«Το πρώτο μου δελτίο το είπα το 2004. Ήμουν σε μία εταιρεία που κάναμε παραγωγή σε περιοδικά και κάποια στιγμή λέω “εντάξει, εδώ τα έχω κάνει όλα, να πάω κάπου αλλού”. Και έστειλα τρία βιογραφικά, στο MEGA, στον ΑΝΤ1 και στον ALPHA. Τότε είχε πάει πριν λίγο καιρό στον ALPHA ο Χατζηνικολάου, οπότε, μου άρεσε και τον παρακολουθούσα. Με πήραν τηλέφωνο από το MEGA για να κάνω ένα δοκιμαστικό για τηλεπαιχνίδι, είπα ίσως όχι καλύτερα. Και με πήραν και από τον ALPHA», θυμήθηκε.
«Με ζήτησαν κατευθείαν για δελτίο, έκανα ένα δοκιμαστικό, με είδε ο κύριος Χατζηνικολάου, του άρεσε, κάναμε ένα interview και ξεκινήσαμε. Μάλιστα, την πρώτη μέρα που έκανα δελτίο δεν το περίμενα. Στη μεσημεριανή σύσκεψη με κοίταξε ο Νίκος Χατζηνικολάου και μου λέει “σήκω, σε λίγο θα πεις το απογευματινό δελτίο”. Πρόλαβα ίσα να πάρω τηλέφωνο τη μαμά μου να της πω να με δει. Δεν πρόλαβα να αγχωθώ», πρόσθεσε.
«Θεωρώ ότι ήταν πολύ καλό και επίσης από την αρχή με έβαλε στα βαθιά, σε όλα τα έκτακτα, σε οτιδήποτε, δεν έλεγε “δεν θα το πει η Έφη, θα βάλουμε κάποιον πιο έμπειρο”. Οπότε ψήθηκα σε αυτό. Ήμουν 27 χρονών, ήταν τυχερό αυτό», συμπλήρωσε η Έφη Αλεβίζου.
«Έμεινα μέχρι το 2022, 18 χρόνια. Έγιναν κάποια πράγματα και είπα “τώρα ήρθε η ώρα να φύγω”. Λίγες μέρες αφότου έφυγα, προέκυψε μια επαγγελματική πρόταση στον Βασίλη, στον άντρα μου, για τη Θεσσαλονίκη, και έτσι όπως ήμουν, αποφάσισα να φύγουμε. Έγιναν κάποια πράγματα και είπα “φεύγω”, δεν ήταν όλα καλά. Και μόλις ήρθε η πρόταση αυτή, του είπα “πάμε, δεν έχουμε να χάσουμε κάτι”», εξομολογήθηκε.
Έφη Αλεβίζου: Γιατί αποφάσισε να μιλήσει για τον καρκίνο
«Αποφάσισα να μιλήσω, γιατί έτσι αισθάνεται κανείς ότι δεν είναι μόνος. Γιατί, ξέρεις, συνήθως όταν σου έρχεται ξαφνικά, δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι σύστημα γύρω τους που τους συμπαραστέκεται», είπε.
«Υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν μονογονεϊκές οικογένειες. Φαντάσου τώρα να είσαι μία μητέρα 40 ετών μόνη σου και να μεγαλώνεις ένα παιδί και να πρέπει να δουλέψεις από το πρωί ως το βράδυ και να βρίσκεις ότι έχεις καρκίνο στο στήθος. Δεν είναι απλό. Και να μην έχεις βοήθεια από πουθενά. Οπότε αισθάνεσαι ότι υπάρχουν και άλλοι που το μοιράζονται, που το περνούν, και νιώθεις λιγότερο μόνος», συμπλήρωσε στη συνέχεια και κατέληξε: «Από την άλλη, είναι καλό να πει κάποιος “α, είδες όμως η Έφη με το που είδε το πρώτο σύμπτωμα, πήγε και το κοίταξε και έτσι το πρόλαβε και δεν πέρασε όλη τη διαδικασία”».

