Νέο μήνυμα Μητσοτάκη για το καλώδιο: Τα έργα συνδεσιμότητας δεν πρέπει να γίνονται όμηροι γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων

Ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε για άλλη μια φορά πως η Ελλάδα δεν πρόκειται να αποδεχθεί τη δημιουργία τετελεσμένων. «Δεν θα το δεχθούμε», τόνισε ο πρωθυπουργός, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία ανάμεσα σε Τουρκία και Λιβύη «παράνομη και άκυρη».

Όπως εξήγησε κατά τη συζήτησή του με τον επικεφαλής του International Institute for Strategic Studies (IISS), Bastian Giegerich, το παράνομο τορκολιβυκό μνημόνιο του 2019, το οποίο κυρώθηκε πρόσφατα, επιχειρεί να καθορίσει θαλάσσιες ζώνες παραβλέποντας πλήρως την παρουσία των ελληνικών νησιών.

«Αν τραβήξεις μια διαγώνια γραμμή, αγνοείς τα ελληνικά νησιά, αλλά αυτά τα νησιά είναι υπαρκτά», είπε χαρακτηριστικά.

Χρησιμοποίησε μάλιστα ως παράδειγμα μια υποθετική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τυνησίας, επισημαίνοντας ότι μια τέτοια προσέγγιση θα αγνοούσε βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου.

Αντιπαρέβαλε δε ως αντίθετο παράδειγμα τη συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών Ελλάδας και Αιγύπτου, σημειώνοντας ότι οι διαφορές στην περιοχή πρέπει να επιλύονται με βάση τους διεθνείς κανόνες.

Ξεκαθάρισε μάλιστα πως έργα συνδεσιμότητας δεν πρέπει να παραμένουν όμηροι γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων, ούτε να εργαλειοποιούνται, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι η Αθήνα δεν πρόκειται να αποδεχθεί τέτοιες πρακτικές.

Αναφερόμενος στο Great Sea Interconnector, την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και στο σχέδιο ηλεκτρικής σύνδεσης με την Αίγυπτο, υπογράμμισε τη σημασία που αποδίδει η κυβέρνηση στα μεγάλα ενεργειακά έργα της περιοχής.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε ακόμη στην ανάγκη η Ευρώπη να αποκτήσει πιο ενεργό ρόλο στην Μέση Ανατολή, λέγοντας πως η Ελλάδα λειτουργεί σαν γέφυρα για τη σύνδεση με τις χώρες του Κόλπου.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον οικονομικό διάδρομο IMEC, στο υποθαλάσσιο καλώδιο μεταφοράς δεδομένων EMC, αλλά και στο ότι η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει βασική πύλη εισόδου υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) προς τα Βαλκάνια και την Ουκρανία.

Αναφέρθηκε ακόμη και στην ευρωπαϊκή επιχείρηση «Ασπίδες», λέγοντας ότι πρέπει να διευρυνθεί η συμμετοχή χωρών όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Γαλλία, καώς όπως υποστήριξε την αναγκαιότητα ουσιαστικής στήριξης των σχέσεων με τον αραβικό κόσμο, όχι μόνο μέσω οικονομικών συμφωνιών, αλλά και με έμπρακτη παρουσία όταν εμφανίζονται κρίσεις.