Χρειάστηκαν μόλις πέντε μήνες για να πετάξει ο Αλέξης Τσίπρας στον… κάλαθο των αχρήστων το περιβόητο rebranding και να επιστρέψει στο 2015.
Η συνεργασία του τέως πρωθυπουργού με την πανάκριβη Publicis Communications είχε γίνει γνωστή από μία φωτογραφία του Τσίπρα στο αεροπλάνο, που διάβαζε ένα memo των Γάλλων συμβούλων του. Τον γνώριζαν οι Γάλλοι της Publicis τον Τσίπρα. Γνώριζαν ότι αναδείχθηκε ως λαϊκιστής τα χρόνια της κρίσης. Είχαν δει και το πρωτοσέλιδο του περιοδικού «Le Point» με τη φωτογραφία του Τσίπρα, του Ορμπαν, του Φάρατζ, του Μπέπε Γκρίλο και της Μαρίν Λεπέν και τον τίτλο «Οι τσαρλατάνοι της Ευρώπης». Γνώριζαν και το φιάσκο της διαπραγμάτευσης με την τρόικα το 2015. Γνώριζαν με ποιον είχαν να κάνουν και γι’ αυτό και η τιμή που του είπαν, όταν τους ζήτησε να αναλάβουν το rebranding του, ήταν απαγορευτική. Αλλά ο Τσίπρας βρήκε τα χρήματα και συμφώνησαν. Κανείς δεν έχει μάθει μέχρι σήμερα ποιος πλήρωσε αυτό το πανάκριβο συμβόλαιο. Λέγεται, επίσης, ότι έχει δοθεί μόνο η προκαταβολή και τα υπόλοιπα είναι ακόμα χρωστούμενα.
Η συνεργασία, πάντως, του Αλέξη Τσίπρα με την Publicis και η όλη προσπάθεια να πειστεί ο ελληνικός λαός ότι ο Τσίπρας είναι κάτι που δεν είναι, δηλαδή ένας κεντροαριστερός, υπεύθυνος και ήπιος ηγέτης που θα εγγυηθεί την ανοδική πορεία της χώρας μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έληξαν πρόωρα και άδοξα. Με την ανάγνωση των ποιοτικών στοιχείων των δημοσκοπήσεων του περασμένου μήνα. Αυτά που έδειχναν ότι ο «κεντρώος» Τσίπρας δεν έπειθε κανέναν κεντρώο ούτε και κεντροαριστερό ψηφοφόρο. Αντιθέτως, με το rebranding έχανε ψηφοφόρους από τη δεξαμενή της Αριστεράς. Τους… σίγουρους, σύμφωνα με το σχέδιο της Publicis.
Είχαν προηγηθεί, βεβαίως, πολλά. Μετά το δημοσκοπικό «μπαμ» που έκανε στην αρχή, ο Τσίπρας και η ΕΛΑΣ πέρασαν γρήγορα σε περίοδο στασιμότητας δημοσκοπικής και αμέσως μετά κάμψης. Ο στόχος που είχε μπει μαζί με τους ανθρώπους της Publicis, ο Τσίπρας να βρίσκεται δημοσκοπικά στο 20% ή λίγο πάνω από το 20%, ώστε, αφενός, να μην απειλείται πλέον από το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη και, αφετέρου, να βλέπει η κοινή γνώμη ότι μπορεί να κάνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αισθάνεται απειλή, άρχισε να δείχνει ανέφικτος.
Ανησυχία
Παράλληλα, οι γκάφες των… νέων που είχε επιλέξει ο Τσίπρας να εκπροσωπούν το κόμμα του στα ΜΜΕ προκάλεσαν μούδιασμα στην κοινή γνώμη και ανησυχία στον ίδιο.
- Ο ένας προανήγγειλε έκτακτη φορολογία και όταν τον ρωτούσαν διευκρινιστικά, έλεγε ότι θα βρει τα γρήγορα αυτοκίνητα και τα πολυτελή σκάφη και ο άλλος δεν ήξερε να πει με ποιο κριτήριο θα ορίζεται η μεσαία τάξη.
- Ο ίδιος ο Τσίπρας παρουσίασε το οικονομικό πρόγραμμά του με… τυμπανοκρουσίες και εντυπωσιακό φωτισμό, αλλά δεν ήξερε ότι τα όσα είπε κοστίζουν 30 δισ. ευρώ στην τετραετία και όχι 7,5 δισ. ευρώ, όπως νόμιζε. Τα 7,5 δισ. ευρώ ήταν το κόστος τους για ένα έτος. Τον διόρθωσε λίγο αργότερα δημοσίως ο ίδιος ο επικεφαλής του τομέα Οικονομίας του κόμματος, Φραγκίσκος Κουτεντάκης, που αποκατέστησε την αλήθεια.
