Η τριπλή αυτή διεθνής διάκριση επιβεβαιώνει τη διαχρονική δέσμευση της Potiropoulos+Partners στην αρχιτεκτονική αριστεία και τη δημιουργία έργων με ισχυρή ταυτότητα και σύγχρονο αποτύπωμα.
Τα VAND Design Awards επιβράβευσαν το Oxygen Workplace για την αριστεία στον αρχιτεκτονικό και εσωτερικό του σχεδιασμό, για την καινοτομία, τη λειτουργικότητα και την αισθητική του. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην προσέγγιση που επαναπροσδιορίζει τον σύγχρονο τρόπο ζωής και εργασίας, ενσωματώνοντας βιώσιμες πρακτικές και ανθρωποκεντρικό σχεδιασμό.
Τα A+ Architizer Awards ξεχώρισαν το έργο καθώς συνδυάζει αρχιτεκτονική ποιότητα, καινοτομία και θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία, αξιολογώντας θετικά σειρά από χαρακτηριστικά του που αφορούν τόσο τον σχεδιασμό όσο και τη λειτουργία του, όπως μορφή, λειτουργικότητα, καινοτομία, την σχέση του με το περιβάλλον καθώς και τον κοινωνικό του αντίκτυπο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το «Oxygen Workplace» έχει ήδη διακριθεί μέσα στο 2026 με το Big SEE Architecture Award 2026 – Winner στην κατηγορία «Industrial Buildings and Workspace».
Λίγα λόγια για τον σχεδιασμό Oxygen Workplace στο Μαρούσι:
Καθώς, σε πλανητικό επίπεδο, το επιβαρυμένο λόγω οικολογικής κρίσης περιβάλλον στο οποίο εκτυλίσσεται η ζωή μας κινδυνεύει να χάσει την ανθρώπινη υπόστασή του, οφείλει η αρχιτεκτονική να διερευνήσει προτάσεις που θα σέβονται με έναν ολιστικό τρόπο τη φύση και την ποιότητα ζωής, που αποτελούν πλέον το βασικό, επιβιωτικό διακύβευμα.
Για άλλη μια φορά, λοιπόν, το επιδιωκόμενο αφορά τόσο στην αειφόρο όσο και στην ποιητική διάσταση της αρχιτεκτονικής, που μπορούν να ενδυναμώσουν την επαφή μας με τον εαυτό μας και με ό,τι συμβαίνει γύρω μας, να στηρίξουν την αισιοδοξία για ένα καλύτερο μέλλον. Το OXYGEN Workplace δίνει ακριβώς την ευκαιρία να εξεταστούν σχέσεις που εισάγονται στον σχεδιασμό από άλλες, πιο «ευέλικτες» και ταυτόχρονα πολυπαραγοντικές οπτικές σκέψης και συνθετικής έκφρασης, συγκριτικά με τόσα συμβατικά κοινωνικά/χωρικά θεωρητικά σχήματα και προσλήψεις, που έχουμε συνηθίσει.
Η αρχιτεκτονική σύλληψη αναδεικνύεται μέσα από την ιδέα μιας συνεχούς, κυματιστής επιφάνειας, που μετασχηματίζει έναν στατικό όγκο σε δυναμική χωρική εμπειρία. Αντί οι όροφοι, η όψη και η στέψη να αντιμετωπίζονται ως επιμέρους, διακριτά στοιχεία, ο σχεδιασμός αντιλαμβάνεται το κτίριο ως ενιαίο, ρευστό σύστημα που αναδύεται από το έδαφος.
Μέσα από τη συνθετική αυτή λογική, o σχεδιασμός δεν επιδιώκει την επιβολή μιας αυστηρά προκαθορισμένης γλώσσας, αντίθετα, η αρχιτεκτονική ιδέα προκύπτει ως αποτέλεσμα μιας δυναμικής εξέλιξης, όπου η γεωμετρική συνέχεια και η υλική της έκφραση στα πλήρη και τα κενά λειτουργούν συμπληρωματικά για τη δημιουργία ενός σύνθετου πλέγματος χωρικών σχέσεων. Η συνολική διαμόρφωση του κτιρίου και του περιβάλλοντα χώρου του βασίζεται στις αρχές του βιοφιλικού σχεδιασμού, ενσωματώνοντας το φυσικό στοιχείο στις πολλαπλές κλίμακες της σύνθεσης. Φυτεμένες επιφάνειες και αντίστοιχα εξώστες, «κήποι» και υδάτινα στοιχεία, παράγουν ένα αειφόρο σύστημα μικροκλίματος. Ο σχεδιασμός συστήνεται ακριβώς με βασικούς άξονες αναφοράς τη φύση και το φυσικό φως, τα οποία δεν αντιμετωπίζονται μόνο ως περιβαλλοντικές παράμετροι, αλλά και ως ενεργοί παράγοντες της σύνθεσης.