Ο Ρότζερ Μουρ είναι ο πρώτος Τζέιμς Μποντ που φεύγει από την ζωή. Και είναι πράγματι μία δύσκολη στιγμή τόσο για εμάς του παλιούς όσο και για τους νεώτερους, να βλέπουμε έναν ζωντανό θρύλο να βάζει πλώρη για το μεγάλο ταξίδι.
Γράφει ο Άρης Σώζος
Ακόμη και ο Σον Κόνερι είναι ο εμβληματικός 007, ο Μουρ ήταν πάντα ο Μποντ της απέναντι όχθης. Ο τύπος με το δικό του κοινό. Και είναι λογικό που θα λείψει στον χώρο του θεάματος.
Μπορεί να έγινε γνωστός και από τα τηλεοπτικά επεισόδια του «Άγιου», αλλά ο Μουρ υπήρξε στο δικό μας μυαλό αυτή η ανάλαφρη έκδοση του Τζέιμς Μποντ.
Ένας Μποντ που είχε όρεξη για χιούμορ, που ήταν πολύ πιο σαγηνευτικός και ερωτικός με τις γυναίκες, αλλά που την ίδια στιγμή ήταν όσο φονικός έπρεπε να είναι ένας πράκτορας της ΜΙ6. Ο Μουρ επίσης ήταν ο Μποντ των 70s – αν καλοσκεφτείς ότι το «Ζήσε και άσε τους Άλλους να Πεθάνουν» γυρίστηκε το 1973. Που σήμαινε ανανεωμένη γκαρνταρόμπα, ιδιαίτερη λατρεία για τα σπορ μοντέλα των αυτοκινήτων της εποχής, αλλά και μία σειρά από δροσερά και πρωτοεμφανιζόμενα κορίτσια, που έμελλε να αφήσουν το δικό τους στίγμα στην μεγάλη οθόνη.
Διαβάστε Επίσης
Ο Μουρ υπήρξε ο μακροβιότερος Μποντ από όλους τους πρωταγωνιστές. Ήταν 45 χρονών όταν ξεκίνησε τις ταινίες του 007 και έφτασε στα 58 όταν ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει τις ταινίες. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Σον Κόνερι, ο Μουρ έκανε τον Μποντ περισσότερο σκεπτόμενο και λιγότερο εκτελεστή.
Τα σενάριο προσαρμόστηκαν με τέτοιο τρόπο στον ρόλο, που ο Μποντ έδειχνε περισσότερο ως ντετέκτιβ που καλούταν να συνδέσει τα κομμάτια του παζλ, παρά ως πράκτορας που εκτελεί εντολές. Αυτή η συνταγή, αν και θεωρήθηκε πετυχημένη, δεν άφησε καλές οπτικές στην παραγωγή που ζήτησε από τον επόμενο Μποντ, Τίμοθι Ντάλτον, να είναι ακριβώς το αντίθετο από τον χαρακτήρα που έδινε ο Μουρ στον Μποντ του. Δεν ξέρουμε αν μπορεί να θεωρηθεί αποτυχία ή επιτυχία, αλλά το 2004, ο Μουρ συγκέντρωσε το 62% των ψήφων ως ο Καλύτερος Μποντ που πέρασε από τις ταινίες.
Ο Μουρ λοιπόν έμεινε στην ιστορία ως «ο ανάλαφρος Μποντ». Ο τύπος της διπλανής πόρτας που μπορούσε να κάνει χιούμορ, αλλά την ίδια στιγμή να σταματάει κακοποιούς που απειλούν την ανθρωπότητα. Ίσως και αυτή η πιο γήινη προσέγγιση του στο ρόλο, να είχε ως αποτέλεσμα να είναι οι δικές του ταινίες οι πιο εμπορικές και όχι του Σον Κόνερι.
Σε κάθε περίπτωση όμως, ο Μουρ αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του παζλ του 007. Ένας από τους ανθρώπους που έπλασαν τον Μποντ και του έδωσαν μερικά από τα στοιχεία που διατηρεί μέχρι και σήμερα και που τόσο επάξια έδωσε έμπνευση στις νεότερες γενιές. Και θα μας λείψει πολύ.