- Υπήρξαν και πολλά άλλα λάθη, όπως και αυτό το αλαζονικό και «ξερολίστικο» ύφος της εκπροσώπου Τύπου του κόμματος, Θεώνης Κουφονικολάκου, που έδιωχναν τον κόσμο, αντί να τον προσείλκυαν. Οι μείζονες γκάφες, όμως, τα εγκλήματα πολιτικής επικοινωνίας, έγιναν εκεί όπου δεν έπρεπε να γίνουν. Στην ατζέντα της οικονομίας.
Τα λάθη, οι σκόπιμες ασάφειες και οι διορθώσεις «ξύπνησαν» μνήμες στην κοινή γνώμη από τα όσα λέγονταν πριν από το 2015 και όσα καταστροφικά έγιναν την περίοδο 2015-2019.
Πολλοί θυμήθηκαν τον Παύλο Πολάκη, που είχε παραδεχθεί σε μια διαδικτυακή σύσκεψη ότι ο Τσίπρας έχασε τις εκλογές το 2019 επειδή γ@μ@σε τη μεσαία τάξη. Αλλοι σκέφτηκαν ότι είναι μεγάλο το ρίσκο να παραδώσεις μια χώρα που βρίσκεται και πάλι στην κανονικότητα και παλεύει για να ανακάμψει, αντιμετωπίζοντας και τις δυσκολίες που προέρχονται από τη διεθνή αβεβαιότητα, ξανά στον Τσίπρα.
Το μεγάλο στοίχημα του rebranding, αυτό της αξιοπιστίας, ο Τσίπρας το έχασε. Δεν κατάφερε να βρει πόντους αξιοπιστίας από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Και αυτό βάρυνε ιδιαίτερα το κλίμα στην Αμαλίας. Οι διακοπές του Αυγούστου λειτούργησαν κατευναστικά. Ολοι τότε επένδυαν στη ΔΕΘ, ελπίζοντας ότι η εμφάνιση του Τσίπρα θα λειτουργήσει θετικά και τα νούμερα του κόμματος στις δημοσκοπήσεις θα αρχίσουν να ανεβαίνουν και πάλι. Αυτό, όμως, δεν συνέβη. Οι δημοσκοπήσεις μετά τη ΔΕΘ, οι δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου που θα έδειχναν αν ο Τσίπρας ήταν εντός στόχων ή όχι, ακολουθώντας το σχέδιό του, ήταν αρνητικές.
Η ΝΕΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ
«Πάρ’ το όλο αριστερά», με ταβάνι το 18%
Στην τελευταία σύσκεψη, στην Αμαλίας, η ανάλυση που παρουσίασε ο Μαραντζίδης στον Τσίπρα ήταν καθοριστική. Το rebranding δεν έπιανε τους στόχους του, η στροφή στο Κέντρο δεν έπειθε κανέναν, ο Τσίπρας έπρεπε να ξαναγίνει ο Τσίπρας που έφτασε στην κορυφή το 2015, ακόμα και αν όλοι παραδέχονται ότι στις σημερινές συνθήκες η απόφαση αυτή είναι ένα τεράστιο ρίσκο.
Η απόφαση, ωστόσο, ελήφθη και η οριστική επιστροφή του Τσίπρα στο 2015 είναι γεγονός. Το έμαθαν οι στενοί συνεργάτες, το έμαθαν τα στελέχη και οι βουλευτές, έπρεπε να το εισπράξει άμεσα και με σαφήνεια και η κοινή γνώμη. Εγινε και αυτό. Το «βλάκας», με το οποίο «στόλισε» ο στενός σύμβουλος του Τσίπρα, Θανάσης Καρτερός, τον Νίκο Ανδρουλάκη, και το «αρχιερέας της διαφθοράς», το οποίο είπε ο Τσίπρας για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά και το «βουλώστε το» στην ανακοίνωση της ΕΛΑΣ, ήταν μηνύματα σαφή που έκαναν το rebranding κομφετί…
Επιστρέφει…
Ο Τσίπρας που βρίζει, που καταγγέλλει, που επιτίθεται προσωπικά και κάτω από τη μέση, που λέει μισές αλήθειες ή ολόκληρα ψέματα, που δεν κρύβει ότι επιδιώκει το χάος γιατί μέσα σε αυτό αισθάνεται άνετα και πιο δυνατός, επιστρέφει.
Το 20% plus εγκαταλείπεται και ο νέος στόχος είναι το 18%, ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ το 2023. Να περάσει δηλαδή το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη και να είναι δεύτερος στις εθνικές εκλογές. Ο Δρυμιώτης δεν το βλέπει, οι άλλοι δημοσκόποι, αναλύοντας τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ερευνών τους, λένε ότι το ΠΑΣΟΚ κλείνει μήνα με τον μήνα την ψαλίδα με την ΕΛΑΣ και η δεύτερη θέση θα «παίζεται» ανάμεσα στον Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη, μέχρι και την τελευταία ημέρα των εκλογών.
