Ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης με ανάρτησή του στα social media καλεί σε ψυχραιμία σχετικά με την παρουσία των λαγοκέφαλων στις ελληνικές θάλασσες, χαρακτηρίζοντας τις πρόσφατες ανησυχίες υπερβολικές.
Αναφερόμενος στον φόβο που έχει δημιουργηθεί γύρω από πιθανά δαγκώματα λαγοκέφαλων, ο κ. Δοξιάδης θέτει το ερώτημα: «Προς τι ο πανικός τώρα;».
Και σημείωσε: «Σε δύο περιπτώσεις μπορεί να σε δαγκώσει ο λαγοκέφαλος, καθώς έχει πράγματι γερά σαγόνια: 1) Αν τον ψαρέψεις και δεν προσέξεις όταν τον απαγκιστρώνεις ή τον βγάζει από το δίχτυ, 2) Αν τον ενοχλήσεις, δηλαδή τον πατήσεις, τον κλωτσήσεις ή, κυρίως, αν τον δεις στον βυθό και πας κοντά και πας να τον χαϊδέψεις λέγοντας “ω, ω, τι καλό ψαράκι”. Ε αυτά μην τα κάνετε ει δυνατόν. Και αν παρ’ ελπίδα σας συμβεί και σας δαγκώσει, αντιμετωπίστε το ανάλογα τη σοβαρότητα του τραύματος, όπως οποιονδήποτε τραυματισμό».
Και συνέστησε: «Ψυχραιμία λοιπόν παιδιά: δεν θα πάτε από λαγοκέφαλο. Καλύτερα να προσέχετε για οχιές όταν περπατάτε στους αγρούς με σαγιονάρες ή σανδάλια. Είναι πολύ πιο επικίνδυνες. Α ναι: και μην καπνίζετε και μην οδηγάτε πιωμένοι. Αυτά είναι ΠΟΛΥ πιο επικίνδυνα»
Η ανάρτηση του Απόστολου Δοξιάδη για τους λαγοκέφαλους:
Περί Λαγοκέφαλων και άλλων τεράτων
Επειδή κάποιες φίλες και φίλοι ξέρουν ότι κάνω καταδύσεις, με έχουν — συγγνώμη παιδιά — ζαλίσει τις τελευταίες μέρες με το τάχα φοβερόν τέρας Λαγοκέφαλος, που θα μας φάει όλους. Τι πάθαμε ξαφνικά, τώρα; Ο λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) είναι ένας εισβολέας στα ελληνικά νερά που τον γνωρίζουμε όσοι ξέρουμε λίγο από θάλασσα τουλάχιστον είκοσι χρόνια.
Διαβάστε Επίσης
Σίγουρα είναι πολύ τοξικά κάποια όργανά του, οπότε αν φαγωθεί ολόκληρος μπορεί να προκαλέσει σοβαρότατα προβλήματα υγείας, ακόμα και θάνατο σε κάποιες περιπτώσεις. Όμως οι ψαράδες τον ξέρουν πολύ καλά και τον πετάνε στη θάλασσα αν τον πιάσουν: στην αγορά δηλάδη λαγοκέφαλους δεν πουλάνε, ούτε τους σερβίρουν στα εστιατόρια. Και όσοι ερασιτέχνες ψαράδες δεν την ξέρουν, είναι απαραίτητο να μάθουν την όψη του για να μην τυχόν τον πιάσουν και πάνε και τον φάνε — αλλά αυτό ισχύει είκοσι χρόνια. Από εκεί και πέρα προς τι ο πανικός τώρα; Ακούω ξαφνικά ιστορίες για αγρίους, για φοβερές και τρομερές επιθέσεις λαγοκέφαλων κατά ανθρώπων, για φοβερούς και τρομερούς κινδύνους στους αθώους κολυμβητές, λες και ο λαγοκέφαλος είναι ο νέος καρχαρίας. Αυτά είναι βλακείες.
Σε δύο περιπτώσεις μπορεί να σε δαγκώσει ο λαγοκέφαλος, καθώς έχει πράγματι γερά σαγόνια: 1) Αν τον ψαρέψεις και δεν προσέξεις όταν τον απαγκιστρώνεις ή τον βγάζει από το δίχτυ, 2) Αν τον ενοχλήσεις, δηλαδή τον πατήσεις, τον κλωτσήσεις ή, κυρίως, αν τον δεις στον βυθό και πας κοντά και πας να τον χαϊδέψεις λέγοντας “ω, ω, τι καλό ψαράκι”. Ε αυτά μην τα κάνετε ει δυνατόν. Και αν παρ’ ελπίδα σας συμβεί και σας δαγκώσει, αντιμετωπίστε το ανάλογα τη σοβαρότητα του τραύματος, όπως οποιονδήποτε τραυματισμό. Από εκεί και πέρα και η δράκαινα είναι πολύ τοξική αν την πατήσεις ή την αγγίξεις στα αγκάθια — και πολύ πιο παρούσα στις παραλίες — όπως και στα βράχια το λεοντόψαρο και ο σκορπιός. Και βέβαια η σμέρνα δαγκώνει πολύ πιο άσχημα από τον λαγοκέφαλο, στις δύο περιπτώσεις που ανέφερα πιο πάνω και γι αυτόν, αν την πειράξεις και αν πας να τη χαϊδέψεις. Ψυχραιμία λοιπόν παιδιά: δεν θα πάτε από λαγοκέφαλο.
Καλύτερα να προσέχετε για οχιές όταν περπατάτε στους αγρούς με σαγιονάρες ή σανδάλια. Είναι πολύ πιο επικίνδυνες. Α ναι: και μην καπνίζετε και μην οδηγάτε πιωμένοι. Αυτά είναι ΠΟΛΥ πιο επικίνδυνα.
