Μούμιες… VIP της αρχαιότητας με χρυσές γλώσσες έφερε στο φως αρχαιολογική σκαπάνη σε τάφους στο Δέλτα του Νείλου, στην περιοχή της Μενούφια. Οπως ανακοίνωσε το υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, που καταγράφει σημαντικές αρχαιολογικές επιτυχίες τα τελευταία χρόνια, οι τάφοι χρονολογούνται από τρεις διαφορετικές περιόδους: την ύστερη αρχαία αιγυπτιακή, την πτολεμαϊκή και μέρος της ελληνορωμαϊκής.
Οι μούμιες που βρέθηκαν δεν ήταν καλοδιατηρημένες, κάτι που υποδηλώνει ότι πιθανότατα οι τάφοι είχαν συληθεί στο παρελθόν, επισημαίνει η σχετική ανακοίνωση. Το γεγονός, πάντως, ότι στο στόμα τους βρέθηκαν χρυσές γλώσσες δείχνει ότι ήταν σημαντικοί άνθρωποι της εποχής. Ο γενικός γραμματέας της Επιτροπής Αρχαιοτήτων, Μουσταφά Βαζίρι, σημειώνει ότι στη μουμιοποίηση τέτοιων προσώπων ήταν σύνηθες να διακοσμούνται με χρυσό το προσωπείο, τα δάκτυλα των άνω και κάτω άκρων και η γλώσσα. Και αυτό γιατί ο χρυσός αντέχει στο χρόνο και διατηρεί τη λάμψη του.
Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης αρκετούς σκελετούς τυλιγμένους με φύλλα χρυσού, αγγεία και υλικά που χρησιμοποιούνταν στη μουμιοποίηση. Ο Βαζίρι προσθέτει ότι βρέθηκαν, επίσης, ξύλινα ανθρωποειδή φέρετρα και χάλκινα ίχνη που χρησιμοποιήθηκαν κάποτε στην κατασκευή φέρετρων.
Η πρακτική της τοποθέτησης χρυσής γλώσσας στο στόμα του νεκρού είχε σκοπό να εξασφαλίσει ότι οι νεκροί θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν στη μετά θάνατον ζωή και να μιλήσουν ενώπιον της Αυλής του αρχαίου αιγυπτιακού θεού Οσιρι. Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει παρόμοιες πρακτικές ταφής σε σκαπάνες σε όλη την Αίγυπτο.
Ο αρχαιολόγος Μπαχά αλ Νάγκαρ εξήγησε στο κινεζικό πρακτορείο Xinhua ότι «η χρυσή γλώσσα αποσκοπούσε στο να διασφαλιστεί η ομιλία στη μεταθανάτια ζωή». H πρακτική αναφέρεται στο «Βιβλίο των Νεκρών», το αρχαίο αιγυπτιακό κείμενο που περιγράφει τις ταφικές συνήθειες. Το κείμενο εξηγεί ότι η τοποθέτηση χρυσού φύλλου στη γλώσσα θα εξασφάλιζε ότι ο νεκρός θα μπορούσε να αναπνεύσει, να φάει και να διατηρήσει τη λαλιά του στον άλλο κόσμο.
Οι αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει παρόμοιες πρακτικές ταφής σε όλη την Αίγυπτο, όπως τον Φεβρουάριο του 2021 στο ναό Taposiris Magna στην Αλεξάνδρεια ή τον Δεκέμβριο του 2021 στον αρχαιολογικό χώρο Οξύρρυγχο, κοντά στη σύγχρονη πόλη Ελ Μπανάσα.
Η αποστολή βρήκε επίσης μια συλλογή από πήλινες γλάστρες, χρυσά φύλλα σε σχήμα σκαραβαίων και λουλουδιών λωτού, καθώς και μια σειρά από επιτύμβια πέτρινα φυλαχτά, σκαραβαίους και αγγεία από την ύστερη αρχαία αιγυπτιακή, πτολεμαϊκή και ελληνορωμαϊκή περίοδο.
Η νεκρόπολη
Ενδιαφέρον για τους αρχαιολόγους παρουσιάζει και το πρόσφατα ανακαλυφθέν τμήμα της νεκρόπολης Κουβέισνα. Σύμφωνα με τον Αϊμάν Ασμάβι, επικεφαλής του Τομέα Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων, το τμήμα που ανακαλύφθηκε είναι κατασκευασμένο από πλίνθο και αποτελείται από μια κύρια θολωτή αίθουσα με τρεις θολωτούς θαλάμους ταφής και ένα ταφικό φρεάτιο με δύο πλευρικούς θαλάμους.
Η νεκρόπολη αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στο Δέλτα του Νείλου και φιλοξενεί μια σειρά τάφων και ταφικών θαλάμων από διάφορες αρχαιολογικές εποχές. Αυτή η συλλογή αποκαλύπτει τις αλλαγές στο αρχιτεκτονικό στιλ των τάφων και τις μεθόδους ταφής που χρησιμοποιούνταν στις διάφορες εποχές.
Η Κουβέισνα φιλοξενεί επίσης μια πολύ σημαντική νεκρόπολη για ιερά πουλιά. Κατά τις προηγούμενες αρχαιολογικές περιόδους, η αποστολή πέτυχε να αποκαλύψει μια συλλογή από τάφους, θεμέλια κτιρίων, μούμιες, φέρετρα και σαρκοφάγους, συμπεριλαμβανομένης μιας τεράστιας ανθρωποειδούς σαρκοφάγου σκαλισμένης σε μαύρο γρανίτη για έναν από τους ανώτερους ιερείς της Αθριβις (σημερινή Μπάνχα στα βόρεια του Καΐρου).
