Η στιγμή είχε τον συμβολισμό και την αξία της. Η παρουσία του πρωθυπουργού στα γραφεία της Ειδικής Υπηρεσίας Συντονισμού του Ταμείου Ανάκαμψης για την υποβολή του τελευταίου αιτήματος πληρωμής ολοκληρώνει έναν σχεδόν ιστορικό κύκλο για την Ελλάδα. Ομως το κουμπί που πάτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή ενός νέου κύκλου οικονομικής ανάπτυξης και εξωστρέφειας για την Ελλάδα.
Να θυμίσουμε εν τάχει ότι χάρη στο Ταμείο Ανάκαμψης δημιουργήθηκαν περισσότερες από 550.000 νέες θέσεις εργασίας, ψηφιοποιήθηκαν δεκάδες υπηρεσίες του κράτους, εκσυγχρονίζονται οι υποδομές των νοσοκομείων και ανακαινίζονται σχολεία, γίνονται εκατομμύρια δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, προχώρησε η διασύνδεση 500.000 επιχειρήσεων με τα POS, η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, το Κτηματολόγιο και τόσα άλλα.
Η ολοκλήρωση του ΤΑΑ αφήνει πίσω της μια καλύτερη Ελλάδα. Εγιναν εκατοντάδες μικρά και μεγάλα έργα, προχώρησαν εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και αποκτήθηκε μια εξαιρετικά πολύτιμη τεχνογνωσία που θα μας μείνει ως εθνική και διοικητική «προίκα» για τα επόμενα προγράμματα. Οπως το εξαιρετικά φιλόδοξο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης, με πόρους 23 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026-30 και το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο που φέρνει 5,3 δισ. στην οικονομία της καθημερινότητας (εξοικονομώ, μεταφορές, ενεργειακές αναβαθμίσεις σπιτιών και επιχειρήσεων).
Ομως η φιλοσοφία της επόμενης ημέρας δεν μπορεί να εξαντλείται στους ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους. Χρειάζεται αυτό που έχει πει πολλές φορές ο Κυριάκος Πιερρακάκης: τις ιδιωτικές επενδύσεις, την εξωστρέφεια και την καινοτομία. Μόνο έτσι μπορεί να δημιουργηθεί μια ανθεκτική και βιώσιμη οικονομία που κινείται αντί να παραμένει στάσιμη. Μια οικονομία που δεν θα περιορίζεται στην αναδιανομή πόρων αλλά θα παράγει τον δικό της πλούτο, ο οποίος θα επιστρέφει στην κοινωνία και στην υγιή επιχειρηματικότητα.
Το 2030 δεν είναι μακριά, αλλά ακόμα κάποιοι σκέφτονται με όρους και συνθήκες του προηγούμενου αιώνα. Με μια βολική, λαϊκιστική νοοτροπία για χρήματα που «πέφτουν από τον ευρωπαϊκό ουρανό» επειδή «μας τα χρωστάνε» και ας είναι «δανεικά και αγύριστα». Ομως αυτή είναι η λογική που χρεοκόπησε την Ελλάδα και την καθήλωσε σε μια θέση σχεδόν μοιρολατρική και αδιέξοδη. Το στοίχημα τόσο για τη χώρα μας όσο και για την Ευρώπη είναι πώς θα γίνει ακόμα περισσότερο δημιουργική και ανταγωνιστική, επενδύοντας σε τομείς που μέχρι πρότινος φοβόμασταν να αγγίξουμε.
