Ο Παύλος Μαρινάκης παραχώρησε συνέντευξη στο vidcast «POP Politics» και στη δημοσιογράφο Αμαλία Κάτζου.
Ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, μέσα σε όλα, μίλησε για την πολιτική ενώ ρωτήθηκε και τη δημόσια αντιπαράθεση της Άννας Βίσση με τον Νίκο Καρβέλα.
Μαρινάκης για κόντρα Βίσση με Καρβέλα
Εντάξει, έχω μία μεγάλη αδυναμία ειδικά στους καλλιτέχνες. Βέβαια, η Άννα Βίσση είναι μέχρι και σήμερα… Είναι από τις αγαπημένες μου η Άννα Βίσση. Το μόνο που θα πω τώρα είναι ότι τους θέλουμε ενωμένους! Αλλά από ΄κει και πέρα, δε νομίζω…
Όχι, δεν μιλάω ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Δηλαδή, δεν είναι δουλειά της κυβέρνησης. Εντάξει, είναι τεράστιοι και οι δύο. Η Άννα Βίσση όσο περνούν τα χρόνια γίνεται όλο και πιο αγαπητή. Τεράστια φωνή, τεράστιο ρεπερτόριο. Πολύ μεγάλο μέρος αυτού, ο ξεχωριστός Νίκος Καρβέλας. Τώρα τι να σας πω κι εγώ;
Σχετικά με το αν έχει σκεφτεί τη ζωή του μακριά από την πολιτική
Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν ανέλαβα καθήκοντα Κυβερνητικού Εκπροσώπου και λίγους μήνες μετά με τίμησε ο Πρωθυπουργός με τη θέση του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ, αρμόδιου για τον Τύπο και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, είναι να δημιουργήσω τις συνθήκες, ούτως ώστε η δικηγορική μου εταιρεία να μπορεί να λειτουργεί με εμένα σε αναστολή.
Διαβάστε Επίσης
Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερος εφιάλτης για έναν άνθρωπο, ο οποίος ασχολείται με την πολιτική, όσο καλές στιγμές και να έχει, από το να βρεθεί από τη μία μέρα στην άλλη, να είναι στον αέρα. Δηλαδή, όποιος νομίζει, ότι αυτό είναι ένα σπορ ή ένα επάγγελμα για μια ζωή, τότε δεν μπορεί να κάνει καλά, καθόλου, ό,τι του έχει αναθέσει κάθε φορά είτε ένας Πρωθυπουργός, είτε ο εκάστοτε Πρωθυπουργός ή Πρόεδρος κόμματος. Υπήρξαν πολλοί επαγγελματίες πολιτικοί στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, αλλά πρώτον οι εποχές έχουν αλλάξει και δεύτερον δεν θέλω να είμαι κι εγώ ένας από αυτούς. Έτσι νομίζω μπορείς να προσφέρεις πιο ειλικρινώς, να έχεις μια αυτονομία, όποτε μπορείς να την έχεις την άποψή σου και εν πάση περιπτώσει να εισφέρεις στον άνθρωπο, ο οποίος σου έχει εμπιστευτεί αυτό τον ρόλο, εν προκειμένω ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε αυτόν οφείλω την παρουσία μου στη θέση που είμαι, να εισφέρεις απόψεις ανθρώπων, οι οποίοι είναι, αυτό που λέμε, εκτός του «κλειστού κύκλου».
Δηλαδή, πολύ πιο εύκολα θα σου πει την αλήθεια ένας συνεργάτης σου στο γραφείο σου, πολύ πιο εύκολα θα σου πει την αλήθεια ένας πελάτης σου, ένας φίλος, ένας συνάδελφός σου, ό,τι δουλειά κι αν κάνει ο καθένας από εμάς. Άρα ναι, προφανώς και δεν έχω σκοπό να είμαι για πάντα πολιτικός. Αν και είναι κάτι που αγαπώ από παιδί, από φοιτητής και αυτό είναι κάτι που δεν φεύγει, είναι μέσα σου.Άλλοι το λένε «κουσούρι», άλλοι το λένε «μικρόβιο», άλλοι το λένε «πετριά».
Και ξέρετε, είναι και πολύ άσχημο, καμιά φορά, που ακούω πολιτικούς να λένε «πω, πω, τι τραβάμε, τι έχουμε πάθει», όταν μας βλέπουν άνθρωποι που αλλάζουνε το ένα μέσο μεταφοράς μετά το άλλο, κάνουν δύο και τρεις δουλειές για να ανταπεξέλθουν. Νομίζω είναι ύβρις ένας πολιτικός, όσο κι αν πιέζεται, γιατί υπάρχει πολύ μεγάλη τοξικότητα, είναι άλλο πράγμα να πολιτεύεσαι την εποχή που δεν υπήρχε η τοξικότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και τώρα υπάρχει- όχι εν συνόλω τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όσοι είναι τοξικοί- και είναι άλλο πράγμα τώρα. Αλλά όπως και να ‘χει, νομίζω ότι είναι υπερβολή, για να μην πω ύβρις, όπως είπα πριν, ένας πολιτικός να λέει «τι τραβάει».
