Σε αυτά τα χρόνια λοιπόν κατάλαβα ότι μας έλειπε πολύ το κομμάτι της ψυχολογίας και της αυτοπεποίθησης. Να πιστεύουμε στον εαυτό μας. Για αυτό φταίγαμε εμείς, αφού δημιουργούσαμε επιπλέον άγχος στους εαυτούς μας, στην εκάστοτε διοργάνωση, όμως μας έβαζαν έξτρα πίεση και οι γύρω μας. Κάθε φορά που δεν πηγαίναμε τόσο καλά, θα υπήρχαν σχόλια, κακή ενέργεια, οπότε αυτό μας επηρέαζε και μας προβλημάτιζε ακόμη περισσότερο. Δεν μπορούσαμε ουσιαστικά να χτίσουμε αυτό που προσπαθούμε τώρα. Να καθιερωθούμε δηλαδή και να είμαστε ομάδα-φαβορί σε κάθε διοργάνωση που λαμβάνουμε μέρος.

Ο τίτλος του φαβορί είναι κάτι που σας αρέσει και μπορείτε να διαχειριστείτε ή βάζει ακόμη μεγαλύτερη πίεση στις πλάτες σας;

Σίγουρα προσθέτει άγχος αλλά είναι ωραίο και αυτό το συναίσθημα. Και στο παρελθόν είχαμε πάρα πολύ καλές ομάδες, με φανταστικές παίκτριες παγκοσμίου επιπέδου, όπου είχαμε κάποιες διακρίσεις, κατά κύριο λόγο στα ευρωπαϊκά. Ελειπε όμως αυτό το κάτι παραπάνω. Το να πιστέψουμε πως μπορούμε να τα καταφέρουμε. Για αυτό και θεωρώ κομβικής σημασίας την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στην Κίνα. Τότε καταλάβαμε πως μπορούμε να τα καταφέρουμε. Οχι να πάρουμε απλώς ένα μετάλλιο, αλλά το χρυσό. Να κατακτήσουμε την κορυφή. Είμαστε μία υπολογίσιμη ομάδα πλέον.

«Το πόλο θα έπρεπε να θεωρείται το εθνικό μας άθλημα»

Ο υγρός στίβος γενικά και το πόλο ειδικά δεν είναι από τα πιο δημοφιλή αθλήματα στην Ελλάδα, όμως διαχρονικά φέρνει στη χώρα μας μεγάλες διακρίσεις. Το μπάσκετ θεωρείται από πολλούς το εθνικό μας άθλημα, μήπως όμως τελικά είναι το πόλο;

Αν δει κανείς τις διακρίσεις, θα δει πως με μεγάλη διαφορά το εθνικό μας άθλημα θα έπρεπε να θεωρείται το πόλο. Προφανώς το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ είναι πιο δημοφιλή σπορ, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Το κακό με εμάς είναι πως παρά τις επιτυχίες μας, όχι μόνο τις πρόσφατες, αλλά εδώ και πολλά πλέον χρόνια, δεν έχουμε την αναγνώριση που θα έπρεπε. Οι περισσότεροι θα μας θυμηθούν μόνο ύστερα από διακρίσεις και μετάλλια. Μετά θα μας ξεχάσουν μέχρι την επόμενη διάκριση. Είναι κάτι πολύ άσχημο. Το πόλο διαπρέπει και σε ανδρικό και σε γυναικείο επίπεδο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως παγκόσμιο πρωτάθλημα έχει μόνο το πόλο γυναικών, στα ομαδικά αθλήματα. Και μάλιστα, πλέον έχει δύο χρυσά. Πρέπει να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Ποτέ δεν είναι αργά…

«Θα το γιορτάσουμε και στην Αθήνα»

Πώς γιορτάσατε μετά τη νίκη επί της Ουγγαρίας;

Μετά τον αγώνα το γιορτάσαμε σε ένα γνωστό μαγαζί στη Σιγκαπούρη και ήταν πραγματικά κάτι που χρειαζόμασταν, μετά την τεράστια προσπάθεια που κάναμε. Σίγουρα θα ακολουθήσει και κάποια ενέργεια στην Αθήνα, όμως ακόμη δεν έχει κανονιστεί κάτι επίσημα. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε τις μέρες που έχουμε για ξεκούραση, να καθαρίσει το μυαλό μας και να επιστρέψουμε στις πισίνες, έτοιμες για νέες κατακτήσεις.