Ο Κ. Μητσοτάκης, όπως είναι γνωστό, συνήθως τις αποφάσεις του τις παίρνει στο βουνό. Φέτος τις τελικές αποφάσεις του θα τις πάρει στη θάλασσα. Και θα είναι ίσως οι πιο κρίσιμες στην εξαετή πρωθυπουργική θητεία του. Καθώς οι ετερόκλητες και επιμέρους «δυσαρέσκειες» συναντιούνται με τη συνεχιζόμενη ακρίβεια, την κόπωση που προκαλούν λάθος χειρισμοί, αλλά και με τα αναχώματα που στήνει η τοξικότητα και η διαρκής προσπάθεια ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής της χώρας.

Ο Κ. Μητσοτάκης έφυγε για τις ολιγοήμερες διακοπές του, έχοντας την πλήρη εικόνα των προβλημάτων, αλλά και το επεξεργασμένο μπουκέτο των εναλλακτικών λύσεων και για το οικονομικό και για το πολιτικό περιεχόμενο του πακέτου που θα παρουσιάσει στη ΔΕΘ. Οι πληροφορίες λένε ότι απομένουν κάποιες οικονομικές πινελιές στο μεγάλο οικονομικό πακέτο που θα παρουσιάσει, αλλά και μια κρίσιμη τελική πολιτική επιλογή: Αν θα ανακοινώσει, παρά τη σταθερή θεσμική αντίρρησή του, την αλλαγή του εκλογικού νόμου, ανεβάζοντας το όριο εισόδου στη Βουλή από το 3% στο 5%.

Οι περισσότερες εισηγήσεις που δέχθηκε τις προηγούμενες εβδομάδες από τους στενούς συνεργάτες του και τους συνομιλητές του «γέρνουν» προς τη μικρή αλλά κρίσιμη αλλαγή στον εκλογικό νόμο. Η απόλυτη άρνηση των μεσαίων και μικρών κομμάτων της αντιπολίτευσης σε οποιαδήποτε συνεργασία με τη Ν.Δ., για να μη μείνει η χώρα ακυβέρνητη, αποτελεί μια στέρεα νομιμοποιητική βάση για την αλλαγή. Καθώς οι έκτακτες συνθήκες απαιτούν και έκτακτες λύσεις. Εκ των πραγμάτων, παρ’ ότι η αυτοδυναμία είναι ο διακηρυγμένος στόχος του Κ. Μητσοτάκη, οι εξελίξεις τον σπρώχνουν ακόμα πιο κοντά στην επιδίωξη της αυτοδυναμίας.

Στα υπέρ είναι η συνεχιζόμενη καχεκτική εικόνα των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία δεν κερδίζουν σχεδόν τίποτα από τη φθορά της κυβέρνησης και η καταφανής έλλειψη προσώπου που θα μπορούσε να γίνει αντίπαλός του. Π.χ. οι τελευταίες μετρήσεις που πήρε ο Α. Τσίπρας τον εμφανίζουν στο 4%-5%. Ικανό για να παραμείνει βουλευτής, εντελώς ανεπαρκές για να γίνει ο «ηγέτης», που θα συσπειρώσει το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης, που είναι στοιχειώδης προϋπόθεση, ώστε οι επόμενες εκλογές να γίνουν ντέρμπι.

Ο Ν. Ανδρουλάκης «εζυγίσθη, εμετρήθη και βρέθηκε ελλιποβαρής» με εντελώς περιορισμένες δυνατότητες επέκτασης στον κεντρώο χώρο. Το μόνο που έχει αλλάξει, όπως λένε οι πληροφορίες, είναι ότι στη Χ. Τρικούπη γίνεται μια προσπάθεια να κοστολογηθούν στοιχειωδώς οι εξαγγελίες που θα κάνει στη ΔΕΘ και να μην είναι σαν τις συνήθεις πρόχειρες και ανέξοδες εξαγγελίες. Την ίδια στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθεί να γίνει ξανά αξιωματική αντιπολίτευση υπογράφοντας «σύμφωνο πολιτικής συμβίωσης» με τη Νέα Αριστερά, όπως φαίνεται εκτός από τα εύκολα λεφτόδεντρα, ρίχνει το βάρος του στον ακτιβισμό. Από τώρα οργανώνεται η αντικυβερνητική συγκέντρωση που γίνεται κατ’ έθιμο στη Θεσσαλονίκη την ημέρα που μιλάει ο πρωθυπουργός. Φέτος στις 6 Σεπτεμβρίου.

