Το 2025 αποδείχθηκε μια κρίσιμη χρονιά για τις εκλογές υψηλού διακυβεύματος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ρουμανία βρέθηκε στο επίκεντρο συντονισμένων εκστρατειών ξένης παρέμβασης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ ο πρωθυπουργός της Πολωνίας Ντόναλντ Τουσκ δεν κατάφερε να εδραιώσει τη θέση του κόμματός του έναντι των συντηρητικών στον προεδρικό αγώνα.

Και ενώ οι Χριστιανοδημοκράτες επέστρεψαν στην εξουσία στη Γερμανία, ο δεξιός δισεκατομμυριούχος Αντρέι Μπάμπις επανεκλέχθηκε στην Τσεχία.

Τώρα, η ΕΕ εισέρχεται στο 2026 με τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία να συνεχίζεται στα ανατολικά της σύνορα. Με τα κράτη μέλη να είναι διχασμένα ως προς τον καλύτερο τρόπο υποστήριξης του Κιέβου και τις εντάσεις μεταξύ της Ένωσης και των ΗΠΑ να αυξάνονται, οι σημαντικές εκλογές του έτους θα μπορούσαν να μετασχηματίσουν για άλλη μια φορά την πολιτική και γεωπολιτική θέση της Ευρώπης.

Το Euronews σε εκτενές του ρεπορτάζ αναλύει τις βασικές εκλογικές δοκιμασίες που περιμένουν την ΕΕ το επόμενο έτος.

Ουγγαρία: Το τέλος της εποχής Όρμπαν;

Το 2026 θα μπορούσε να σηματοδοτήσει το τέλος της μακροβιότερης συνεχούς θητείας στην εξουσία στην ΕΕ.

Ο Βίκτορ Όρμπαν διετέλεσε για πρώτη φορά πρωθυπουργός της Ουγγαρίας μεταξύ 1998 και 2002 και κυβερνά από την επανεκλογή του το 2010. Στον αγώνα για την έκτη θητεία του, αντιμετωπίζει έναν σοβαρό αντίπαλο: Τον Πέτερ Μάγιαρ, πρώην μέλος του Fidesz που έγινε ηγέτης της αντιπολίτευσης.

Το κόμμα του Όρμπαν, το Fidesz, και το κόμμα Tisza του Μάγιαρ δεν διαφέρουν σημαντικά σε κοινωνικά ζητήματα όπως τα δικαιώματα των LGBTQ+ ή η μετανάστευση, αλλά ο Μάγιαρ υποστηρίζει σθεναρά τη βελτίωση της αγοραστικής δύναμης των Ούγγρων, που είναι σήμερα από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη, και την βελτίωση των σχέσεων με τις Βρυξέλλες, οι οποίες εξακολουθούν να εξαρτούν τις πληρωμές πολλών εκατομμυρίων ευρώ από το Ταμείο Συνοχής από τον σεβασμό του κράτους δικαίου.

Η εκστρατεία του φαίνεται να έχει απήχηση: Ιι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν στο Tisza προβάδισμα 13 μονάδων. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, όμως, η ψηφοφορία θα έχει επιπτώσεις που θα ξεπερνούν τα σύνορα της Ουγγαρίας.

Ο Όρμπαν βρίσκεται στο επίκεντρο του εθνικιστικού-συντηρητικού στρατοπέδου της Ευρώπης, ευθυγραμμίζεται στενά με την κοσμοθεωρία του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και αμφισβητεί ανοιχτά τις κυρίαρχες θέσεις της ΕΕ σε θέματα μετανάστευσης, δημοκρατικών προτύπων και, ιδίως, του πολέμου στην Ουκρανία.

Η απροθυμία της Βουδαπέστης να επιβάλει κυρώσεις στη Μόσχα ή να υποστηρίξει το Κίεβο έχει εντείνει τις διαιρέσεις εντός της ΕΕ. Μια αλλαγή στην ηγεσία θα μπορούσε να αναδιατάξει τις ισορροπίες εξουσίας εντός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σε μια κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της Ουκρανίας.

Ισπανία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία: Τοπικές αναμετρήσεις για τις εθνικές κυβερνήσεις

Τέσσερις από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της ΕΕ προετοιμάζονται για περιφερειακές και δημοτικές εκλογές που θα επιβεβαιώσουν τη δυναμική της ακροδεξιάς και θα δώσουν μια εικόνα της αυξανόμενης δυσπιστίας προς τις αρχές στη Μαδρίτη, το Βερολίνο, το Παρίσι και τη Ρώμη.

