Το νομοσχέδιο, το οποίο προωθείται από κοινού από διάφορα κόμματα, θα εξεταστεί τώρα από τη Γερουσία, με στόχο την επικύρωσή του πριν το καλοκαίρι του 2026.

Η συν-συγγραφέας του νομοσχεδίου, η βουλευτής των Οικολόγων Μαρί-Σαρλότ Γκαρίν, τόνισε μετά την ψήφιση:

«Θέλω να σκεφτώ όλες τις γυναίκες που αναγκάστηκαν να συναινέσουν ή υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση μέσα στο γάμο… Ελπίζουμε αυτό το κείμενο να αποτελέσει αφετηρία για να τελειώσει οριστικά αυτή η κατάσταση».

Η Γκαρίν εξήγησε ότι η ιδέα του «καθήκοντος του γάμου» —ένα ψευδεπίγραφο δικαίωμα που υποτίθεται ότι υποχρεώνει τη γυναίκα να έχει σεξουαλικές σχέσεις— δεν έχει θέση στο σύγχρονο δίκαιο. Παρά τις υποχρεώσεις του γάμου που ορίζονται από τον Αστικό Κώδικα, όπως η πίστη, η βοήθεια, η υποστήριξη και η κοινή ζωή, δεν υπάρχει καμία νομική διάταξη που να απαιτεί σεξουαλική επαφή. Ωστόσο, παλαιότερη νομολογία είχε σε ορισμένες περιπτώσεις ερμηνεύσει την «κοινή ζωή» ως «κοινή κρεβατοκάμαρα», αφήνοντας να εννοηθεί ένα υποτιθέμενο καθήκον.

Ο συν-συγγραφέας από το κόμμα Horizons, Πολ Κριστόφ, επισήμανε ότι ο νόμος στοχεύει επίσης στην πρόληψη των σεξουαλικών βιασμών στο πλαίσιο του γάμου. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, ένας στους τέσσερις άνδρες στη Γαλλία θεωρεί φυσιολογικό μια γυναίκα να συναινεί σεξουαλικά από καθήκον και όχι από επιθυμία, και το νέο νομοθέτημα στοχεύει να αλλάξει αυτή την αντίληψη.

Με το νέο νόμο:

Καμία υποχρέωση σεξουαλικής επαφής δεν υπάρχει για τους συζύγους.

Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λόγος διαζυγίου η άρνηση ή η έλλειψη σεξουαλικών σχέσεων.

Ο νόμος ενισχύει την εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση των ζευγαριών σχετικά με τις σεξουαλικές κακοποιήσεις και το σεβασμό στον ελεύθερο και συνειδητό συναίνεση.

Η Γκαρίν τόνισε επίσης ότι η κατάργηση του «καθήκοντος του γάμου» δεν αφορά μόνο το δίκαιο αλλά ολόκληρη την κοινωνία, καλώντας σε σεβασμό και εφαρμογή της σχετικής εκπαίδευσης στα σχολεία για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση.

Η πρόταση υποστηρίχθηκε από περισσότερους από 120 βουλευτές, από το Κομμουνιστικό Κόμμα έως τη δεξιά LR, ενώ οι Σοσιαλιστές και οι Ανυπότακτοι προσπάθησαν χωρίς επιτυχία να αφαιρέσουν τη λέξη «πίστη» από το άρθρο που απαριθμεί τις υποχρεώσεις του γάμου, θεωρώντας ότι θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως υποχρέωση σεξουαλικής δραστηριότητας.