Το πρόβλημα της ακριβής στέγασης δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά ευρωπαϊκό. Η μη προσιτή οικονομικά στέγαση έχει αρνητικό αντίκτυπο σε εκατομμύρια οικογένειες, νέους και νέες σε ολόκληρη την Ευρώπη, με τις Βρυξέλλες να εκπονούν ένα ευρωπαϊκό σχέδιο με την εμπλοκή όλων των ενδιαφερομένων: Από τις κυβερνήσεις και την κοινωνία των πολιτών μέχρι τις περιφέρειες και τις τράπεζες. Υπάρχει, όμως, ήδη μία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που δείχνει τον δρόμο.
Η Βιέννη εφαρμόζει, εδώ και σχεδόν έναν αιώνα, ένα στεγαστικό μοντέλο που συνδυάζει κοινωνική πολιτική, πολεοδομικό σχεδιασμό και αρχιτεκτονική καινοτομία. Κάθε χρόνο επενδύει στην κατασκευή τουλάχιστον 6.000 νέων επιδοτούμενων διαμερισμάτων και οι ενοικιαστές απολαμβάνουν σταθερά και προσιτά ενοίκια, με μέσο κόστος περίπου 8 ευρώ ανά τ.μ., συμπεριλαμβανομένων των παροχών.
Προφανώς κάθε χώρα πρέπει να προσαρμόσει τη στεγαστική της πολιτική στις δικές της κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, ανάλογα με το κτιριακό απόθεμα και τις χρηματοδοτικές δυνατότητες που διαθέτει. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη ανακοινώσει και προχωρά την υλοποίηση μίας δεσμίδας μέτρων, ανάμεσα στα οποία είναι η προώθηση της κοινωνικής αντιπαροχής, το επίδομα ενοικίου, τα προγράμματα Σπίτι μου Ι και ΙΙ, οι φοροαπαλλαγές για ιδιοκτήτες και ενοικιαστές κ.ά.
Είναι δεδομένο, ωστόσο, ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη σπιτιών. Πρέπει να τρέξουν ακόμα πιο γρήγορα οι παρεμβάσεις, ώστε να ανοίξουν χιλιάδες ακίνητα, που τώρα είναι κλειστά, αλλά και να ελεγχθεί το τοπίο των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Μόνο έτσι θα ισορροπηθεί η προσφορά και η ζήτηση και θα εκλογικευτούν οι τιμές.