Στην Ισπανία, το σοσιαλιστικό κόμμα PSOE του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ ανακτά τις δυνάμεις του μετά την ήττα του στις περιφερειακές εκλογές της 21ης Δεκεμβρίου στην Εξτρεμαδούρα, όπου σημείωσε το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του σε μια περιοχή που αποτελούσε παραδοσιακό προπύργιό του.

Εν τω μεταξύ, στη Μαδρίτη, η κυβερνητική συμμαχία του Σάντσεθ βρίσκεται υπό πίεση μετά από διάφορα σκάνδαλα διαφθοράς και αγωνίζεται να περάσει τον προϋπολογισμό για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.

Οι επικείμενες περιφερειακές εκλογές στην Αραγονία στις 8 Φεβρουαρίου, στην Καστίλλη και Λεόν στις 15 Μαρτίου και στην Ανδαλουσία, τη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισπανίας σε έκταση και πληθυσμό, το αργότερο στις 30 Ιουνίου, θα αποτελέσουν κρίσιμες δοκιμασίες όχι μόνο για το PSOE, αλλά και για το κεντροδεξιό κόμμα της αντιπολίτευσης, το Λαϊκό Κόμμα (PP).

Το ερώτημα είναι αν το PP μπορεί να εξασφαλίσει πλειοψηφίες πριν από τις γενικές εκλογές του 2027 χωρίς να βασιστεί στην υποστήριξη του ακροδεξιού κόμματος Vox.

Επίσης, στις 15 και 22 Μαρτίου, οι Γάλλοι θα προσέλθουν στις κάλπες για να εκλέξουν δημάρχους σε όλη τη χώρα – και όπως και στην Ισπανία, αυτές οι τοπικές εκλογές θα χρησιμεύσουν ως δείκτης πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027.

Η Γαλλία αντιμετωπίζει επί του παρόντος μια πολιτική κρίση που χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη κυβερνητική αστάθεια, ιστορικά χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας για τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και τη συνεχιζόμενη άνοδο του ακροδεξιού Εθνικού Ράλι (RN), παρά το γεγονός ότι η ηγέτιδά του Μαρίν Λε Πεν έχει αποκλειστεί από την υποψηφιότητα.

Στην Ιταλία, οι δημοτικές εκλογές σε μεγάλες πόλεις όπως η Ρώμη, το Μιλάνο, η Μπολόνια και το Τορίνο αναβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας και επαναπρογραμματίστηκαν για την άνοιξη του 2027. Αντ’ αυτού, οι ψηφοφόροι θα προσέλθουν στις κάλπες το 2026 μόνο σε μικρότερο αριθμό πόλεων, όπως η Βενετία, η Ρέτζιο Καλάμπρια, το Αρέτσο, η Ανδρία και η Πιστόια.

Οι Ιταλοί θα ψηφίσουν επίσης σε δημοψήφισμα για τη συνταγματική μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος. Το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί την επόμενη άνοιξη, αλλά η ημερομηνία δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Θα θεωρηθεί ως δοκιμασία της δημόσιας υποστήριξης προς τον συνασπισμό της Μελόνι ενόψει των γενικών εκλογών του 2027.

Τέλος, αρκετές γερμανικές ομόσπονδες πολιτείες προετοιμάζονται για περιφερειακές εκλογές: η Βάδη-Βυρτεμβέργη και η Ρηνανία-Παλατινάτο τον Μάρτιο, και η Σαξονία-Άνχαλτ, το Βερολίνο και το Μεκλεμβούργο-Προπομερανία τον Σεπτέμβριο.

Αυτές οι περιφερειακές εκλογές θα δοκιμάσουν τη δημοτικότητα του καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντά του από τον Μάιο, και θα μετρήσουν επίσης την άνοδο της ακροδεξιάς όχι μόνο στην αποβιομηχάνισμένη πρώην Ανατολική Γερμανία, αλλά και στην πλουσιότερη Δύση.

