Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έκρινε παράλληλα ότι η σχετική πρόβλεψη του Νόμου 4178/13 είναι ανεφάρμοστη, καθώς προσκρούει στα άρθρα 17 και 24 του Συντάγματος. Η υπόθεση με την οποία ασχολήθηκε το δικαστήριο αφορούσε σε αυθαίρετες κατασκευές που είχαν γίνει στους ανοικτούς κοινόχρηστους χώρους του ισόγειου πολυκατοικίας (πυλωτή και τμήμα του οικοπέδου) στην περιοχή του Δήμου Παπάγου-Χολαργού.

Ωστόσο η κρίση των δικαστών ουσιαστικά δημιουργεί δεδικασμένο, επηρεάζοντας και τυχόν μελλοντικές υποθέσεις. Ετσι, μπαίνει τέλος σε όλες τις σχετικές κατασκευές, όταν εκλείπουν αυτά τα δύο στοιχεία (α. ομοφωνία των ιδιοκτητών και β. κανονισμός οροφοκτησίας).

Στη σχετική ανακοίνωση του ΣτΕ αναφέρεται ότι «με την απόφαση 1616/2025 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (πρόεδρος: Ε. Νίκα, εισηγητής: Δ. Βασιλειάδης, σύμβουλος) κρίθηκε ότι σε περίπτωση έλλειψης κανονισμού οροφοκτησίας, η διάταξη (άρθρο 11 παρ. 1 περ. δ΄ του Ν. 4178/2013) που προβλέπει την υποβολή αίτησης από συνιδιοκτήτη με βάση την πλειοψηφία των ποσοστών συνιδιοκτησίας για την τακτοποίηση αυθαίρετων κατασκευών και χρήσεων σε κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής αποσκοπεί μόνο στη διευκόλυνση των ενδιαφερομένων και την πλήρη καταγραφή και αντιμετώπιση των αυθαιρέτων, χωρίς πάντως να θίγεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας των λοιπών συνιδιοκτητών. Επομένως, η τακτοποίηση αυθαιρέτων επί κοινοχρήστων μερών ακινήτου με τον Ν. 4178/2013 δεν μπορεί να γίνει, εφόσον διατυπωθούν αντιρρήσεις από οποιονδήποτε συνιδιοκτήτη».