Ο Τσίπρας τώρα, μετά το rebranding, θα εγκαταλείψει τα ανοίγματα και τα ενωτικά μηνύματα. Για να κυριαρχήσει στη λεγόμενη αριστερή δεξαμενή, που περιλαμβάνει ψηφοφόρους της παραδοσιακής Αριστεράς, ψηφοφόρους του παλαιού Συνασπισμού και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και εκπροσώπους της λούμπεν Αριστεράς. Αυτό είναι το 18% που τον ψήφισε το 2023. Κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια αν είναι και σήμερα 18%. Αλλά για μέχρι εκεί είναι. Το Κέντρο τον απέρριψε.
Η «χαμένη ψήφος»
Για να κυριαρχήσει στην Αριστερά, πρέπει να εκμηδενίσει τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Αριστερά, το ΜέΡΑ25, τον Κασσελάκη και να «κόψει» από το ΠΑΣΟΚ. Με νέα στρατηγική, τη στρατηγική της «χαμένης ψήφου». Μετά το τέλος του rebranding, ο Τσίπρας, που αποφάσισε να πολιτευτεί με όρους 2015 το 2027, θα παλέψει για να πείσει δυσαρεστημένους και αναποφάσιστους ότι η ψήφος στα άλλα κόμματα της λεγόμενης προοδευτικής αντιπολίτευσης, στο ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΡΙΖΑ, στη Νέα Αριστερά, στο ΜέΡΑ25, στους Δημοκράτες του Στέφανου Κασσελάκη, είναι χαμένη ψήφος. Οποιος δεν θέλει να ξαναβγεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να ψηφίσει Τσίπρα.
Οπως και το στέλεχος της Νεολαίας του, έτσι και ο Τσίπρας εύχεται να έρθει και στην Ελλάδα το χάος της Γαλλίας, μήπως και αλλάξουν τα πράγματα για τον ίδιο. Διαδήλωσε πρόσφατα στο Παρίσι, ανήρτησε και video στα social media, για να τον δουν οι εδώ αριστεροί. Δεν τους είπε, όμως, ότι παρά το ότι έκανε τα πάντα για να δει τον Μελανσόν και να έχει μια συνάντηση μαζί του, ο ηγέτης του ΓΚΚ ούτε «ζωγραφιστό» δεν ήθελε να τον δει. Τον είχε αποκαλέσει, άλλωστε, «μία από τις πιο ελεεινές πολιτικές προσωπικότητες της Ευρώπης», διαβεβαιώνοντας τους Γάλλους ψηφοφόρους πως αν εκλεγεί δεν πρόκειται να γίνει «ένας ακόμα Τσίπρας».
ΑΜΑΡΤΩΛΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
Ο Ποινικός Κώδικας και η Βενεζουέλα
Είναι πολλοί εκείνοι που επισημαίνουν ότι αν ο λόγος που ο Τσίπρας απέτυχε να ξανασυστηθεί στον ελληνικό λαό ως αξιόπιστος ήταν το αναξιόπιστο παρελθόν του, τότε ο λόγος που δεν μπορεί να πείσει ως αντισυστημικός είναι το ότι είναι ένα φθαρμένο πρόσωπο, δεν είναι πια νέο προϊόν.
Το γεγονός ότι παραμένει αμήχανος, όσο και τα στελέχη του που τραυλίζουν στις τηλεοράσεις για την ανάκληση στη μνήμη του ελληνικού λαού του σκανδάλου της ψήφισης νέων Ποινικών Κωδίκων λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές του 2019 και αφού αναγκάστηκε να τις μεταθέσει για μία εβδομάδα, είναι ενδεικτικό της φθοράς του. Κανένας λόγος δεν υπήρχε για να στηρίξει η Ν.Δ. την πρόταση της Ελληνικής Λύσης για σύσταση Προανακριτικής κατά Τσίπρα, για αυτό το θέμα. Και επειδή κάθε αδίκημα που πιθανώς προκύψει είναι παραγραμμένο και επειδή η Ν.Δ. θέλει να δείχνει εμπράκτως ότι δεν συνομιλεί και δεν συνεργάζεται με τα άκρα αλλά και επειδή έφτασε μία αναφορά του Μητσοτάκη για τους Ποινικούς Κώδικες για να δει ο ελληνικός λαός ότι το παρελθόν του Τσίπρα είναι αμαρτωλό και δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό. Τις αμαρτίες τις έχει εξηγήσει ο Σταύρος Κοντονής, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Τσίπρα, αναλυτικά.
Υπάρχει και αυτή η πληροφορία που έχει δώσει αξιωματούχος της Βενεζουέλας ότι το 2012 ήρθε εδώ στην Αθήνα και έδωσε στον Τσίπρα μία βαλίτσα. Πληροφορία που αποκάλυψε πρόσφατα ο «Ελεύθερος Τύπος» και επαναφέρει σε κάθε ευκαιρία ο υπουργός Υγείας, Αδωνις Γεωργιάδης, λέγοντας ότι «ο Τσίπρας πήρε λεφτά από το Καράκας», αλλά μία απάντηση από τον Τσίπρα δεν παίρνει.




















