Ισχυρίζονται ότι η επιλογή αυτή θα δώσει περισσότερες επιλογές στον Τραμπ για την επίτευξη των αμερικανικών στόχων, συμπεριλαμβανομένης της επαναλειτουργίας των Στενών του Ορμούζ. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή δείχνει την απογοήτευση που επικρατεί στο αμερικανικό στρατόπεδο καθώς και το ιρανικό καθεστώς έχει «επιβιώσει» και η Τεχεράνη ορίζει την παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Μέχρι στιγμής, Αμερικανοί αξιωματούχοι αρνούνται ότι έχει ληφθεί επίσημη απόφαση για την αποστολή χερσαίων δυνάμεων στο Ιράν. Υποστηρίζουν ότι οι όποιες στρατιωτικές αναπτύξεις, ακόμη και αν δεν σταλούν σε μάχη, είναι μια μορφή… πιεστικής διπλωματίας απέναντι στο Ιράν.

Καμία ανησυχία

Ωστόσο, οι Ιρανοί ηγέτες δηλώνουν ατάραχοι μπροστά στην απειλή μιας αμερικανικής χερσαίας εισβολής. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ιρανικές δυνάμεις τοποθετούν νάρκες και ενισχύουν τις αμυντικές προετοιμασίες τους σε τοποθεσίες όπου πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ μπορεί να προσπαθήσουν να αποβιβάσουν στρατεύματα.

Ενα βασικό ερώτημα είναι πώς τα χερσαία στρατεύματα των ΗΠΑ, αν διαταχθούν στη μάχη, θα βοηθήσουν στην επίτευξη των βασικών στόχων της επιχείρησης «Επική Οργή» («Epic Fury»).

Οποιαδήποτε χερσαία εισβολή σε έδαφος που ελέγχεται από το Ιράν, ακόμη και αν είναι περιορισμένη, διακινδυνεύει βαριές απώλειες για τις ΗΠΑ καθώς οι Αμερικανοί στρατιώτες θα είναι εκτεθειμένοι σε πολλαπλές απειλές, όπως με επανδρωμένα αεροσκάφη, πυραύλους, άμεσα και έμμεσα χερσαία πυρά, αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς κ.λπ.

Το Ιράν είναι γνωστό ότι διαθέτει σημαντικό απόθεμα μη επανδρωμένων αεροσκαφών πρώτης προβολής (FPV). Αντίστοιχα αεροσκάφη είχε χρησιμοποιήσει η Ουκρανία για να προκαλέσει μεγάλης κλίμακας απώλειες στη δύναμη εισβολής της Ρωσίας.

Ισφαχάν

Μια χερσαία επιχείρηση που έχει πολλάκις αναφερθεί στο παρελθόν θα μπορούσε να αφορά μια μικρή αμερικανική δύναμη με στόχο την απόσπαση του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, το οποίο πιστεύεται ότι βρίσκεται κάτω από τα ερείπια του εργοστασίου μετατροπής ουρανίου στο Ισφαχάν. Ωστόσο, η αβέβαιη τοποθεσία και η κατάσταση του υλικού πιθανότατα θα απαιτούσαν μια ριψοκίνδυνη, εκτεταμένη παρουσία εντός του ιρανικού εδάφους, πράγμα απίθανο.

Μια άλλη αποστολή μπορεί να περιλαμβάνει την κατάληψη του νησιού Κχαργκ, το οποίο περιέχει τους τερματικούς σταθμούς από τους οποίους εξάγεται το 90% του πετρελαίου του Ιράν. Ο στρατηγός Τζόσεφ Βότελ, πρώην διοικητής της CENTCOM, εκτιμά ότι 1.500 πεζοναύτες είναι αρκετοί για να εξασφαλίσουν το νησί, το οποίο απέχει περίπου 15 μίλια από τις ακτές του Ιράν.

Ο υπογράφων εκτιμά ότι εάν ο πρωταρχικός στόχος των ΗΠΑ είναι να ανοίξουν πλήρως τα Στενά του Ορμούζ, άλλα νησιά στα Στενά είναι πιο κομβικά από το Κχαργκ. Επτά από αυτά τα νησιά (Abu Musa, Greater Tunb, Lesser Tunb, Hengam, Qesm, Larak και Hormuz) σχηματίζουν αυτό που οι ερευνητές στο πανεπιστήμιο Sun Yat-sen στην Κίνα αποκαλούν «αρχική άμυνα» του Ιράν.

Απόρρητο έγγραφο

Ενα απόρρητο έγγραφο του 2022 από δύο ερευνητές, τους Enayatollah Yazdani και Ma Yanzhe, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα νησάκια Abu Musa, Greater Tunb και Lesser Tunb είναι τα «κλειδιά» για τον έλεγχο των Στενών.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι οι δυνάμεις των ΗΠΑ που φθάνουν στην περιοχή πιθανότατα θα αποδειχθούν επαρκείς για να αποκτήσουν τον έλεγχο αυτών των νησιών.

Και η κατάληψη των νησιών δεν θα προσέκρουε απαραίτητα στο ιρανικό κυρίαρχο έδαφος, επειδή το Ιράν άρπαξε βίαια τα τρία νησιά από τα ΗΑΕ το 1971, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σάχη. Το καθεστώς των νησιών αποτελεί αντικείμενο μιας διαμάχης ΗΑΕ-Ιράν από τότε.

Κόμβος

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ένας στόχος που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα διαταράξει το κλείσιμο των Στενών από το Ιράν και ίσως αποσταθεροποιήσει το καθεστώς γενικότερα είναι η πόλη Μπαντάρ Αμπάς. Η πόλη-λιμάνι είναι ο κύριος κόμβος για τη ναυτική δομή διοίκησης του Ιράν, με πληθυσμό περίπου 700.000 κατοίκων. Αποτελεί έναν πολύ σημαντικό αλλά υπερβολικά δύσκολο στόχο.