Η ρετσινιά του «κρατικοδίαιτου» προκαλεί πλήγμα στην προσπάθεια του προέδρου του ΠΑΣΟΚ να εμφανιστεί ως ηθικά άμεμπτος και κριτής των πάντων, ενώ και το λάθος της ετεροχρονισμένης δήλωσης εισοδημάτων περίπου 1 εκατ. ευρώ σε λογαριασμούς του εξωτερικού αποδυναμώνει την αντιπολιτευτική ρητορική του.
Αδυναμία
Αν και -προς το παρόν- η υπόθεση δεν έχει λάβει νομικές προεκτάσεις (καθώς δεν προκύπτει παρανομία), η πολιτική ζημιά είναι δεδομένη και εμφανής. Ο Ανδρουλάκης ελέγχεται ηθικά και αδυνατεί να δώσει πειστικές απαντήσεις.
Η συζήτηση που γίνεται πλέον στη Χαριλάου Τρικούπη είναι ότι η υπόθεση αυτή αποδυναμώνει τον αντιπολιτευτικό λόγο του επικεφαλής της αντιπολίτευσης. Τόσο γενικά, καθώς είναι μη πειστικό να κουνάς το δάκτυλο όταν εσύ ο ίδιος ελέγχεσαι για υποθέσεις που δήθεν φωνάζεις, όσο και ειδικά διότι ως «κρατικοδίαιτος» αρχηγός κόμματος δύσκολα μπορείς να μιλήσεις για τη στεγαστική κρίση ή την ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της χώρας.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ όμως είναι ότι πέραν της κοινής γνώμης, δεν μπορεί να πείσει ούτε το κόμμα του ότι έχει δίκιο. Από την πρώτη γραμμή της δημόσιας υπεράσπισής του απουσιάζουν όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη (Γερουλάνος, Διαμαντοπούλου, Δούκας κ.λπ.). Οι βουλευτές που τον υπερασπίστηκαν μέσα στη Βουλή ήταν μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού και πέραν αυτών, την υπεράσπισή του ανέλαβαν το επίσημο γραφείο Τύπου του κόμματος με τον Θανάση Γλαβίνα και ο Παύλος Χρηστίδης.
Ο ίδιος ο Ανδρουλάκης ωρύεται και καταγγέλλει «σχέδιο εξόντωσής του», αλλά οι φωνές αυτές και οι εκρήξεις παραπέμπουν περισσότερο σε πολιτικό που πιέζεται και αδυνατεί να διαχειριστεί την πίεση. Το γεγονός ότι αυθόρμητη, δημόσια στήριξη στο πρόσωπό του δεν υπάρχει, ουδείς δηλαδή δεν έχει αισθανθεί την ανάγκη να τον υπερασπιστεί δημόσια, αν δεν έχει κινηθεί προηγουμένως ο μηχανισμός του γραφείου Τύπου, είναι και αυτό ένα δείγμα για το ποια είναι η πραγματική εσωτερική κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ. Σίγουρα πολύ μακριά από την εικόνα της ενότητας και της σύμπνοιας, που προσπαθεί να εκπέμψει η Χαριλάου Τρικούπη.
Και η εικόνα αυτή δεν είναι καινούργια. Γερουλάνος, Διαμαντοπούλου και Δούκας, μετά το συνέδριο, όπου ο Ανδρουλάκης επιχείρησε να επιβληθεί και να διχάσει και όχι να ενώσει, αποφάσισαν να σταματήσουν την κριτική και να τοποθετούνται δημόσια μόνο για θέματα κεντρικής πολιτικής στρατηγικής. Και τώρα, που ο πρόεδρος του κόμματός τους δέχεται επίθεση για ένα ζήτημα πολιτικό και ηθικό και βρίσκεται σε εξέλιξη προσωπική του βεντέτα με έναν από τους κορυφαίους υπουργούς της κυβέρνησης της Ν.Δ., τον υπουργό Υγείας Αδ. Γεωργιάδη, αφήνουν την υπεράσπισή του στον Θανάση Γλαβίνα, τον Ανδρέα Σπυρόπουλο και τον Παύλο Χρηστίδη…
ΝΤΟΜΙΝΟ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ
Η ικανοποίηση Τσίπρα και η ευκαιρία του Φάμελλου
Όσο η υπόθεση της μίσθωσης του ακινήτου του Νίκου Ανδρουλάκη στο Δημόσιο από το 2004 είναι ανοικτή και κάνει ζημιά στον Ν. Ανδρουλάκη, άλλο τόσο ευνοεί αντικειμενικά τον Αλέξη Τσίπρα στη μεταξύ τους αντιπαράθεση για τη δεύτερη θέση στις επόμενες εκλογές.
Ο ίδιος ο Τσίπρας, έξυπνα, δεν έχει εμπλακεί ή τοποθετηθεί δημόσια για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά αναντίρρητα η συγκυρία τον ευνοεί, καθώς το ηθικό πλήγμα στον Νίκο Ανδρουλάκη είναι πασιφανές.
Η αποκάλυψη της υπόθεσης, που πλήττει ηθικά τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, έγινε σε μία φάση που όλοι παραδέχονται -και στη Χαριλάου Τρικούπη και στην Αμαλίας- ότι είναι σε εξέλιξη η άτυπη αλλά σκληρή τροχιά σύγκρουσης Ανδρουλάκη-Τσίπρα για την κυριαρχία στον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Ο Ανδρουλάκης έχει στρέψει τα βέλη του προσωπικά κατά του κ. Τσίπρα, ο Τσίπρας απαντά με προσωπικούς υπαινιγμούς και διαρροές για την αδυναμία του Ανδρουλάκη να… χτυπήσει τον Μητσοτάκη και ως εκ τούτου, ένα πλήγμα στην προσωπική αξιοπιστία και ηθική του κ. Ανδρουλάκη αποδυναμώνει την ηγετική του εικόνα και διευκολύνει το αφήγημα του κ. Τσίπρα περί ανάγκης για ένα νέο, ευρύτερο εγχείρημα στην Κεντροαριστερά, «στο οποίο το ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει το πάνω χέρι», όπως είπε προχθές στο Χαλάνδρι.
Δευτερευόντως, ο Τσίπρας προσβλέπει και σε ζημιά του Ανδρουλάκη στον Νομό Ηρακλείου και γενικότερα στην Κρήτη, όπου ο ίδιος ποντάρει στην προσπάθειά του να ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές.
Παρεμπιπτόντως, στελέχη του ΠΑΣΟΚ φοβούνται ότι αυτή η υπόθεση μπορεί να ευνοήσει όχι μόνο τον Τσίπρα, αλλά και τον Φάμελλο και όσους θέλουν τη μετάβαση του ΣΥΡΙΖΑ στο κόμμα Τσίπρα. Το σκεπτικό τους είναι απλό: Με «λαβωμένο» τον Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ είναι ευκαιρία για τον Φάμελλο να επισπεύσει τις διαδικασίες για μετάβαση του ΣΥΡΙΖΑ στο κόμμα Τσίπρα, πείθοντας και κάποιους αναποφάσιστους ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ, να στηρίξουν τελικά τον Τσίπρα.

