Προχθές έγραψε άρθρο στην «ΕΦ.ΣΥΝ.» ότι η ώρα των ανακοινώσεων ζυγώνει και έβαλε την Αμαλίας να ενημερώνει ατύπως ότι το νέο κόμμα θα βγει στον αέρα το αργότερο ως το τέλος Μαΐου.

Τι άλλαξε μέσα σε 15 ημέρες τον σχεδιασμό του τέως πρωθυπουργού; Αλλοι λένε ότι τρέχει να προλάβει μην του ξεφύγει το ΠΑΣΟΚ στις μετρήσεις και χάσει τη μάχη για τη δεύτερη θέση, πριν αυτή ξεκινήσει. Αλλοι ότι τρέχει να προλάβει την Καρυστιανού μην ανακοινώσει πριν από εκείνον το δικό της κόμμα. Ολα αυτά βεβαίως προδίδουν έλλειψη στρατηγικής και σχεδίου, αλλά πότε ο Τσίπρας κινήθηκε με στρατηγική και σχέδιο για να το κάνει και τώρα…

Ειρωνεία…

Στο μακροσκελές άρθρο του στο φιλικό για αυτόν βήμα της «ΕΦ.ΣΥΝ.» ο Αλέξης Τσίπρας δεν λέει τίποτε καινούργιο, πέραν του ότι «ζυγώνει η ώρα των ανακοινώσεων».

Είναι δε τουλάχιστον ασεβές προς τον ελληνικό λαό αλλά και το ακροατήριο που τον παρακολουθεί, να προσπαθεί να εμφανιστεί ο Τσίπρας, που σκεπτόταν τρία χρόνια για να πει ότι θα έπρεπε να κλείσει τις τράπεζες τον Ιανουάριο και όχι τον Ιούνιο του 2015, ως νέο προϊόν στην πολιτική ζωή του τόπου!

Ο ίδιος, άλλωστε, έφυγε από το τιμόνι του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο του 2023, λέγοντας ότι υπάρχει κενό αντιπολίτευσης. Και ισχυριζόταν ότι αποσύρεται υπέρ της ανάγκης ανανέωσης στο τότε κόμμα του, τον ΣΥΡΙΖΑ, και κάλυψης αυτού του κενού. Πώς τώρα θέλει να πείσει ότι το κενό που δεν μπορούν να καλύψουν ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Σωκράτης Φάμελλος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Στέφανος Κασσελάκης και όποιος άλλος μπορεί να το καλύψει εκείνος που το δημιούργησε από το 2019 ως το 2023;

Ιδια συνταγή

Με ένα νέο κόμμα όπου όλα θα είναι παλιά; Ο ίδιος παλιός, τα στελέχη παλιά, αφού οι περισσότεροι θα προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Αριστερά και όλον αυτόν τον συρφετό που είχε μαζευτεί στον ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 και μετά, οι ιδέες παλιές και ξεπερασμένες, πώς συνθέτουν νέα πρόταση;

Σε κάθε περίπτωση, ο Τσίπρας βιάζεται και επιταχύνει τις διεργασίες για το νέο κόμμα.

Αφήνει να διαρρεύσει ότι τέλος Απριλίου ο Γιώργος Σιακαντάρης θα έχει έτοιμο το πολιτικό μανιφέστο του νέου κόμματος, ενώ μένει να δει η κοινή γνώμη, ποιοι θα τον πλαισιώσουν αυτή τη φορά. Η Αμαλίας επιμένει ότι ο όρος για τους βουλευτές που θέλουν να ενταχθούν στο κόμμα Τσίπρα -να παραιτηθούν, δηλαδή, από τη βουλευτική τους έδρα- ισχύει απολύτως. Αυτός όμως είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο περίπου είκοσι βουλευτές που σκέπτονται τη μετακίνησή τους διστάζουν να το αποφασίσουν.

Επίθεση στο ΠΑΣΟΚ

Στο κείμενο του κ. Τσίπρα ναι μεν επιτίθεται στην κυβέρνηση όπως αναμενόταν, αλλά είναι ιδιαίτερα επιθετικό και σκληρό με το ΠΑΣΟΚ, δείχνοντας και ποιον θεωρεί άμεσο αντίπαλο.

Λέει επίσης ότι χωρίς μια νέα, οργανωμένη και πειστική πολιτική πρόταση, η δυσαρέσκεια από μόνη της δεν αρκεί για να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό και ομνύει στην ανασύνθεση του λεγόμενου προοδευτικού χώρου, με τον ίδιο επικεφαλής. Αυτό το τελευταίο ούτε εξηγεί, ούτε καν υπαινίσσεται πώς το εννοεί και τι θα ζητήσει από τα υπάρχοντα κόμματα και κινήσεις του χώρου. Να αυτοδιαλυθούν προεκλογικά; Να αυτοδιαλυθούν μετεκλογικά; Στο σημείο αυτό η πρόταση Τσίπρα χωλαίνει, την ίδια ώρα που τόσο στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και στη Νέα Αριστερά εκνευρίζονται με την τακτική του, η οποία τους αποδυναμώνει αργά και σταθερά.