Πρόκειται για ένα στρατηγικό μέταλλο, απαραίτητο για την κατασκευή ημιαγωγών, LED και προηγμένων αμυντικών συστημάτων, όπως ραντάρ, αλλά βρίσκεται σε πολύ μικρές ποσότητες στη φύση. Μέχρι σήμερα, η Ευρώπη επαναπαυόταν στις εισαγωγές, με το Πεκίνο να ελέγχει σχεδόν το σύνολο της παγκόσμιας παραγωγής.

Το βράδυ της Παρασκευής ο διευθύνων σύμβουλος της METLEN, Ευάγγελος Μυτιληναίος, ανακοίνωσε μέσω LinkedIn την παραγωγή των πρώτων πέντε κιλών γαλλίου στις εγκαταστάσεις της εταιρίας στη Βοιωτία. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί σημαντικό ορόσημο για την ελληνική αλλά και την ευρωπαϊκή βιομηχανία. «Μπορεί να ακούγεται μικρή ποσότητα, όμως με το γάλλιο να αποτιμάται σήμερα στα 1.750 δολάρια ανά κιλό, μόνο αμελητέα δεν είναι. Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι η πατενταρισμένη τεχνολογία μας δοκιμάστηκε με επιτυχία όχι στο εργαστήριο, αλλά στη βιομηχανική μας παραγωγή!

Στο πλαίσιο αυτό, καλωσορίζουμε θερμά τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB) – ενός οργανισμού που κατανοεί πραγματικά τη στρατηγική σημασία της συγκεκριμένης επένδυσης και στέκεται δίπλα στην επιχειρηματικότητα, βοηθώντας να μετατρέπονται τα σχέδια σε πραγματική παραγωγή.

Χάρη σε αυτή τη στήριξη, το έργο εξελίσσεται εντός προϋπολογισμού και νωρίτερα από το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα», έγραψε ο κ. Μυτιληναίος. Σύμφωνα με τον ίδιο, το εργοστάσιο αναμένεται να συνεχίσει την κλιμάκωση (ramp-up) των δραστηριοτήτων του το 2026, ενώ οι πρώτοι πέντε-δέκα μετρικοί τόνοι γαλλίου εκτιμάται ότι θα είναι διαθέσιμοι το 2027. Η πλήρης κλίμακα παραγωγής, που θα καλύπτει σχεδόν το σύνολο των ευρωπαϊκών αναγκών (50 μετρικοί τόνοι ετησίως), αναμένεται το 2028!

Το γάλλιο δεν απαντάται στη φύση ως ελεύθερο στοιχείο, αλλά εξάγεται κυρίως ως παραπροϊόν από τη μεταλλουργική επεξεργασία ορυκτών, όπως ο βωξίτης, ο οποίος είναι πλούσιος σε αλουμίνιο. Μπορεί να υπερψυχθεί κάτω από το σημείο τήξης του χωρίς να στερεοποιηθεί, γεγονός που το κάνει να παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για φυσικούς. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τον Γάλλο χημικό Paul-ÉmileLecoq de Boisbaudran, ο οποίος το ονόμασε προς τιμήν της Γαλλίας (Gallia στα λατινικά). Είναι μη τοξικό και χρησιμοποιείται με ασφάλεια σε εφαρμογές όπου άλλα βαρέα μέταλλα είναι επικίνδυνα. Η παγκόσμια παραγωγή του υπολογίζεται σε μερικές εκατοντάδες τόνους ανά έτος, αλλά η ζήτηση αυξάνεται λόγω της αυξανόμενης χρήσης του στις τεχνολογίες αιχμής.