ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ της νέας βιβλιοθήκης στο ΑΠΘ, στον χώρο που επί 34 χρόνια τελούσε υπό κατάληψη, είναι η μεγάλη νίκη της λογικής και της πανεπιστημιακής ελευθερίας.
Είναι η ήττα της βαριοπούλας, που για τρεις δεκαετίες εκφόβιζε και παραβίαζε τα δικαιώματα του φοιτητικού και ακαδημαϊκού κόσμου. Η απόφαση για εκκένωση του χώρου πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, συνάντησε σφοδρές αντιδράσεις από μια χούφτα μπαχαλάκηδων που προσπαθούσαν μάταια να σταματήσουν τις εργασίες, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Το μήνυμα της κυβέρνησης ήταν σαφές: Καμία ανοχή στην ανομία. Η μετατροπή ενός χώρου από άβατο με συγκρούσεις και εικόνες ντροπής σε μια σύγχρονη, λειτουργική και φιλική βιβλιοθήκη για τους νέους και τις νέες που σπουδάζουν στο ΑΠΘ, είναι μια κατάκτηση της πανεπιστημιακής κοινότητας και της Πολιτείας απέναντι στη δικτατορία της μειοψηφίας.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ της Νέας Δημοκρατίας είχε δεσμευτεί από την πρώτη στιγμή πως δεν θα ανεχθεί άλλο τις παράνομες καταλήψεις από ομάδες ατόμων, που στο όνομα ενός δήθεν δικαιωματισμού καταπατούσαν συλλογικά και ατομικά δικαιώματα. Σήμερα δεν υπάρχουν ενεργές καταλήψεις σε ακαδημαϊκά ιδρύματα, ενώ ακόμα πιο σημαντικό είναι πως οι χώροι αυτοί δεν αφέθηκαν κενοί να ρημάζουν αλλά μετατράπηκαν σε φωτεινούς, ζωντανούς τόπους για τους φοιτητές.
Οπως έγινε και στη Νομική Σχολή της Αθήνας, όπου το παλιό αυτοδιαχειριζόμενο στέκι έδωσε τη θέση του σε ένα καινούργιο κυλικείο, σε σύγχρονους εκπαιδευτικούς χώρους και σε ιατρεία για όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αυτή είναι η νέα κανονικότητα την οποία η κοινωνία όχι απλά συμμερίζεται αλλά και επικροτεί, κόντρα στους δήθεν προοδευτικούς που βάφτιζαν τις καταλήψεις ως «παραδόσεις δεκαετιών».
