Η πρώτη Παρασκευή της Σαρακοστής, 27 Φεβρουαρίου, σηματοδοτεί την έναρξη των Α’ Χαιρετισμών, μιας ιδιαίτερα κατανυκτικής ακολουθίας στην οποία οι πιστοί συρρέουν στους ναούς.
Η ακολουθία αυτή αποτελεί την απαρχή της πορείας προς τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα.
Πότε τελούνται οι Χαιρετισμοί
Οι Α’ Χαιρετισμοί ψάλλονται το απόγευμα, συνήθως μεταξύ 17:00 και 19:00, ανοίγοντας τον κύκλο των τεσσάρων Παρασκευών της Σαρακοστής όπου τελούνται οι Α’, Β’, Γ’ και Δ’ Χαιρετισμοί. Την πέμπτη Παρασκευή, στις 27 Μαρτίου φέτος, ψάλλεται ολοκληρωμένος ο Ακάθιστος Ύμνος.
Η πρώτη στάση (οίκοι Α–Ζ) αναφέρεται στα γεγονότα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και καταλήγει με τη δοξολογία «Ἀλληλούϊα».
Ο Ακάθιστος Ύμνος
Ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς ύμνους της Ορθόδοξης παράδοσης. Περιλαμβάνει 24 οίκους, καθένας από τους οποίους ξεκινά με ένα διαδοχικό γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου, από το Α έως το Ω. Οι οίκοι αυτοί εναλλάσσονται καταλήγοντας στις φράσεις «Χαίρε, Νύμφη ἀνύμφευτε» και «Ἀλληλούια».
Διαβάστε Επίσης
Ο ύμνος χωρίζεται σε τέσσερις στάσεις, καθεμία με έξι οίκους, οι οποίες ψάλλονται σε διαφορετικές Παρασκευές της Σαρακοστής μέχρι την ολοκλήρωση του ύμνου στην πέμπτη Παρασκευή.
Η Πρώτη Στάση των Χαιρετισμών
Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τη Θεοτόκω το, Χαίρε (εκ γ´)· και συν τη ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε θεωρών Κύριε, εξίστατο, και ίστατο κραυγάζων προς αυτήν τοιαύτα·
Άγγελος που ήταν πρώτος μεταξύ των αγγέλων, στάλθηκε από τον ουρανό να πεί στη Θεοτόκο το χαίρε (3 φορές)· και με την ασώματή του φωνή, βλέποντάς σε Κύριε να παίρνεις σώμα (να γίνεσαι άνθρωπος), εκπλησσόταν και στεκόταν φωνάζοντας προς αυτήν αυτά τα λόγια·
Χαίρε, δι’ ης η χαρά εκλάμψει· χαίρε, δι’ ης η αρά εκλείψει.
Χαίρε εσύ απ’ την οποία θα λάμψει η χαρά· χαίρε εσύ που για χάρη σου θα σβήσει η κατάρα.
Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις· χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσις.
Χαίρε εσύ που έκανες να σηκωθεί ο πεσμένος Αδάμ· χαίρε εσύ που έγινες η λύτρωση των δακρύων της Εύας.
Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς· χαίρε, βάθος δυσθεώρητον, και Αγγέλων οφθαλμοίς.
Χαίρε ύψος στο οποίο δύσκολα μπορούν να φθάσουν οι ανθρώπινοι λογισμοί· χαίρε βάθος που αδυνατούν να κατοπτεύσουν και αγγέλων οφθαλμοί.
Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα· χαίρε, ότι βαστάζεις τον βαστάζοντα πάντα.
Χαίρε εσύ που έγινες ο θρόνος του Βασιλιά (Χριστού)· χαίρε γιατί βαστάζεις (στην αγκάλη σου) Εκείνον που βαστάζει τα πάντα.
Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον· χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως.
Χαίρε αστέρι που προμηνύεις τον Ήλιο, χαίρε κοιλία της θεικής (του Λόγου) σαρκώσεως.
Χαίρε, δι’ ης νεουργείται η κτίσις· χαίρε, δι’ ης βρεφουργείται ο Κτίστης.
Χαίρε εσύ με την οποία γίνεται καινούργια η κτίση· χαίρε εσύ με την οποία γίνεται βρέφος ο Κτίστης.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.
