Ο κ. Χατζηδάκης περιέγραψε με μελανά χρώματα το τοπίο της παραπληροφόρησης, ενώ κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για τη θωράκιση του δημόσιου διαλόγου απέναντι στα fake news και τον τοξικό λόγο.

Η «βιομηχανία» του ψεύδους και η διεθνής συγκυρία

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ξεκίνησε την τοποθέτησή του υπογραμμίζοντας τη συγκυρία του συνεδρίου, η οποία συμπίπτει με μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην κρίση στη Μέση Ανατολή, επισημαίνοντας ότι κατασκευασμένα βίντεο και παραποιημένες εικόνες κατακλύζουν όχι μόνο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά διεισδύουν ακόμη και σε έγκριτα δυτικά ΜΜΕ.

Στο εγχώριο μέτωπο, ο κ. Χατζηδάκης κατήγγειλε τη διασπορά «σεναρίων Αρμαγεδδώνα» για την ελληνική οικονομία και τον τουρισμό, καθώς και τη χρήση ψευδών SMS για δήθεν επιστρατεύσεις. Όπως τόνισε, αυτού του είδους η παραπληροφόρηση δεν είναι πάντα τυχαία, αλλά συχνά κατευθύνεται από οργανωμένα κομματικά ή ιδιωτικά συμφέροντα που επιδιώκουν τη δημιουργία κλίματος ανασφάλειας.

Η σχετικοποίηση της αλήθειας ως απειλή

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην επικίνδυνη τάση σχετικοποίησης των γεγονότων. Σύμφωνα με τον κ. Χατζηδάκη, επιχειρείται μια τεχνητή σύγχυση μεταξύ των προσωπικών απόψεων και των αντικειμενικών δεδομένων. Ενώ η Δημοκρατία βασίζεται στην πολυφωνία και τη διαφωνία, αυτή δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν υπάρχει ένας «κοινός τόπος» στα βασικά γεγονότα.

«Η δημοκρατία αναπνέει μέσα από τις διαφορετικές απόψεις, αλλά δεν μπορεί να αναπνεύσει όταν αμφισβητούνται επιστημονικές μεθοδολογίες και αδιαμφισβήτητα δεδομένα, όπως η ανεργία ή το δημόσιο χρέος, επειδή απλώς δεν εξυπηρετούν ένα πολιτικό αφήγημα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Προσωπικά βιώματα και η «κούραση» των ολιτών

Θέλοντας να δώσει μια ανθρώπινη διάσταση στο πρόβλημα, ο αντιπρόεδρος αναφέρθηκε στις προσωπικές επιθέσεις που δέχεται σχετικά με τις δηλώσεις «πόθεν έσχες». Περιέγραψε πώς αγροτικές εκτάσεις στην Κρήτη βαφτίζονται «πολυτελή σπίτια» από ανώνυμα προφίλ και περιφερειακές ιστοσελίδες, δημιουργώντας μια ψευδή εικόνα που αναπαράγεται ανεξέλεγκτα.

Ωστόσο, προειδοποίησε ότι ο απώτερος στόχος της παραπληροφόρησης δεν είναι πάντα η πειθώ, αλλά η εξάντληση των πολιτών. Η διαρκής έκθεση στο ψεύδος οδηγεί στην παραίτηση, στην πεποίθηση ότι «όλοι είναι ίδιοι» και, τελικά, στην αποδοχή του λαϊκισμού.

Η τεχνολογία ως επιταχυντής

Η εμφάνιση της Τεχνητής Νοημοσύνης και των deep fakes προσθέτει ένα νέο επίπεδο πολυπλοκότητας. Ο κ. Χατζηδάκης επισήμανε ότι πλέον είναι τεχνικά εφικτό να εμφανίζονται δημόσια πρόσωπα να λένε πράγματα που δεν ειπώθηκαν ποτέ. Αυτό καθιστά την ανάγκη για διασταύρωση (fact-checking) επιτακτική, καθώς η τεχνολογία μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια όσων επιδιώκουν να «πριονίσουν» τα θεμέλια του πολιτεύματος.

Οδικός Χάρτης για την αντιμετώπιση: Ευθύνη και Παιδεία

Κλείνοντας, ο κ. Χατζηδάκης παρέθεσε τους πυλώνες πάνω στους οποίους πρέπει να οικοδομηθεί η άμυνα της κοινωνίας:

1. Κυβερνητική Διαφάνεια: Η ενημέρωση των πολιτών πρέπει να γίνεται με αυστηρούς δείκτες, αριθμούς και χρονοδιαγράμματα, στοιχεία που λειτουργούν ως αντίδοτο στον λαϊκισμό.

2. Δημοσιογραφική Δεοντολογία: Τα ΜΜΕ οφείλουν να επενδύουν στην ακρίβεια και την επαλήθευση, βάζοντας την αξιοπιστία πάνω από την ταχύτητα του «κλικ».

3. Εκπαιδευτικό Σύστημα: Η καλλιέργεια κριτικής σκέψης στις νέες γενιές είναι η μοναδική μακροπρόθεσμη λύση. Οι πολίτες πρέπει να μάθουν να ξεχωρίζουν το γεγονός από το σχόλιο.

Με αναφορά στη θρυλική ρήση του Παύλου Μπακογιάννη, «μπορούμε και διαφωνούμε διότι μπορούμε και συνυπάρχουμε», ο αντιπρόεδρος κάλεσε σε μια επιστροφή στην πολιτισμένη αντιπαράθεση. Το στοίχημα, κατέληξε, είναι να καταστήσουμε την αλήθεια και την αξιοπιστία ξανά «μόδα», ως πράξη προστασίας της προσωπικότητας και της ίδιας της Δημοκρατίας.