Στο οικονομικό πακέτο της κυβέρνησης για τη ΔΕΘ, φαίνεται πως προστέθηκαν μέτρα για την ακρίβεια στην ενέργεια. Κι έτσι το μίγμα εμπλουτίζεται: Εισοδηματική ενίσχυση των μισθωτών (ιδιωτικού και δημόσιου τομέα), στήριξη των συνταξιούχων και των μικρομεσαίων παραγωγικών επιχειρήσεων, σημαντική φορολογική ελάφρυνση της μεσαίας τάξης και μέτρα στήριξης της οικογένειας.

Στον στρατηγικό σχεδιασμό του Μ. Μαξίμου υπάρχουν και τρεις παράπλευροι αλλά ισχυροί πυλώνες:

1. Να καταρριφθεί η «εθνική κινδυνολογία» της Αριστεράς αλλά και της «σκληρής δεξιάς», με έμπρακτο τρόπο. Π.χ. η Αίγυπτος με τη ρηματική διακοίνωσή της ουσιαστικά επιβεβαιώνει την ενίσχυση των σχέσεων Ελλάδας-Αιγύπτου, καθώς αναγνωρίζει τα όρια όπως αποτυπώνονται στον ελληνικό χάρτη, παραπέμπει -ευλόγως και σε συμφωνία με την Αθήνα- σε διάλογο και συνεργασία για τα μη οριοθετημένα τμήματα, αποδέχεται την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών και απορρίπτει ξανά το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ενώ με τις επαφές Αθήνας-Καΐρου έχει προετοιμαστεί το έδαφος για την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης σε όλα τα σημεία επαφής των δύο χωρών. Κι αυτό, στον απόηχο της λύσης του προβλήματος της Ιεράς Μονής του Σινά.
2. Να διαλυθεί ο «μύθος της απομόνωσης» της χώρας. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, η σημαντική μείωση των μεταναστευτικών ροών από τη Λιβύη (από 2.711 την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου σε 913 έως το τέλος του μηνός) οφείλεται όχι μόνο στον «νόμο Πλεύρη» που λειτουργεί αποτρεπτικά, αλλά και σε συμφωνίες που έχει κάνει ο Γ. Γεραπετρίτης με τους δύο πολιτικούς πόλους της Ανατολικής και της Δυτικής Λιβύης. Είναι χαρακτηριστικό, πως παρ’ ότι οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές για τους λαθροδιακινητές, τις τελευταίες 10 ημέρες υπήρξαν μηδενικές ροές, ενώ στην Κρήτη δεν βρίσκεται κανένας παράνομος μετανάστης, καθώς οι 913 που μπήκαν, βρίσκονται ήδη στα ΠΡΟΚΕΚΑ ή σε κλειστές δομές.

Ο τρίτος και επίσης σημαντικός πυλώνας είναι η αποκατάσταση της ηρεμίας και της ενότητας στο εσωτερικό της Ν.Δ. Σταθμός γι’ αυτόν τον στόχο είναι το επικείμενο Συνέδριο της Ν.Δ. Σύμφωνα με πληροφορίες έχουν σχεδιαστεί ήδη οι περιοδείες σε όλη τη χώρα, αλλά και κινήσεις εξισορρόπησης με αλλαγές σε κρίσιμες κομματικές θέσεις, αλλά και σε επίπεδο γενικών γραμματέων. Ισως η πιο σημαντική κίνηση σε αυτή την προσπάθεια είναι το πολιτικό μήνυμα που θα εκπέμψει ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης στο Συνέδριο, μετατρέποντάς το σε αφετηρία νέας πολιτικής ενότητας και εκλογικής εγρήγορσης.

ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΜΗΝΥΜΑ

Επιστρέφονται κλεμμένα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Ο Κ. Μητσοτάκης θα ανέβει στη ΔΕΘ κρατώντας στα χέρια του ένα ισχυρό χαρτί και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες, έως το τέλος του Αυγούστου θα έχουν τελειώσει οι έλεγχοι στα «μεγάλα κεφάλια» του σκανδάλου και ή θα έχουν επιστραφεί αρκετά εκατομμύρια από τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ή θα έχουν προχωρήσει οι νομικές διαδικασίες για τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων. Η επιστροφή χρημάτων από τα «κλεμμένα» έχει γίνει ο Νο1 άμεσος στόχος της κυβέρνησης με μοχλούς της ΑΑΔΕ, την Οικονομική Αστυνομία και την Αρχή για το Ξέπλυμα Βρόμικου Χρήματος.