Σουηδία: Η σκιά της ξένης παρέμβασης

Με το βλέμμα στραμμένο στις γενικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, ο πρωθυπουργός Ουλφ Κρίστερσον έγραψε στο X ότι «όταν η Σουηδία προσέλθει στις κάλπες το επόμενο έτος, θα το πράξουμε σε μια σοβαρή κατάσταση ασφάλειας που πρέπει να λάβουμε υπόψη».

Swedish democracy is fundamentally well-prepared ahead of the general elections in 2026. But when Sweden goes to the polls next year, we will do so in a serious security situation that we have to take in to account. At the beginning of next year, I will gather all eight party…

— Ulf Kristersson (@SwedishPM) November 21, 2025

Ο Κρίστερσον κυβερνά μια συμμαχία κεντρώων, σοσιαλιστών, φιλελεύθερων και χριστιανοδημοκρατών, η οποία σήμερα συγκεντρώνει ποσοστά παρόμοια με αυτά των εκλογών του 2023.

Έκτοτε, η Σουηδία αντιμετωπίζει αύξηση των βίαιων εγκλημάτων, τροφοδοτώντας τη δεξιά ρητορική που ακούγεται σε όλη την Ευρώπη, όπου το φαινόμενο συχνά τονίζεται για να τροφοδοτήσει τα επιχειρήματα κατά της μετανάστευσης.

Ωστόσο, η «σοβαρή κατάσταση ασφάλειας» που ανησυχεί τον πρωθυπουργό είναι η απειλή ξένης παρέμβασης.

Τον Νοέμβριο, το υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι είχε ενισχύσει τις δυνατότητές του στον τομέα της κυβερνοασφάλειας και βρισκόταν σε επιφυλακή για παρεμβάσεις στις εκλογές, όπως αυτές που παρατηρήθηκαν στη Γερμανία, η οποία επέμεινε φέτος ότι η Ρωσία θα «πληρώσει το τίμημα» για τις «υβριδικές επιθέσεις» της στην εκλογική υποδομή.

Τέτοιες ξένες παρεμβάσεις είναι πιθανό να ωφελήσουν τα κόμματα που είναι επικριτικά απέναντι στη μετανάστευση, σκεπτικά ως προς την ενσωμάτωση στην ΕΕ και πιο ασαφή στη στάση τους απέναντι στη Μόσχα, μια τάση που εκφράζεται από τους Σουηδούς Δημοκρατικούς.

Οι εκλογές στη Σουηδία αναμένεται να αποτελέσουν δοκιμασία για την ανθεκτικότητα της δημοκρατίας στην ΕΕ μετά την εφαρμογή του νόμου για τις ψηφιακές υπηρεσίες (DSA), ο οποίος αντιμετωπίζει την παρέμβαση στις εκλογές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και του προτεινόμενου «Ασπίδα της Δημοκρατίας» της Ένωσης.

Δανία: Υπό πίεση, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό
Αφού έχασε την Κοπεγχάγη για πρώτη φορά από το 1938, η Μέττε Φρέντερικσεν και οι Σοσιαλδημοκράτες της θα αντιμετωπίσουν τώρα εθνικές εκλογές.

Οι αναλυτές λένε ότι η σκληρή στάση της Φρέντερικσεν απέναντι στη μετανάστευση δεν απέδωσε. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πρωθυπουργός, που είναι στην εξουσία από το 2019, μπορεί να χάσει τη θέση της, με την κυβερνητική συμμαχία που περιλαμβάνει κόμματα από το κεντροαριστερά έως το κεντροδεξιά να φαίνεται όλο και πιο εύθραυστη.

Η Δανία ανησυχεί επίσης για την εδαφική της ακεραιότητα. Νωρίτερα αυτό το μήνα, ο Τραμπ επανέλαβε τις επεκτατικές του προθέσεις σχετικά με τη Γροιλανδία, ένα αυτόνομο έδαφος του Βασιλείου της Δανίας.

Η ψηφοφορία θα πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν από τον Οκτώβριο του 2026, αλλά η ημερομηνία δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.

Βουλγαρία: Χωρίς κυβέρνηση, αλλά με ευρώ

Από την 1η Ιανουαρίου 2026, η Βουλγαρία υιοθετεί επίσημα το ευρώ ως νόμισμά της. Ωστόσο, η χώρα βιώνει σημαντική πολιτική αστάθεια από τον Νοέμβριο, μετά την παραίτηση της κυβέρνησης εν μέσω μεγάλων διαδηλώσεων για τη διαφθορά και την επιρροή των ολιγαρχών.

Οι προεδρικές εκλογές έχουν ήδη προγραμματιστεί για τις 8 Νοεμβρίου, ενώ αναμένεται ότι και οι κοινοβουλευτικές εκλογές θα επιλύσουν το πολιτικό αδιέξοδο.

Λετονία και Σλοβενία: Πιθανοί νέοι αρχηγοί κρατών

Η Σλοβενία και η Λετονία θα διεξαγάγουν κοινοβουλευτικές εκλογές τον Μάρτιο και τον Οκτώβριο αντίστοιχα.

Στη Σλοβενία, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κεντροδεξιό κόμμα της αντιπολίτευσης, το Δημοκρατικό Κόμμα, προηγείται ελαφρώς του σημερινού κυβερνώντος κόμματος, του Κινήματος Ελευθερίας, ενός κεντροαριστερού κόμματος με ηγέτη τον πρωθυπουργό Ρόμπερτ Γκόλομπ. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η συγκρότηση κυβέρνησης μετά τις εκλογές θα είναι δύσκολη, καθώς στην κούρσα συμμετέχουν πολλά νέα και μικρότερα κόμματα.

Στη Λετονία, οι εκλογές θα καθορίσουν ποιος θα διαδεχθεί την τρέχουσα κεντροδεξιά συμμαχία με ηγέτη την πρωθυπουργό Εβίκα Σιλίνα. Το κόμμα της βρίσκεται επί του παρόντος στη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις, ακριβώς πίσω από τη συντηρητική Εθνική Συμμαχία.

Νωρίτερα το 2025, οι τοπικές εκλογές αποκάλυψαν αδυναμίες στο σύστημα πληροφορικής για την ψηφοφορία, αλλά η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Λετονίας δηλώνει ότι τις έχει επιλύσει πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου.

ΗΠΑ, Βραζιλία, Ισραήλ και Ρωσία: Παγκόσμιες εκλογές με επιπτώσεις στην ΕΕ

Η ΕΕ δεν είναι μόνο στο έλεος των δικών της ψηφοφόρων.

Τον Νοέμβριο του 2026, οι Αμερικανοί ψηφοφόροι θα προσέλθουν στις κάλπες για τις ενδιάμεσες εκλογές του Κογκρέσου, οι οποίες θα καθορίσουν τη σύνθεση της Βουλής των Αντιπροσώπων και το ένα τρίτο των εδρών της Γερουσίας των ΗΠΑ.

Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να καθορίσει το μέγεθος της εξουσίας που θα μπορεί να ασκήσει η κυβέρνηση Τραμπ στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Οι Ευρωπαίοι θα παρακολουθήσουν στενά την εξέλιξη. Νωρίτερα αυτό το μήνα, η αμερικανική κυβέρνηση δημοσίευσε μια Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας στην οποία δεσμεύτηκε να «καλλιεργήσει την αντίσταση στην τρέχουσα πορεία της Ευρώπης εντός των ευρωπαϊκών χωρών» για να σταματήσει την «πολιτισμική παρακμή» της.

Οι Βραζιλιάνοι θα προσέλθουν στις κάλπες τον Οκτώβριο του 2026. Ο νυν πρόεδρος Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, ο οποίος είναι ο φαβορί στις δημοσκοπήσεις, επιδιώκει την επανεκλογή του.

Το ενδιαφέρον της ΕΕ για αυτές τις εκλογές έγκειται στο μέλλον της συμφωνίας Mercosur, μιας συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες.

Το Ισραήλ θα διεξαγάγει επίσης κοινοβουλευτικές εκλογές και θα ψηφίσει για τον πρωθυπουργό του, γεγονός που ενδέχεται να αλλάξει τις δυναμικές εξουσίας που έχουν διαμορφώσει τις συγκρούσεις στην περιοχή.

Τέλος, οι Ρώσοι θα ψηφίσουν στις κοινοβουλευτικές εκλογές, αλλά το αποτέλεσμα αναμένεται να είναι στημένο υπέρ του προέδρου Βλαντίμιρρ Πούτιν, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να έχουν σε μεγάλο βαθμό σιωπήσει και την ελευθερία του Τύπου να γίνεται όλο και πιο σπάνια.